Ouders willen toch het beste voor hun kinderen?

Haar stem trilt, haar ogen zijn vochtig. Ik zie donkere kringen om de eens zo stralende ogen. Ze blijft roeren in haar koffie. Er valt een stilte. Ik wacht. Dan opeens barst ze los.

‘Dat mormel beheerst ons hele leven!’ Ze blijft maar dwars liggen en is nooit bereid om te kijken wat in het belang is van de kinderen. Echt, week in week uit bestookt ze ons met mailtjes. De ene keer wil ze weer meer alimentatie, de andere keer mogen de kinderen weer niet bij ons komen. En nu heeft ze een nieuwe vriend, daar woont ze al mee samen, maar dat verzwijgt ze natuurlijk voor iedereen.’

‘Ze is een geldwolf zonder een greintje gevoel. Weet je wel dat de kinderen ons soms bijna smeken of ze bij ons mogen wonen? Dat doet zo veel pijn hè. Het liefst gaan we dat meteen regelen maar oh nee, daar wil het mormel niets van weten! Ze haalt de hele trukendoos open om die arme kinderen voor te liegen.’

Tranen druppen op tafel. Ik pak haar hand, streel er zachtjes overheen en voel me machteloos.

Weer zo’n verhaal over gescheiden ouders waarin de moeder het voor het zeggen lijkt te hebben. Waarin de moeder alles naar haar hand lijkt te kunnen zetten, maar dat wordt niet gezien door de deskundigen. Hebben moeders altijd een streepje voor in echtscheidingszaken?

‘Ik houd zielsveel van Pascal maar soms denk ik erover om hem te verlaten. Echt, de tentakels van dat mormel blijven wroeten in ons huwelijk. We kunnen nog steeds niet onbevangen van elkaar genieten want zij zit er tussen. En dan ben je al zoveel jaar gescheiden van elkaar en dan nog gun je je ex geen nieuwe liefde. Wat zeg ik? Geen nieuw leven! En dan misbruik je je kinderen geestelijk, je liegt ze voor over hun vader, je neemt ze niet serieus, je geeft ze niet wat ze nodig hebben maar niemand maakt dat blijkbaar wat uit.’

‘Die arme kinderen zijn zo lief en aanhankelijk als ze bij ons zijn. Elke keer zie ik die verdrietige snoetjes en Pascal’s verdriet als ze weer naar haar terug moeten. Dat doet zo veel pijn. Ouders willen toch het beste voor hun kinderen, ook al ben je gescheiden? Handel dan ook in het belang van de kinderen!’

Ik denk hardop en geef wat tips. Ze wordt wat rustiger.

Dan staat ze op, recht haar schouders, pakt haar tas en zegt: ‘Je hebt gelijk. Wij laten ons niet klein krijgen door haar. Ik neem contact op met Jeugdzorg want zo gaat het niet langer, ik wil nu weten wat zij echt kunnen doen voor de kinderen.’

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

7 Reacties

  1. Heftig! En zo oneerlijk. Mensen zeggen te handelen in het belang van de kinderen, maar hebben schijnbaar vaak een eigen, verborgen agenda. Triest dat een moeder de vader zwartmaakt. Daar schieten de kinderen toch niets mee op. Hopelijk pakt Jeugdzorg goed op.

    Laat een reactie achter
  2. Yep roept veel op bij mij. Ego Ego en nog eens Ego. Meer hoef ik er niet over te zeggen. #WarmHart

    Laat een reactie achter
  3. Ik wordt altijd heel triest van die verhalen. Gelukkig heeft mijn zoon nooit last gehad van onze scheiding. De problemen begonnen pas toe ZIJ in z’n leven kwam. ZIJ heeft alles kapot gemaakt. Nu hebben ze geen kontakt meer door HAAR. Mijn zoon heeft zich erbij neer gelegd…hij is tenslotte volwassen en kan het allemaal in het juiste perspectief zien. Maar ik…ik zal het haar NOOIT vergeven dat ze de liefde tussen vader en zoon kapot heeft gemaakt.Handelen in het belang van de kinderen…..sommigen snappen het ECHT niet. Heel veel kracht voor deze vrouw…

    Laat een reactie achter
  4. Als ik het lees zou ik zo’n moeder graag leren kennen. Ik weet wel hoe ze zijn, meestal ook zulke vriendinnen.
    Ik zou haar willen uitleggen wat voor schade ze aanricht. Hoe het ook anders kan…
    Mijn wens komt voort uit boosheid.

    Geniet van de dagen waar er ruimte voor jullie is. Geef het vooral niet op.

    Laat een reactie achter
  5. Kinderen zijn slachtoffer van een scheiding, altijd.
    Dus zijn er maar een paar dingen die je kunt waardoor ze ze geborgen voelen.

    Kraak in hun bijzijn nooit je ex af.
    En maak duidelijk dat de deur altijd open staat, dag en nacht.

    Dat kost kracht ik weet het, maar het is zeker niet onmogelijk.

    Houd het belang van de kinderen altijd op de 1e plaats. Dan ben jij voor even weer het nodige rustpunt. Co-ouderschap is natuurlijk de beste manier.

    Wat kun je dan anders doen als dat niet kan? Juist er voor ze zijn ten allen tijden.

    Suc6

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *