Ik moest vluchten voor mijn narcistische zoon

“Je leest tegenwoordig zo vaak over narcisme en relaties, maar niets over kinderen (en jong volwassenen) met narcisme. Ik wil met ons verhaal zo graag ouders bereiken en waarschuwen voor de gevolgen…

Na 4 maanden terugtrekken in een chalet op een camping – want gevlucht uit ons huis – maanden van schaamte, schuldgevoelens, ongeloof en ontreddering, heb ik eindelijk de moed verzameld om met ons verhaal naar buiten te treden.

Terugkijkend, blijven analyseren, mezelf verwijten maken, kom ik tot de bittere conclusie dat, hoewel ik alles voor mijn kind over had (moederliefde gaat ver), ik al 10 jaar weet dat onze jongste zoon een narcist is.

Hij kon en kan alles en iedereen naar zijn hand zetten, heeft weinig tot geen empathie naar anderen toe, liegt, zet veel dingen in scene, simuleert ziektes, manipuleert en heeft geen respect met name naar vrouwen toe. Hij voelt zich altijd tekort gedaan en heeft weinig tot geen vrienden.

En ja, hij is een mooie charmante spontane jongen naar de buitenwereld toe, waardoor je als ouder niet geloofd wordt. Nadat ik voor het eerst een grens stelde, is hij vertrokken naar zijn huidige vriendin en haar ouders, alwaar hij vertelde dat wij hem uit huis hebben gezet.

Zijn smerige woorden en bedreigingen naar mij toe, hebben diepe wonden gemaakt. Het laatste wat we van hem gehoord hebben is dat hij definitief met ons heeft gebroken, wij waardeloze ouders zijn (hij heeft nu betere) en hij ons nooit meer wil zien.

Terugkijkend schaam ik mij voor mijn blinde vlek als moeder. Dit alles heeft uiteraard te maken met het gezin en de omstandigheden waarin ik zelf ben opgegroeid.

Mijn voornemen was dan ook ‘zo zal ik het niet doen’, maar ik wist niet hoe ik het wel moest doen. Mijn vermoedens zijn vaak bevestigd geworden maar dit willen inzien van je eigen kind is heftig.

Moederdag 2016 zal voor altijd een blauwe plek in mijn hart blijven. Vanaf die dag besefte ik voor het eerst dat ik hem definitief ‘kwijt’ was.

Beetje bij beetje kom ik tot het besef wat dit alles betekent en stel ik mezelf de eerlijke vraag: Wil ik hem nog terug in mijn leven? Het antwoord is schokkend en tevens ook een bevrijding.

Nu ben ik op zoek naar ouders die zich in mijn verhaal herkennen. Ouders die ook te maken hebben met een narcistisch kind. Ik wil heel graag met hen in contact komen, voor steun, advies en om het taboe hierover te doorbreken.”

Een verdrietige moeder

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op