Ik vind het gewoon niet lekker

Ik gooi het er maar gelijk voor eens en altijd uit: Ik drink geen alcohol. Niet omdat ik daar ooit een probleem mee heb gehad hoor. Nee, ik drink het niet omdat ik het gewoon niet lekker vind. Zo, dat is er uit. Maakt mij dat tot een zeldzaamheid? Ben ik daardoor een geval apart of een saaie vrouw? Als een ander zo over mij denkt, het zij zo. Ik weet wel beter.

Vroeger, tijdens het uitgaansleven, heb ik diverse drankjes geprobeerd. Van puur tot mix, van sterk tot minder sterke dranken. Bessen, martini (jakkes, een doktersdrankje is lekkerder), whisky, wijn, bier en ga zo maar door. Niet overmatig, altijd gematigd.

Nooit heb ik iets gedronken waarvan ik dacht ‘daar lust ik er nog wel een van’. Aangezien ik vroeger al geen meeloper was heb ik toen besloten: ik drink wat ik lekker vind. En dat was dus per definitie géén alcohol. Ik heb vroeger menigmaal carnaval gevierd zonder een druppel alcohol. Mijn plezier was er niet minder om.

Vaak genoeg werd ik echter vreemd aangekeken in een discotheek of op een verjaardag als mij werd gevraagd: “Wijntje?” en ik dan zei: “Nee dank je, doe mij maar iets fris.” Ook nu nog, in nieuw gezelschap, kan het voorkomen dat mensen vreemd opkijken als ik vraag om een glas cola of water.

Alsof ik van een andere planeet kom. De reacties variëren van “ah, toe neem toch een glaasje”, tot “doe toch gezellig mee, deze rosé is echt top.” Alcohol hoort blijkbaar bij een feestje of het uitgaansleven, of zelfs bij het dagelijks leven van velen.

Ik heb me vaak moeten verdedigen waarom ik geen alcohol drink. Nou ja zeg, dat doe ik dus mooi niet meer.

Raar trouwens dat het tot je nemen van alcoholische dranken zo gewoon lijkt te zijn, dat een niet-alcoholdrinker daardoor bijkans een vreemde vogel lijkt.

Of wat denk je van de vraag: “drink je gezellig een glaasje wijn mee?” Die vraag impliceert bijna dat als je niet dat glaasje wijn mee drinkt, dat je dan niet gezellig bent.

Nou mensen, ik kan heel gezellig zijn. Ik kan zelfs ook heel ongezellig zijn. Maar dan gewoon zonder alcohol.

Zeg nou zelf, als jij geen erwtensoep lust dan eet je dat toch ook niet? Geen probleem toch? Waarom wordt het niet willen eten van erwtensoep makkelijker geaccepteerd dan het niet willen drinken van welke alcoholische drank dan ook?

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

11 Reacties

  1. Ook ik drink niet. Wel veel heel veel gedaan. Onmatig veel zelfs. Maar ik heb er geen behoefte meer aan. Ik zeg altijd, als ik raar word aangekeken, dat ik niet mag drinken van mijn medicijnen.
    Bovendien ben ik net zo gezellig zonder. Misschien nog wel gezelliger omdat ik slaperig ervan werd.

    Laat een reactie achter
  2. Ik geef je groot gelijk, alcohol is niet heilig om gezellig te zijn. Sterker nog, wie alcohol nodig heeft voor gezelligheid is anders dus maar een zuurpruim…

    Ik sta achter je, zelfs ondanks mijn eigen incidentele zucht naar een wijntje of glaasje whisky. 😉

    Laat een reactie achter
  3. alcohol heeft niets met gezellig te maken en als je er niet van houdt dan moet je het vooral niet nuttigen, ik neem er wel eentje

    Laat een reactie achter
  4. Ik drink zelf heel weinig alcohol, en het kan zomaar voorkomen dat ik ook op een festival mijn dagen doorkom op thee en water. Niets raars aan!

    Laat een reactie achter
  5. Een buuf van mij lust ook geen alcohol. Ja, je hoort het niet vaak, maar ja, je mag toch zeker zelf wel weten wat je wel/niet drinkt?! Ik drink steeds minder alcohol en mijn vader vindt dat niet gezellig. Ik vind gezelligheid en alcohol echt NIET met elkaar verbonden. Het is zelfs vaak zat ONgezelliger als er gedronken wordt.

    Laat een reactie achter
  6. Ik drink nog maar incidenteel alcohol. Maar krijg daar zelden of nooit opmerkingen over. Zelfs niet wanneer ik terug in Brabant ben mij familie of vrienden.

    Laat een reactie achter
  7. Ook zeer zelden ,en dan hoogstens ,een donkere leffe of een Kriekske (beide bier) en zeker niet meer als een glas.
    Maar ik drink het dan het liefste als ik alleen ben ,niet op feesten of verjaardagen ,wil daarmee zeggen als ik dan iets drink wil ik er ook van genieten inclusief een klein kaasschoteltje erbij.

    Laat een reactie achter
  8. Mary,

    Het moraal van dit verhaal is; Blijf bij jezelf doe wat jij leuk vind en trek je niets aan van anderen.

    Mooi verhaal.

    Laat een reactie achter
  9. Deze had ik nog nooit gelezen, wat goed van jou, geen alcohol drinken.Mensen die (te veel) drinken zijn er te veel.Meer bewondering heb ik dus voor niet-drinkers, zelf drink ik wel af en toe een wijntje. Ik kom uit een gezin (wij waren met 8 kinderen)waar niemand drinkt, sommige met verjaardag 1 glaasje. Maar als je relatie krijgt met iemand die wel graag drinkt, vind ik dat toch moeilijk en gezondheid is ook belangrijk !Meer dan 2 glazen is niet gezond !

    Laat een reactie achter
  10. Helemaal gelijk Mary, alcohol heeft niets met gezelligheid te maken.Maar sommige mensen denken van wel.Lachen moet ik om die martini,toen ik dat de eerste keer dronk dacht ik ook aan een geneesmiddel zo smerig.Heb het nooit meer op,maar drink in de avond wel een wijntje als ik niet weg hoef en daar blijft het bij.Maar fris vind ik ook lekker.Dus geen verslaving wat dat aangaat,maar er zijn meer verslavingen die zeker zo erg zijn en meer geld kosten.Dus jij bent een verstandig mens.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *