Kind in de knel door falen jeugdzorg

“Ik werd verliefd op een geweldige, charmante man. Verslaafd was ik aan hem, maar al gauw voelde ik dat er vreemde dingen speelden. Ik luisterde er niet naar en gaf mezelf de schuld. Het zou wel aan mij liggen.

Al snel stopte ik met de anticonceptiepil. Toen biechtte mijn man op dat hij was vreemd gegaan, dat terwijl we bezig waren een kindje te maken. Het was mijn schuld, ik had hem niet genoeg aandacht gegeven dus ik zou het hem vergeven en voorlopig aan de pil gaan.

Maar, een week na zijn biecht bleek ik zwanger. Ik was blij en voelde me tegelijkertijd gevangen. Steeds vaker noemde hij mij varken, een hoer en een borderliner. Volgens hem had ik meerdere persoonlijkheden, was ik manisch-depressief en zou ik het syndroom van Münchhausen by proxy hebben.

Ik geloofde hem en heb meerdere psychologen en psychiaters bezocht. Daar kreeg ik te horen dat ik het prima op een rijtje had. Mijn man sliep met andere vrouwen, aangezien ik een zware zwangerschap had en hem niets te bieden had.

Toen onze zoon nog geen jaar was, kon ik er niet meer tegen.

Ik moest de hele dag bereikbaar zijn voor mijn man, anders verdacht hij mij van vreemd gaan. Alle energie ging naar hem in plaats van naar onze zoon. Ik trok het niet meer en zette er een punt achter. Daarnaast zag ik dat onze zoon regelmatig moeite had met zijn vader, als baby al. Papa kietelde hem vaak. Zelfs als onze zoon huilde, ging hij lachend door.

In de jaren die volgden, brak mijn ex mij stelselmatig af waar onze zoon bij stond. Hij vertelde hem dat mama gestoord was, niet voor hem kon zorgen, dat hij de politie op haar af wilde sturen en dat hij onze zoon in een neutraal gezin wilde hebben, weg bij mama.

Onze zoon werd bang gemaakt, vernederd en geïntimideerd.

Op sociale media was overal te lezen wat een slechte moeder hij had. Zelfs in onze eigen buurt werden wij bedreigd door aanhangers van mijn ex. Onze zoon durfde niet meer naar buiten. Mijn ex beloofde mij dat hij mij van de wereld zou helpen.

Ondanks dat heb ik de moed gevonden om naar de rechter te stappen.

Mijn ventje ging stuk, iemand moest ons helpen. De kinderbescherming werd door mijn ex ingeschakeld, net op het moment dat ik naar de rechter ging. Mijn kind had nachtmerries, was onzindelijk, boos, verdrietig en wilde dat zijn leven ophield, als papa niet ophield.

Hij is in hongerstaking gegaan, poepstaking, is weggelopen, heeft zich aangepast en heeft geschreeuwd dat hij niet naar vader wilde.

De Raad van Kinderbescherming deed onderzoek, dacht ik.

Jeugdzorg werd ingeschakeld en we kregen 2 jaar lang een voogd. Zij gingen uit van een vechtscheiding en een loyaliteitsconflict. Maar vreemd genoeg is er geen enkel onderzoek gedaan. De Raad nam het verhaal, dat ik allerlei psychische aandoeningen had, van mijn ex voor waar aan. Ze hadden mijn huisarts kunnen bellen om dit te checken maar dat hebben ze nagelaten.

Het gevolg was dat mijn kind vaker naar zijn vader moest dan ooit. Drama’s!

Er werd gedreigd dat als communicatie tussen de ouders niet mogelijk werd, mijn zoon bij mij weggehaald zou worden. Van Jeugdzorg hebben we in twee jaar tijd twee cadeaubonnen gehad, en mijn zoon hebben ze slechts een aantal keren gezien. Alles was mijn schuld; ik zou mijn zoon hebben opgestookt, dat was hun conclusie.

Nog nooit heb ik ook maar één verkeerd woord gezegd tegen mijn zoon. Ik vind namelijk, dat wanneer je de andere ouder afbreekt, je je kind afbreekt. Al is mijn ex een monster, ik gunde mijn zoon fijne momenten met zijn vader. Helaas waren dat er maar weinig. Bewijzen van laster door vader had ik genoeg, maar daar kon men niets mee.

Speltherapie werd ingezet, maar na drie sessies had mijn zoon door dat alles werd doorverteld aan papa.

Hiervoor kreeg mijn zoon dan weer op zijn kop, dus bij de speltherapie speelde mijn zoon het spelletje mee. Verwerken was niet aan de orde. Hij kreeg te horen dat hij de problemen bij papa niet zo groot moest maken, want dat maakte mama ongerust. En dan ben je zeven jaar oud.

Hoe meer ik het opnam voor mijn zoon, hoe meer men dacht dat ik tegen zijn vader was. Een voogd zei: “Neem je het op voor je kind, dan neem je het op tegen vader.” Toen viel bij mij het kwartje. Ik vertelde niets meer en stak al mijn energie in mijn zoon.

Voor een onder toezicht stelling ontvangt Jeugdzorg bijna 10.000 euro, voor een uithuisplaatsing bijna 40.000 euro. Ik gaf hen geen enkele reden meer. Ik vertelde dat het goed ging. Ik zorgde dat ik er goed uit zag. En zo liep de ondertoezichtstelling af.

Nog voordat deze werd beëindigd werd mijn zoon door zijn vader bij mij gedumpt met al zijn spulletjes: “Hou hem maar, ik hoef hem niet meer. Het is een liegend, bedriegend, manipulerend, adhd k*tkind.”

De voogd had de OTS nooit mogen beëindigen, maar ik vond het prima.

Nu kon ik de juiste hulp inzetten want Jeugdzorg heeft hem laten barsten in plaats van geholpen. Sterker nog, ze hebben hem getraumatiseerd. Ze deden valse beloftes, gaven mijn zoon de schuld en beloofden zelfs cadeautjes (maar die hij achteraf nooit kreeg) als hij naar zijn vader ging.

Was dit een vechtscheiding? Nee! Ik heb mezelf en mijn zoon verdedigd. Was ik doorgegaan met Jeugdzorg, dan had mijn zoon nu bij vreemden gewoond. Kassa voor Jeugdzorg, want kinderen zijn veel geld waard.

Ik beheer een groep op Facebook: Misstanden in de jeugdhulpverlening; kind onder toezicht. Die naam is tevens de titel van mijn boek. De verhalen binnen de groep zijn luguber. Zijn dit gestoorde ouders? Nee! Dit zijn ouders die vochten voor hun kind maar Jeugdzorg nam dat kind in beslag.

Het zijn de gestoorden die Jeugdzorg in hun macht hebben. Cluster B patiënten, zoals de narcisten. Maar de Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming hebben hier geen kennis van. En zo blijft het journaal gevuld met berichten over exen die de andere ouder en hun kinderen vermoorden. De Nederlandse hulpverlening maakt levens kapot!”

Gastblog van Frédérique de Groot. Lees ook haar boek Misstanden in de jeugdhulpverlening; kind onder toezicht. Te bestellen via www.mijnbestseller.nl

Foto komt uit de collectie van Erik Koeslag.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

15 Reacties

  1. Mooi voorbeeld hoe het systeem misbruik maakt van zijn macht. Het is gericht op het ontwrichten van Gezinnen. Het is gewoon crimineel om een financiele prikkel te geven bij een ots of uithuisplaatsing.
    Net zo crimineel als bij banken die een verzekering uitgekeerd krijgen als de begunstigde zijn verplichtingen niet meer kan vol doen bij een woekerpolis. Ik denk ook dat de raad van kinderbescherming doordrenkt is met personen die ook weer hun voordeel hier uit halen. Ze zijn op alle tereinen vertegenwoordigt.
    Niet zo gek ook als we weten wie vroeger de Baas van jeugdzorg is geweest. Deze blog Kwam weer hard binnen, en ik hoop dat de rust nu weer gekeerd is al zal de schade die aangericht is heel groot zijn.
    Grts Rich #WarmHart

    Laat een reactie achter
    • Heel herkenbaar Jeugdzorg en kinderbescherming waren en zijn niet bedoeld voor de bescherming van het kind en in kindertehuizen raken kinderen van de drup in de regen en is veiligheid geen waarborg. Jeugdzorg en kinderbescherming zijn de mooie benamingen voor her synoniem Kinderindustrie. Werk hebben is niets maar werk houden het belangrijkste! Nog een opmerkelijk feit. Als een kind onder toezicht van Jeugdzorg,kinderbescherming of ander zogenaamde kinderhulpverleningsinstanties door het falende beleid om het leven komt,seksueel wordt misbruikt,fysiek en psychisch wordt mishandeld, er zeer zelden of nooit,voor zover ik heb kunnen naspeuren,de verantwoordelijken zich hoeven te verantwoorden of vervolgd worden door het OM!!

      Laat een reactie achter
  2. Heel heftig dit verhaal. Ik wist dat er veel fout gaat bij jeugdzorg, maar zo veel fouten……. Wat slecht, wat slecht. Ik ga dit zeker delen op mijn tijdlijn.
    En voor Frederique petje af, en ga absoluut zo door! Wij moeten eens wakker worden hier in Nederland. De zorg draait alleen maar om de euro’s en niet meer om de mensen.

    Laat een reactie achter
  3. Geen woord meer toegevoegen aan dit verhaal…….gedoogd door de regering worden de zakken van deze zogenaamde kinderbeschermers gevuld.

    Kleinzoon wordt anderhalf uur verhoord want kan het geen gesprek noemen en woorden in zijn mond gelegd ….kereltje is 4

    Laat een reactie achter
  4. Dubbel pijnlijk! Frédérique, wat moet dit een ontzettend moeilijke, verdrietige en pijnlijke tijd voor je zijn geweest. En voor je zoon… traumatisch! Ik vind het verschrikkelijk om te lezen hoe zeer het fout kan gaan binnen de jeugdhulpverlening. En dus met kinderen. Op welke wijze ook. Ik trek me dat persoonlijk aan. Waarom? Omdat ik een jeugdbeschermer ben in hart en nieren. Ik sta voor het kind en zoek naar mogelijkheden, naar de feiten. In al de jaren dat ik als jeugdbeschermer heb gewerkt, heb ik altijd het kind voorop gesteld. Een uithuisplaatsing is nooit, maar dan ook nooit, mijn insteek geweest. Een ondertoezichtstelling werd uitgesproken en pas dan kwam ik aan bod. Op mijn manier, binnen de kaders en het beleid waar ik me aan diende te houden. Maar zelfs dan… het kind voorop.

    Er gaan ook echt veel interventies goed. Dat wil ik echt gezegd hebben. Anders zou ik mezelf tekort doen. Ik heb schrijnende zaken gezien, waarin kinderen en ouders klem zaten. Dat verweet ik hen niet. Ik keek wel degelijk naar de situatie en wat het kind nodig had. Zo heb ik gevochten voor kinderen die het bij hun moeder heel zwaar hadden. Ik ga hier niet inhoudelijk in op de situatie, dat is niet integer. Ik heb gekeken naar waar de kinderen wel veilig waren, dat was bij hun vader. Hoe ik dat wist? Hoe dat ik de rechter daarvan in kennis kon stellen? De juiste hulp inzetten, om feiten te verzamelen.

    Waarheidsvinding kun je op vele manieren uitvoeren. Het kind is belangrijk, daar gaat het om. Daar gaat het mij om. En ik vind het heel erg om te moeten lezen in vele, vele reacties overal op social media dat alle mensen van jeugdzorg gestoord zijn, achterlijk zijn, niet deugen.

    Ik ben niet gestoord! Ik ben niet achterlijk! En ik deug absoluut! Ik ben een verdomd goede jeugdbeschermer. En ik ken heel veel collega’s die top zijn!

    Dat wilde ik graag een keer gezegd hebben. Omdat ik voor mezelf en mijn functioneren als jeugdbeschermer opkom!

    Laat een reactie achter
    • Jij bent dan een van de weinigen die wel aan waarheidsvinding doen…..wij hebben al bijna 20 voogden gehad in 9 jaar tijd nu en zijn nog geen stap verder en nog steeds moeten wij als ouders zelf onze weg vinden als het gaat om goede psychische begeleiding voor ons zoontje van 10 omdat voogden alleen luisteren naar school die liefst willen dat zoon uit huis geplaatst wordt omdat we niet klakkeloos doen en aannemen wat school wil!!!

      Laat een reactie achter
  5. Wat vreselijk dat dit nog steeds gebeurt in Nederland, zien hulpverleners en rechters zó veel signalen over t hoofd…

    @Connie ik begrijp je reactie. Helaas zie ik in mijn omgeving dat hulpverleners zoals jij, het bijltje er bij neer gooien. Te weinig tijd, te veel dossiers, te weinig steun binnen de organisatie(s)

    Sterkte, lieve mensen

    Laat een reactie achter
  6. Wat een heftig verhaal , beschuldigd worden van zulke zware feiten en dan nog moeten aanhoren dat je niet waard bent om te leven……Hoe kan iemand zoooooooo harteloos en koud zijn en toch door iedereen geloofd worden,maar het bestaat inderdaad spijtig genoeg……Veel sterkte

    Laat een reactie achter
  7. Connie, ik zie dat je als jeugdbeschermer ook de andere kant van de medaille kunt laten zien. Respect. Ik ben benieuwd hoeveel succesverhalen er eigenlijk bestaan bij een omgangs-OTS in het kader van een vechtscheiding. Kun je als voogd werkelijk handelen tot tevredenheid van zowel vader als moeder en tegelijkertijd de focus houden op het belang van het kind? Gebeurd het dat na een OTS er een situatie is ontstaan waarvan elke partij die beter vind dan de situatie voor een OTS?

    Het lijkt mij waanzinnig moeilijk om te bereiken. De verhalen die ik hoor en lees schetsen een somber beeld, kun je me een paar lichtpuntjes laten zien?

    Laat een reactie achter
    • Beste meneer of mevrouw Benaja,

      Naar aanleiding van Connies reactie op dit blog heb ik contact gezocht met haar. Binnenkort komt er hier een verhaal van haar over haar werk.

      Laat een reactie achter
  8. Zozo dacht altijd dat ik alleen op de wereld was met ex die het gerecht zo ver krijgt om met leugens alles achtereen te zetten, kids af te nemen en voor het leven te beschadigen… Heel pijnlijk zelfs nu nog al zijn kids nu reeds vijf jaar terug bij mij en zien hun vader niet meer… Nooit een sorry voor de dwalingen van de rechter Nooit een sorry voor de jeugdconsulent die blind de leugens volgde en geen enkel verhaal checkte… Als ik er nu aan terugdenk kan ik zo nog terug de put in vallen van wanhoop en verdriet wat ik toen allemaal gevoeld heb… maar dat kan/mag niet. Maar soms wel heel erg zwaar.

    Laat een reactie achter
  9. Dank voor jullie reacties. Nadat Jeugdzorg en vader uit beeld waren, kon ik emdr inzetten voor mijn zoon. Erg zwaar voor hem, maar hij straalt weer. Hij heeft lichtjes in zijn ogen en is eindelijk zindelijk, inmiddels is hij 10 jaar oud. Ben keitrots op mijn ventje, wat een kracht! Als je het als klein kind op durft te nemen tegen je vader, Jeugdzorg en de Rvdk, dat ook nog verwerkt, dan kun je de hele wereld aan. En dat zie ik nu ook. Wat een kanjer!

    Laat een reactie achter
  10. Ik heb precies de zelfde verhaal met jeugdzorg en kinderbescherming. Mijn kind had een Trauma en was bang van zijn moeder. Naar 2 jaar vechten bij rechtbank kon ik hem eindelijk naar een specialist brengen. Jeugzorg en kinderbescherming hadden hem in vechtscheiding procedure gepropped en dus most hij meer en meer naar zijn moeder. de Trauma werd erger en erger. Nu vraag ik voor excuses, maar zij vinden dat zij geen fout gemaakt hebben door dat zij hun procedure gevolgd hadden. Dat zij de verkeerde procedure hadden vinden ze niet erg….Jeugzorg zijn monsters

    Laat een reactie achter
  11. Voor een onder toezicht stelling ontvangt Jeugdzorg bijna 10.000 euro, voor een uithuisplaatsing bijna 40.000 dat is nogal wat
    Ik verzorg mijn kleinzoon al 9maanden en Word van geen kant gehoord een voogd van 24 jaar als ik wat vraag sturen ze mij van kasje naar de muur of ik de fouten heb gemaakt fout heel dat jeugdzorg en Raad ik begrijp nu wel waarom alles draaid om geld

    Laat een reactie achter
  12. Erg vind ik dat Jeugdzorg en Raad voor kinderbescherming als monsters worden gezien.Begrijp dat er in zulke moeilijke vechtscheidingen een niet altijd goede oplossing is.Je wil graag dat echt deskundig gekeken zal worden.Een vriendin van mij werkte bij R.v.d.Kinderbescherming en ik heb ook andere kant gezien, dat mensen die hun werk zo goed mogelijk willen doen fikse bedreigingen krijgen en zelfs bedreigd worden met de dood.Dat wil ik even kwijt over de andere kant omdat je altijd middenin een gevecht zit!

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *