Hier zal ik nooit over praten

“Ik heb een geheim waar niemand vanaf weet, behalve mijn man uiteraard.

Toch wil ik het delen omdat ik het kwijt wil en ook wel benieuwd ben wat anderen hiervan vinden, misschien hebben ze iets soortgelijks meegemaakt? Het is niet iets om op visite te bespreken namelijk.”

Zo begon de mail van Kim. Lees je mee?

“Omdat we door de geboorte van ons eerste kindje, en alle perikelen nadien, elkaar een beetje uit het oog waren verloren hadden mijn man en ik een avond voor ons tweeën gepland. We waren tenslotte niet alleen partners en ouders, maar ook geliefden.

Nadat ik de kleine in zijn bedje had gelegd trok ik een niets verhullend kanten babydoll aan. Ik voelde me er ongemakkelijk in, maar nam dat voor lief. Het was tijd om aandacht voor elkaar te hebben. Het was tijd om pret te maken. Mijn man lag al op bed, vol verwachting…

Om in de juiste stemming te komen, keken we een passende film. Dat hielp, kan ik je zeggen. Onder het kijken konden we al niet meer van elkaar afblijven. Alle remmen gooiden we los. Het was heerlijk om zo in elkaar op te gaan. De film keken we niet af, we raakten op stoom.

Op een bepaald moment haalde mijn man handboeien uit zijn nachtkastje en vroeg mij hem die om te doen. Hoewel ik even schrok, zo ken ik hem niet, deed ik wat hij vroeg en maakte zijn handen vast aan de spijlen van het bed.

De spanning steeg, de opwinding werd bijna ondraaglijk. Ik was heerlijk bezig met mijn man toen ik ineens ons zoontje hoorde krijsen. Bam, terug in de werkelijkheid. Ik greep een badjas van de stoel en haastte me naar de kleine toe.

Ook dat nog! Hij had in zijn bed gespuugd en zat helemaal onder het braaksel. Binnen no time was ik weer helemaal terug op aarde en druk bezig met hem. Ik moest hem wassen, verschonen, zijn bed afhalen en hem kalmeren.

Ik had geen benul van tijd, alleen oog voor ons zoontje. Toen hij een schoon pyjamaatje aanhad stuurde ik hem naar papa zodat hij lekker warm lag en ik zijn bedje kon voorzien van frisse lakens.

Ondertussen vroeg ik me af waardoor hij zo moest overgeven. Ik besloot nog even een emmer uit de keuken te pakken, stel dat hij weer moest overgeven, en wilde zijn temperatuur meten. Met de emmer, een handdoek en de thermometer in de aanslag, ging ik terug naar mijn slaapkamer.

Mijn man had een kop als een boei en ons zoontje zat met dikke snottebellen naast hem. “Mama”, snikte hij, “waarom heeft de politie papa gevangen genomen?” Ja wat zeg je dan? Ik heb gelogen natuurlijk, verzon ter plekke een stom verhaal.

Ik bracht mijn zoontje meteen terug naar zijn bedje, heb bij hem gezeten totdat hij weer in slaap viel. En pas toen heb ik mijn man bevrijd. Samen moesten we bijkomen van de schrik.

Het duurde heel erg lang voordat we er om konden lachen. Vanaf die nacht zijn we voorzichtiger met onze spelletjes en houden we rekening met een kind dat ’s nachts wel eens wakker of ziek kan zijn. En die handboeien, die verdwenen in de kliko.”

Kim

Foto komt uit de collectie van Jet Rood.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

6 Reacties

  1. Weet niet wat ik hiervan moet denken omdat ik mesen die op die manier opgewonden raken (seksueel) niet kan begrijpen .SM heb ik niets mee !

    Laat een reactie achter
  2. Ik vind het wel grappig! En waarom zou je het niet doen als je er allebei plezier in hebt?
    Je doet er niemand kwaad mee en weet jij veel wat anderen in bed doen behalve slapen? Van de meeste zul je dat niet horen inderdaad, maar ik denk dat je lang niet de enige bent! Gewoon lekker doen! Zonde van de weggegooide handboeien!
    Gr Wilhelmina

    Laat een reactie achter
    • Bij kinderen moet je je altijd realiseren dat die in huis zijn! als je seks spelletjes doet. Ik vond het als kind onprettig, mijn ouders te horen seksen. Wist dat dit niet mijn wereld was en ik er ook niet in wilde. Maar ja dat kan natuurlijk heel persoonlijk zijn.

      Laat een reactie achter
  3. Spannend verhaal,maar er verscheen toch wel een glimlach op mijn gezicht. Misschien toch zorgen dt hij zich zelf kan bevrijden ,je weet nooit wat er gebeurd he. En , …verder heerlijk genieten van elkaar

    Laat een reactie achter
  4. Nee dat gaat dan weer niet. Als ze wat groter zijn en gaan logeren.
    Ik moet er wel om glimlachen. Mooi …

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *