De gelukkige man (6)

de gelukkige manRob heeft na een langdurige zoektocht een flatje gevonden. Heel wat beter dan al die vieze motels die hij heeft bezocht. De ruimte is beperkt, er is slechts één slaapkamer en de keuken is bijna te klein om in te koken. Nou geeft dat niet want van koken heeft hij nog steeds geen kaas gegeten. Zijn kwaliteit zit hem in het opwarmen van een kant en klare hap. En dat komt hem zo nu en dan zijn neus uit.

Een jaar verder, denkt hij, terwijl hij een boterham met worst wegwerkt. En ik voel me zo ontzettend klote, beseft hij. Hij kijkt om zich heen in zijn flatje. Een bij elkaar geraapt zooitje moet doorgaan voor zijn meubels. Hij heeft wel een mooie nieuwe tv maar daar kijkt hij zelden naar. Tegenwoordig is hij veel te vinden bij zijn maatjes van vroeger. Vrijgezelle mannen, die samen het glas heffen op de ongebondenheid. Mannen die net als hij, te snel, te veel drinken. Die lachen om flauwe, schunnige grappen, veelvuldig praten over lekkere wijven en net als hij teleurgesteld zijn in het leven.

Met weemoed denkt hij terug aan de mooie, opwindende Susan. De Susan die de schuldige is. Door wie hij er nu zo bij zit. Voor haar heeft hij zijn nek uitgestoken. Met haar wilde hij een leven samen opbouwen. Voor haar is hij gescheiden. ‘En wat heeft het mij opgeleverd?’ vraagt hij zich verbitterd af. Niks, helemaal niks. Nou ja, impotentie is natuurlijk niet niks, daar baalt hij zo vreselijk van. Hij voelt zich nu geen man meer. Hij kan fantaseren over seks wat hij wil, zijn gereedschap weigert dienst! En daar was Susan niet blij mee. Hij werd al snel, zonder pardon, aan de kant gezet.

Was hij maar niet zo dom geweest. Had hij maar meer gewaardeerd wat hij had. Had hij maar meer tijd aan zijn gezin besteed. Hij pakt wat biertjes uit de koelkast en piekert verder. Waarom is hij zo stom geweest om zijn vrouw te bedriegen? Wat heeft hij nu nog over? Werk, waar zijn collega’s hem dagelijks medelijdend aankijken. Hij heeft een buikomvang gekregen waar je U tegen zegt en hij heeft geen hobby’s meer. Alles wat hem dierbaar is, is hij kwijt. Vol zelfmedelijden drinkt hij snel nog een biertje. En verzandt in een gevoel van wrok.

Daar zit hij dan, net eenenveertig en er is geen donder meer aan. Zijn ex, Anke, ziet hij nog wel eens. ‘Waarom ziet zij er zo goed uit? Ik heb haar pijn gedaan en toch laat ze dat niet merken,’ peinst hij verder. Ineens kijkt hij op de klok en ziet dat het tijd is om naar zijn vrienden te gaan. Een beetje wankel komt hij overeind. Hij pakt de bierflesjes bij elkaar en is verbaasd te zien hoeveel hij in korte tijd heeft gedronken. ‘Eigenlijk zou ik niet meer mogen rijden,’ denkt hij. Maar ach, het is op de fiets te ver, dus het kan niet anders, redeneert hij. In de auto stopt hij een pepermuntje in zijn mond, in de hoop dat daarmee de alcoholgeur verdwijnt. Hij zet de radio hard en vertrekt. Op deze vrijdagavond is het drukker dan hij verwacht. Als hij de stad uit is geeft hij een flinke dot gas. Haast heeft hij, hij wil stomme grappen maken met zijn vrienden om zijn rotbui kwijt te kunnen raken.

Met te hoge snelheid neemt hij een scherpe bocht. Hij raakt de macht over het stuur kwijt en knalt met veel kabaal tegen een boom aan. “Meneer, kunt u mij horen?” hoort hij van verre iemand, na geruime tijd, roepen. Om zich heen kijken lukt hem niet. Hij voelt iets warms over zijn voorhoofd glijden. Versuft probeert hij zijn benen te bewegen. Hij raakt in paniek. Ze bewegen niet, hij kan niets voelen. Hij wil schreeuwen , huilen, roepen maar hangt als verlamd in zijn gordel.

Uren later wordt Rob wakker in het ziekenhuis. Als hij zijn ogen opendoet zegt er iemand: “wat heb jij een geluk gehad.” Zijn ogen zoeken het gezicht dat bij de stem hoort. Hij kan zijn hoofd niet bewegen en wacht totdat er een gezicht boven de zijne hangt. Verbaasd kijkt hij in de betraande ogen van Anke, zijn ex. Hij voelt haar warme hand op zijn voorhoofd.

“Wat heb je mij en de kinderen laten schrikken, klootzak.” Ze huilt terwijl ze haar warme hand terug trekt. “Je hebt heel veel geluk gehad. Je had wel dood kunnen zijn. Je hebt diverse breuken en moet hier nog een hele tijd blijven.” Rob wil wat zeggen maar praten lijkt onmogelijk. Zijn hart leeft wat op. Zou er toch nog een toekomst voor hem en Anke in het verschiet liggen? Zou hij toch een tweede kans krijgen?

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

13 Reacties

  1. Zou een teleurstelling zijn dat Anke weer terugkomt omdat hij dronken tegen een boom is aangereden. Zou voor mij een reden zijn om hem nooit meer te zien. Hij had wel onschuldige kunnen dood rijden. Nee stom dat ze naar het ziekenhuis is gegaan.

    Laat een reactie achter
  2. Leuk, die reacties op je verhaal! Ook ik vind t een loser en gun zijn ex een fantastisch leven. Zonder hem. Leuk geschreven Mary!

    Laat een reactie achter
  3. Mooi verhaal, hoop dat hij er van heeft geleerd!! Hij mag blij zijn dan Anke bij zijn bed zit in het ziekenhuis als hij weer wakker wordt. Teveel om nog voor te leven. Zo laat ook een verhaal zien dat drank meer kapot (kan) maken dat je lief is!
    Vaif

    Laat een reactie achter
  4. Wat een mooie verhalen. Ben reuzebenieuwd naar het vervolg. Ik blijf je dus zeker volgen @->–

    Laat een reactie achter
    • Oh Anna, dit was het laatste deel 🙁 maar binnenkort komt er een nieuw vervolgverhaal….

      Laat een reactie achter
      • Ha, een verhaal met een open eind. Nou, dat geeft niet hoor lezen we de volgende toch gewoon mee verder 🙂

        Laat een reactie achter
  5. Hoi Mary, heb het eindelijk helemaal gelezen, leuk en luchtig en zeker realistisch, groet ;-))

    Laat een reactie achter
  6. Tsja, daar sta je dan. Als lezer bedoel ik dan. Op mysterieuze wijze is de toverstaf van Rob veranderd in een lullig luciferhoutje waaraan de sensuele Susan geen plezier meer beleefd. Dag romance. Net op tijd dat auto-ongeluk. De catharsis voor Rob en Anke. Nu nog even een lesbische collega die die Susan even bij háár man verklikt. Rob heeft natuurlijk nu wat anders zijn hoofd, maar er vast nog wel een collegaatje die het in haar hart voor Rob opneemt.

    Laat een reactie achter
  7. Einde van dit mooie verhaal,altijd zo benieuwd of ze elkaar weer vinden……

    Laat een reactie achter
  8. @Palus_2 leuke epiloog maar Susan heeft een open relatie in dit verhaal…

    Hij was leuk. In gedachten gaat Anke rustig verder met haar kids en treft een zorgzame nieuwe relatie. Misschien wel via Frees.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *