Is er meer tussen hemel en aarde?

Dag Cynthia, wij kennen elkaar al een behoorlijke tijd. Jij kan mij vast wat meer vertellen over de volgende vraag: Is er meer tussen hemel en aarde?

Ja Mary, voor mij is er inderdaad meer tussen hemel en aarde. Soms gebeuren er dingen die niet te verklaren zijn. Je kunt wel sceptisch en nuchter van karakter zijn, waardoor je altijd op zoek bent naar wetenschappelijk bewijs, maar niet alles is altijd te bewijzen. Openstaan om het ongrijpbare te kunnen ervaren, is je intuïtie volgen en te luisteren naar signalen die je aangereikt worden.

Vroeger heb ik weleens op paranormale beurzen gestaan maar omdat er teveel onzuivere mensen rondlopen, heb ik geen zin meer om het kaf van het koren te leren scheiden want dat kost teveel negatieve energie.

Een goede paragnost ‘voelt’ de ander en heeft geen verdere informatie nodig. Het komt wel of niet binnen. Mensen zoeken houvast en ook dat is vaak de reden om een beurs te bezoeken. Als je dit op afstand bekijkt, voel je de wanhoop van de mensen en heb je alleen psychologisch inzicht nodig om degene aan te sturen. En daar ligt de valkuil. Vaak wordt informatie non-verbaal uit iemand gelezen, daar hoef je geen medium voor te zijn.

In mijn beleving moet je geestelijk contact kunnen hebben met degene die jou ‘leest’. Een gevoel, een magnetisch veld waardoor je iemands energie kan oppakken. Deze non-verbale interactie biedt toegang tot je geest waardoor je toegankelijk bent.

Zelf heb ik jarenlang mijn gevoel genegeerd als ik iets opving bij de ander. Mensen vinden mij vaak gevoelig, belezen, intuïtief en complimenteren mij met hoe ik iets verwoord, maar vaak is dit niet de reden. Heel vaak ‘voel’ ik iemand. Ik ‘voel’ bij de ander pijn, verdriet, onmacht en dergelijke en daar speel ik op in als degene goed voor mij voelt. Zo niet, dan laat ik het los omdat het mij dan teveel negatieve energie zou kosten.

Overal, op elke beurs, hoor ik hetzelfde: ‘je straalt, mensen storten hun hart bij jou uit, je bent als zonlicht, je bent paranormaal, wanneer ga je mensen helpen.’ Aura-foto’s hebben altijd dezelfde kleuren, wit, violet en wat paars. Ik noem het ‘intuïtief kunnen zijn’ en wil het geen naam geven.

Tenslotte kan ik geen toekomst voorspellen, al krijg ik zo nu en dan een waarschuwing in een droom. Soms figuurlijk waardoor ik ook nog moet zoeken hoe deze te vertalen. Maar het komt altijd uit en iedereen in mijn omgeving zal het ook serieus nemen.

Soms zit er bij mij een energie waardoor ik bij aanraking van een ander gelijk kan voelen waar diegene meezit. Of verlicht ik het zware gevoel door dezelfde aanraking. Toch doe ik niets bewust.

Het is net als ‘kaarten lezen’,iets wat veel mensen kunnen. Gelukskaarten geven mij aan wat voor problemen er op je pad komen (in de nabije toekomst) of geven handvatten om hier rekening mee te houden. Tarotkaarten lezen is niets voor mij want ik kan ze niet onthouden door mijn infarcten en ik ‘voel’ ze ook niet dus hoort dat ook niet bij mij. Bij mij functioneert iets op gevoel en dat is daarom mijn leidraad.

Na het overlijden van wijlen mijn grote liefde S., kreeg ik keiharde bewijzen (Als je dit zo kunt noemen). Foto’s vielen uit de kast, een stoel verschoof uit zichzelf, ik rook zijn geur, de tv ging aan en uit, ik voelde zijn geest/aanwezigheid, de lampen gingen aan en uit en dergelijke. Dit gebeurde ook in de nabijheid van anderen. Ook bij aanwezigheid van niet- gelovigen. Ik weet nog heel goed dat ik naar een medium ging en ik aan haar vroeg of S. nog bij mij was, en zij verontwaardigd reageerde en opperde: “Ja maar je ruikt hem toch?” Tja, wat wilde ik nog meer…

Ik heb mezelf jarenlang verzet tegen ‘mijn zien’ omdat ik te onzeker was of er niet mee kon omgaan. Ik weet het niet. Maar laatst ging ik naar een paragnost die mijn zoon twintig jaar geleden had behandeld en die zei tegen mij: “Waarom wil je mensen niet helpen want je bent een ‘ziener’ en kunt zo goed coachen, waarom negeer je je gave?!” Dit heeft mij doen stilstaan en was een teken om eens goed in mijn ziel te gaan kijken, want tenslotte vind ik het de reden van mijn bestaan om een ander handvatten aan te reiken, maar ik wilde er geen naam aan geven.

Bijschrift bij de privéfoto van Cynthia: Vóór het uitstrooien van de as van S. over de vijver.

Bedankt @CynthiaBATM voor dit mooie gesprek.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Mooi hoor prachtige vrouw mooie ziel, en n geweldig mens in omvang ghe omgang ; ))
    Die wil ik zeker nog lang in mijn buurt hebben. #WarmHart
    mooie blog weer Mary
    🙂

    Laat een reactie achter
    • Ja dat geloof ik ook.

      Mijn moeder is 9 jaar geleden gestorven .na een lange strijd tegen k. Was als enige bij haar.toen ze stierf.was toen.hele dag bij haar ze zei geen woord meer want.ze kon niet meer praten en zo. Daar zat ik jaren mee.en ook met de vraag.waar was ze nou en zo haar ziel en .onlangs kwam ik een medium tegen op mijn werk. Die zei dat ze waar ze nu is.heel erg gelukkig was. Dit zo byzonder stemde mij erg blij met deze bericht.ik was niet naar op zoek.naar deze antwoord.

      Laat een reactie achter
  2. Enóf dit een mooi gesprek is! Het sprak mij erg aan om te lezen Mary.
    En ik wil Cynthia zeer bedanken dat ze het heeft gedeeld.
    Sinds mijn vader en moeder allebei zijn overleden voel ik dat er meer is tussen hemel en aarde.
    Daarvoor heb ik er nooit bij stil gestaan. Toen mijn vader was overleden bleef ik nog met veel vragen zitten. Ik ben toen naar een medium geweest en zonder dat ik zelf iets hoefde te zeggen, helemaal niks en ook geen naam, werd mij zoveel verteld wat allemaal klopte. Nee niet zomaar iets wat bij iedereen van toepassing kon zijn maar echte details. Ik was er erg blij mee en er erg onder de indruk van. Ik voelde mijn vader om me heen en de lampen knipperden als ik het over hem had. Daarna volgde er een verjaardag en vertelde ik heel enthousiast aan de visite wat er was verteld. Nou dan krijg je zoveel sceptische mensen en nare vragen en antwoorden. Het leek alsof ik sommige aan het overtuigen was dat het echt waar was. En daarmee ben ik gestopt. Laat ieder in zijn waarde en oordeel niet! Ik hou het voor mezelf en geloof erin. Ik ga niemand meer daarin delen. Ieder het zijne. Sceptisch zijn mag hoor maar met dit onderwerp ga ik met niemand meer in discussie en ik laat me niet uitlachen.
    Nu mijn moeder ook is overleden ga ik heel graag nog eens terug naar een medium. Niemand zal ik daarna vertellen dat ik er ben geweest en ik zal met een glimlach terugdenken aan dat gesprek, zoals ik dat nu ook weer doe over het gesprek over mijn vader.
    Liefs, voor jou en Cynthia.

    Laat een reactie achter
  3. Hoe verstard moet iemand zijn om het wonderbaarlijk dat je ziet en overkomt als toeval beschouwen,
    Al die berichten aan mensen met waarschuwingen om zorg voor elkaar te hebben en trouw te zijn.
    De troost die ze vinden en krijgen, de eenvoud van een gebed waarin vreugde en verdriet word gehoord. Vraag het aan de wetenschapper en geleerden die hier alles beschouwen als
    toeval,dat door de natuur gecreëerd is, maar tijdens hun ziekte periode tot andere inzichten komen..ontkennen heeft zijn prijs,maar het erkennen de hoofdprijs….

    Laat een reactie achter
  4. Meer tussen hemel en aarde, dat denk ik ook.Mijn vriendin wil dat niet geloven maar als ik bij iemand met pijn de plaats kan voelen dan weet ik dat er inderdaad meer is.Soms zie ik het als een extra zintuig,dat je dingen oppikt die een ander niet merkt of voelt.Het is iets wat andere mensen niet zo begrijpen die het niet voelen.Maar echt paranormaal gaat nog dieper en contact met overledenen is ook niet makkelijk te begrijpen.Maar dat er mensen zijn die dat kunnen is bijzonder maar wel moeilijk denk ik .

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *