Een scheiding brengt verlies en rouw met zich mee

“Een scheidingssituatie brengt verlies met zich mee. Vreemd genoeg wordt hier soms minder tot geen aandacht aan besteed, en lijkt het bijna te worden vergeten omdat de aandacht gevestigd wordt op het conflict.

Onder een conflict schuilt echter verlies. Wanneer het conflict toeneemt, verdwijnt het verlies steeds meer naar de achtergrond. Dit terwijl verlies kan verzachten en verbindend werkt, zoals mijn collega Tineke Rodenburg zo mooi zegt. En dat verzachten is nu juist zo hard nodig om een stukje respect voor elkaar als mens te kunnen blijven vasthouden.

Ons hiervan bewust worden en hiervoor open durven te gaan staan, met steun vanuit het netwerk of vanuit professionals, biedt zoveel meer dan de focus te leggen op het conflict. Dit laatste brengt de mens immers steeds verder van zichzelf en de eigen ik vandaan.

Denk maar eens bij jezelf na over een moment dat je erg boos was op iemand. Wat deed dit? Hoeveel energie sijpelde hierdoor weg? Werden je gedachtes en handelen hierdoor overspoeld?

Naast elkaar blijven staan…wat zal dat dan een zware opgave worden. Ruimte durven bieden aan een stuk verlies, ondanks alle emoties en kwetsbaarheden die dat met zich meebrengt, zal een opening bieden om te kunnen gaan verzachten.

Een plotseling overlijden van een dierbaar iemand doet ons beseffen hoe kwetsbaar het leven is. In een flits van een seconde verandert alles. Rouw en verlies treden binnen. Iets dat ieder op zijn of haar eigen manier ervaart. Betekenis geven. Iets dat ieder op zijn of haar eigen manier moet doen.

Een rollercoaster aan emoties. Ook bij het systeem om degene heen bij wie het ineens zo dichtbij is gekomen. Besefmomenten die binnen treden over waar het leven nu daadwerkelijk om draait.

Dit zal zich binnen een scheidingssituatie ook voordoen, op een andere manier, maar wij moeten niet vergeten dat ook scheiding verlies en rouw met zich meebrengt. Voor ouders, kinderen en het systeem om hen heen.

Een bijzonder moment maakte ik in september mee tijdens een afscheidsceremonie van een bijzondere man. Een moment dat mij kippenvel bezorgde en mij ook liet nadenken over mijn werk als Kindbehartiger, en de casuïstiek waarbij ik ondersteuning bied;

Een zaal vol liefde. Twee zoons om trots op te zijn. Een achtergebleven partner en ex-partner die naast elkaar op het podium stonden. Hand in hand. Elkaar omarmden. In liefde. Letterlijk in liefde voor een man van wie zij allebei op hun eigen manier gehouden hebben. Waarbij zichtbaar was dat hij en zijn ex-partner als ouders naast elkaar zijn blijven staan voor hun zoons. Niet tegenover elkaar, ondanks dat dit vast niet altijd gemakkelijk moet zijn geweest. Vooral ook uit respect voor elkaar als ouders van de kinderen die zij samen op de wereld hebben gezet. Naast elkaar, niet tegenover elkaar. Omdat dit is zoals het zou moeten kunnen gaan.

Om naast elkaar te kunnen blijven staan als ouders, niet tegenover elkaar; liever nu dan nooit meer, is het ook nodig om aandacht te besteden aan rouw en verlies. Zonder aandacht te besteden aan dit essentiële onderdeel binnen het scheidingsproces, zal de ruimte om te kunnen verzachten beperkt blijven.”

Gastblog van Marieke Lips, @LipsMarieke. Lees meer op Kindbehartiger en Kidsinbetween. Marieke is auteur van het boek Bekrast.

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

4 Reacties

  1. Rouwen ja…bij verliezen aan dood staat de omgeving liefdevoller om je heen. Er zijn ook geen partijen.
    Ik pleit vaak voor de liefde, die er zelfs is na een echtscheiding. Immers, er moeten ook mooie herinneringen zijn. Die herinneringen moet je net zoals bij een verliezen aan dood koesteren.

    Laat een reactie achter
  2. Dood en scheiding is idd allebei een rouwproces.Alleen bij de dood is het samen praten wel verdwenen en bij scheiding moet je wel samen praten.Ondanks de pijn die het doet is het “naast”elkaar staan zo belangrijk en voor de kinderen ook het belangrijkste !

    Laat een reactie achter
  3. Dat is juist zo jammer van vele scheidingen,dat je door strijd zo veel kapot kan maken …Voor de kinderen die je samen hebt extra moeilijk . Zo hou je ziels veel van elkaar,en de een maakt een misstap en er is gelijk haat in het spel….Heel het leven wordt voor iedereen overhoop gehaald….Er kan niet meer gepraat worden als volwassenen. De emotie neemt bezit van de boze mens…Ik heb het zelf ook mee gemaakt na 5 jr huwelijk ,toch zijn we nog 27 jaar bij elkaar gebleven….Het was schrikken ,natuurlijk …. Maar een scheiding was het niet waard….Een scheiding geeft veel verdriet,veel onzekerheid,ook al laat je elkaar goed achter,ook al heeft ieder al een andere liefde,dan toch…Toen we uiteindelijk zijn gaan scheiden waren onze kinderen volwassen. Het kaarsje was opgebrand…..zonder haat..
    We zien elkaar nog steeds bij onze kinderen samen met onze -sinds 16 jaar alweer – nieuwe partners. Mooi toch?
    Een BN er schreef op internet : ” Als je maar trouw bent aan elkaar boven de broeksriem…”
    Ik weet daar velen het er niet mee eens zijn . Dat mag zeker.
    Maar van sommige uitzendingen ” achter gesloten deuren” ben ik soms geschrokken . Een slecht voorbeeld . Laten we goed zorgen voor elkaar,er is al genoeg ellende in de wereld.

    Laat een reactie achter
  4. Dank jullie wel voor jullie reacties en de openhartigheid ook. Bijzonder te lezen en dank voor het benoemen van enkele belangrijke punten.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *