Als een sprookje uiteindelijk een nachtmerrie wordt

Ik heb een moeizame relatie achter de rug met een ex die getraumatiseerd is door gebeurtenissen in haar jeugd en die met een psychische stoornis te kampen heeft.

Uit deze relatie is mijn zoontje geboren.

Uiteindelijk zijn we gescheiden. Er was desondanks geen sprake van een vechtscheiding en we bleven aanvankelijk respectvol met elkaar omgaan.

De omgangsregeling met mijn zoontje werd in het algemeen nagekomen. Maar dat veranderde toen ik op een gegeven moment, zomaar uit het niets, door mijn ex beschuldigd werd van seksueel misbruik van mijn zoontje.

Dat was voor mij een enorme schok.

Ik zou zoiets niet eens kunnen bedenken of doen! Vreemd genoeg kwam mijn zoontje daarna nog geruime volgens de omgangsregeling. Daarna werd de omgangsregeling opeens niet meer nagekomen en gefrustreerd.

Nadat ik bij de rechtbank om nakoming van de omgangsregeling had gevraagd, werden de beschuldigingen van het seksueel misbruik steeds heftiger. Tot in de meest gruwelijke details zou mijn zoontje hebben beschreven wat ik hem allemaal zou hebben aangedaan.

Ongeloofwaardig en zeer pijnlijk en verdrietig voor mij om mij continu tegen deze valse beschuldigingen te moeten verweren. Dat is nu nog steeds aan de orde. Door de rechtbank werd advies ingeroepen van de Raad voor de Kinderbescherming.

Omdat mijn ex haar beschuldigingen bleef volhouden, werd het onderzoek door de Raad ambtshalve uitgebreid naar een beschermingsonderzoek. De rechtbank heeft uiteindelijk, op advies van de Raad, OTS (ondertoezichtstelling) voor ons zoontje uitgesproken. Overigens, ik heb nog steeds ouderlijk gezag.

Via Bureau Jeugdzorg (BJZ) zijn twee gezinsvoogden toegewezen en er is door BJZ hulpverlening en begeleiding ingeschakeld van een gespecialiseerde zorgaanbieder in de sector Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ). Het betreft gespecialiseerde thuisbegeleiding. Deze begeleiding is er ook voor mijn zoontje.

Mijn advocate heeft mij destijds geadviseerd om in te stemmen met de OTS en mij constructief op te stellen. Immers, als ik niks te verbergen heb en mij als goede opvoeder kan profileren, kan dit alsnog positief voor mij uitpakken.

Daar hou ik me maar aan vast. Maar mijn ex blijft onverminderd doorgaan met mij zwart maken en volharden in haar beschuldigingen van seksueel misbruik. Het valt mij zeer zwaar… Als je het mij vraagt, ziet mijn ex totaal niet in dat dit alleen maar ten koste gaat van mijn zoontje.

Ik maak me dan ook grote zorgen om hem!

Ik sta gewoon perplex dat mijn ex dit allemaal in de hand heeft gewerkt. Zelf was ik nog nooit in aanraking geweest met Jeugdzorg, terwijl mijn ex al een lang verleden heeft met Jeugdzorg.

Vanwege de voortdurende strijd met mijn ex heb ik weinig tot geen vertrouwen in een goede afloop van de OTS en ben ik zelfs bang dat mijn zoontje op termijn alsnog uit huis wordt geplaatst. Wat ooit begon als een sprookje, is geëindigd in een nachtmerrie!

Dennis (Gefingeerde naam)

Foto komt uit de collectie van Erik Koeslag.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

5 Reacties

  1. Zo ver gaan sommige personen die zich moeder noemen helaas echt… Onmenselijk is het! Ze zien het kind enkel als bezit en door hun extreme verlatingsangst zijn ze tot alles in staat om het kind bij zich te houden. Wat een hel waar jij en je zoontje door gaan… veel sterkte gewenst!

    Reageer
  2. Vreselijk , als ik dit lees, en het ergste ten koste van het kind , de eerste jaren zijn zo ontzettend belangrijk voor een kind .
    Beseft zij dan niet wat ze nu aanricht ?
    Diept triest ook voor de vader , want dit het ergste wat je kan overkomen zo’n beschuldiging .

    Veel kracht en sterkte gewenst voor je zoontje en jou !!

    Reageer
  3. Haatdragende exen zijn tot alles in staat.
    Ook als het over de rug van hun kinderen gaat.
    Vaak krijgen ze gehoor bij instanties.
    En krijgen ze ook nog slachtofferhulp aangeboden .
    Onvoorstelbaar dat dit allemaal mogelijk is.
    Men doet niet aan waarheidsvinding.
    Ik wens je veel sterkte voor jou en je zoontje.

    Reageer
  4. Wat een verschrikkelijke situatie voor jou en je zoontje. In hoeverre is je zoontje onderzocht door een kinderpsycholoog i.v.m. de beschuldigingen? Daar moet dan toch iets uitkomen als het gaat over wat je zoontje al dan niet verteld zou hebben?

    Reageer
  5. Het kan heel ver gaan en heel verstrekkende gevolgen hebben. Heb ik zelf aan den lijve ondervonden en ondervind ik nog.
    Mijn ex had na 36 jaar huwelijk een “nieuwe” relatie. Hij kon er deze keer niet meer omheen en het ontaarde in s, een scheiding. Hij hoefde niks, geen kinderen, geen kleinkinderen, geen huis, geen meubels. Hij hoefde alleen maar een doos om in te kruipen. Hij ontkende wel tot nu toe zijn relatie. Na een tijdje kon hij er niet meer omheen en toen veranderde opeens alles. Hij moest opeens alles. Hij wilde geen alimentatie betalen en ook de kinderen die hij alleen bezocht bij een verjaardag, bezocht hij iedere dag of belde en mailde naar hen
    Na een tijdje begonnen de processen processen die hij met de meest idiote motieven begon om van de alimentatie af te komen. Hij bleef dit doen 12 jaar lang en bestookte vanaf het begin de kinderen, die tot dan toe iedere dag bij mij kwamen met de grofste leugens. Daardoor zie ik nu al 12,5 jaar 3 van mijn 4 kinderen niet meer en alle 6 mijn kleinkinderen.

    Hoe ziek kun je zijn. Hij zette zelfs mijn kinderen aan tot meineed omdat ik op het laatst een toevoeging kreeg om mijn gerechtskosten te compenseren. Onder het mom van; NU KAN ZIJ MIJ KAPOT MAKEN moesten zij belastende verklaringen over mij afleggen. Die verklaringen waren gewoon zo maar uit de lucht gegrepen en mijn kin deren wisten ook dat dit niet klopte. Mijn kinderen hebben zich zo in de nesten gewerkt dat ze mij nu niet meer in de ogen kunnen kijken omdat ze zich zo hebben laten opjutten. Nu zegt hij tegen iedereen die het maar horen wil dat hij UITSTEKEND contact heeft met de kinderen. Ik zelf ben niet in Hoger beroep gegaan tegen die verklaringen van de kinderen. Ten eerste heeft het hem niets opgeleverd en heeft hij de alimentatie moeten blijven betalen, daarnaast wil ik mijn kinderen niet opzadelen met een veroordeling omdat mijn kinderen allemaal een hoge positie hebben en allemaal hard hebben gestudeerd om dit te bereiken. Dit wil ik hen , omdat ik ook zeker weet dat zij hiermee zitten, niet mee belasten. Ik hoop alleen dat mijn kinderen het wel eens een keer inzien en terug komen. Ik mis hen en de kleinkinderen vreselijk en wil niet voor goed zijn ogen sluiten voordat dit goed is gekomen. Ik ben nu bijna 71 jaar en hoe lang heb ik nog?
    Dit is het allerergste wat mij ooit is overkomen. Ik hou ontzettend veel van mijn kinderen en klein kinderen, hij niet anders deed hij hen dit niet aan.
    De kinderen houden er, indien ze na mijn heengaan, alle papieren vinden en zien hoe alles werkelijk vies is gespeeld en hoe zij zich hebben laten meeslepen, een levenslang trauma aan over. Dit is voor mij ook verschrikkelijk omdat ik dit zie aankomen en ik mijn kinderen niet kan bereiken.

    Sommige ex partners zijn ontzettend gefrustreerd en doen dan rare dingen. Mijn ex heeft na de scheiding al weer de nodige relaties gehad. Geen enkele relatie blijft lang, daar moeten wij weer voor boeten. Zij zijn echt gestoord. Zij hebben langdurige hulp en therapie nodig ook om de werel
    d tegen hen te beschermen .

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *