Als mijn hoofd het niet meer doet

Als mijn hoofd het niet meer doet

Als mijn hoofd het niet meer doet
Als mijn mond geen woorden meer kan vormen
Laat me dan

Als ik nog slechts een omhulsel ben
Als ik in leven word gehouden door machines
Laat me dan

Als herstel niet mogelijk is
Als lijden ondraaglijk is
Laat me dan

Als mijn einde onverwachts komt
Als het mijn tijd is
Laat me dan

Laat me dan los
Treur om mij
Maar houd het kort

Laat me dan los
Besef hoe kostbaar het leven is
Richt je op de toekomst

Laat me dan los
Denk met een glimlach aan mij
En leef

Foto komt uit mijn privécollectie.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

11 Reacties

  1. Zo mooi geschreven Mary,vertellen als je het nog kan.Voor je geliefden is dat moeilijk maar mooi dat je hen (en andere) dit duidelijk wil maken.Lief en vol duidelijkheid geschreven.Moest tranen wegpinken toen ik het zat te lezen !

    Laat een reactie achter
  2. Zo mooi , ik denk er ook zo over. Hou me niet tegen wil en dank in leven.. Als ik niet meer vanvoren weet of ik vanachter nog leef…..Laat me dan …

    Laat een reactie achter
  3. Je raakt een gevoelige snaar bij me. Heel ontroerend en wat ontzettend mooi geschreven en verwoord Mary. Ook ik denk er zo over maar had dit nooit zo mooi kunnen verwoorden als jij dit nu doet. Ik heb dit gedicht een aantal keren gelezen en ook aan mijn vriend voorgelezen. Hij vond het, net als ik prachtig en ontroerend. <3

    Laat een reactie achter
    • Mij raakt het dat het jouw raakt. Hoe mooi is dit! Dankjewel ❤

      Laat een reactie achter
  4. Heel gevoelig onderwerp , verwoord in een wens van liefde, gevoel en respect….Prachtig

    Laat een reactie achter
  5. Heel mooi geschreven en voor velen een waarheid als het kan en mag! Wie wil zo zijn\ haar doodstrijd leveren? Zijn er niet zoveel denk ik, misschien de sterk gelovigen, maar dan nog denk ik daarbij, dat als je ingrijpt voor een ” langer” uitzichtloos leven, laat je de natuur ook zijn gang niet gaan. Voor mezelf heb ik die beslissing ook al gemaakt, maar of het dan ook het beoogde gevolg heeft is nu nog maar afwachten, en dat is iets wat mij bang maakt! Wil niet als kasplantje op de dood wachten zou dat voor mij gelden!

    Laat een reactie achter
  6. Waarom zou je je naaste nog meer laten lijden als jijzelf al aan de laatste afdaling bent begonnen ?
    Laat me gerust los dan.

    Rob Liefhebber van het leven, geen liefhebber van ellende en hopeloos verdriet.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *