Je mag het mij kwalijk nemen

Zodra ik in bed lig, voel ik de vermoeidheid tot in mijn botten. Ik probeer te ontspannen en wil vooral slapen.

Maar nee, ook dan gaat het spoken in mijn hoofd, en lig ik dus klaarwakker te piekeren.

Ik zou graag willen dat er een uitknop bestaat voor dat gepieker, maar helaas.

Ik pas wat trucjes toe; tel achteruit, visualiseer een kalme zee, bedenk dat ik een vogel ben, fantaseer over een verhaal, en als dat allemaal niet werkt denk ik aan de kleur zwart.

Alsof ik door heel hard aan de kleur zwart te denken, en het als het ware achter mijn gesloten ogen zie, mijn gepieker een halt toe kan roepen. Werkte het maar.

Uiteindelijk, na heel wat gedraai en gepieker (want die trucjes houden mij daar écht niet van af) val ik in slaap en ben de volgende morgen gewoon weer vroeg wakker.

Het is vervelend maar dit slechte slapen heb ik vaker meegemaakt, ik weet dus dat het vanzelf weer een keer beter zal gaan. Maar, het is wel vermoeiend.

Door wat er hier allemaal speelt, de gezondheidsproblemen van mijn man en daarbij het langdurig ziek zijn van mezelf en doordat ik mantelzorger ben, ben ik prioriteiten gaan stellen.

In mijn leven is er nu enkel plaats voor mijn gezin en moeder. Ik kan er niet nog meer bij hebben. Ik moet alle zeilen bijzetten om door te gaan.

Daar waar het kan probeer ik wat rust te pakken, dat moet om wat te kunnen herstellen. Ik moet er niet aan denken dat ik door ziekte of wat dan ook uitval.

Alles wat energie kost is, is eigenlijk teveel. En negatieve energie probeer ik zo goed als mogelijk te vermijden of mij daarvoor af te sluiten.

Ik kan nu ook niet anders dan minder belangstellend te zijn naar anderen. En minder actief te zijn op social media.

Mensen die mij kennen weten dat ik voorheen geregeld vroeg hoe het met hen ging, dat lukt mij gewoon niet meer. Ik heb te veel aan mijn hoofd.

En dat mag je mij kwalijk nemen, mijn gebrek aan interesse in jou. Sorry, maar het is gewoon niet anders.

Mocht het je niet aanstaan, ontvolg me dan, laat me links liggen of stap uit mijn leven. Ik neem het je niet kwalijk, nu kies ik voor mezelf.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert.

Deel dit...
Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterEmail to someone

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

14 Reacties

  1. Lieve Mary,

    Het laatste wat ik zou doen is jou iets kwalijk nemen. Mensen die niet begrijpen dat het je allemaal te veel is, begrijpen het niet. Ik begrijp je…. Soms zit je hoofd zo vol dat je er niets, maar dan ook niets extra’s bij kan verdragen. Zoals je al schreef: Alles wat energie kost, is te veel. Zo herkenbaar. Rust wil je! Van mij mag je die rust nemen. En ik ga je niet blokkeren, of uit je leven stappen, of je links laten liggen.
    Rust maar lekker uit en doe wat je doen moet: Neem de tijd om je brein rust te gunnen. Je bent aan niemand iets verplicht…. ZORG VOOR JEZELF!

    Ik denk aan je,
    Liefs Jolanda

    Reageer
  2. Lieve Mary.
    Heel goed dat je nu voor jezelf kiest. Je/jullie krijgen het ook wel voor de kiezen.
    Wens je heel veel sterkte en liefs en hoop oprecht dat er gauw verbetering in je/jullie situatie komt.
    Denk aan je.
    Lfs. Hanny

    Reageer
  3. Lieve Mary, wat erg dat jij zelf ook ziek bent , buiten alle zorgen voor je man en je gezin en je moeder.Het is voor jou zo belangrijk dat je wat rust nu hard nodig hebt.Om dit langer vol te kunnen houden moet je inderdaad aan jezelf denken, het is toch niet de bedoeling dat jij er aan onderdoor gaat.Maak me zorgen om jou en hoop dat je een beetje tot rust kan komen zo af en toe.Het is goed dat je dit zo duidelijk laat weten in je blog en mensen moeten dat respecteren van jou.IK neem je niets kwalijk en blijf jou gewoon volgen omdat ik je heel goed begrijp. Ik gun jou ook dat jezelf wat beter mag gaan voelen en vooral dat er wat meer rust mag komen.Wij wachten gewoon tot jij er weer toe in staat bent om op social media te zijn en inderdaad stond jij voor iedereen klaar met belangstelling en nu is jouw gezin en Moeder belangrijker, maar dan moet jij zelf gezond kunnen blijven.Veel beterschap en sterkte voor jullie en vooral voor jou.Dikke kus Mary !

    Reageer
  4. Lieve Mary, de mensen die jou dit kwalijk zouden nemen, missen een stuk inlevingsvermogen. Voor nu ben jij belangrijk, je man, je kinderen, je moeder, je naasten. En hoe lang dat ‘nu’ duurt…. dat bepaal jij. Geen tijdslimiet.
    Heel veel kracht wens ik je! En mocht ik wat voor je kunnen betekenen in de zin van een ontspannende healing of een Access Bars behandeling, laat het me weten via pb. Lieve groet, Nanda

    Reageer
  5. Lieve, lieve, Mary.
    Ik krijg tranen in mijn ogen als ik jouw verhaal lees.
    Ik weet hoe zwaar je het hebt.
    Verontschuldig je nooit meer!!!!
    Ik zou willen dat ik een toverstokje had om een beetje hulp te bieden.
    Ik denk aan jou❤❤❤.
    Knuffel van mij.

    Reageer
  6. Lieve Mary;
    Ik begrijp je. maak hetzelfde mee. Jij hebt mij een aantal keren gevraagd of ik mijn verhaal zou kunnen opschrijven.
    Omdat ik hetzelfde meemaak, mijn gezondheid, problemen, ik heb geen ouders meer maar andere problemen- jij weet dat – kan ik ook nu niets opschrijven, ik kan alleen maar met mate reageren op Facebook. Ik lees wel altijd alles wat jij op Facebook zet.
    Neem de tijd, ik heb er begrip voor. Er kan niet alles tegelijk. Het beter voelen gaat heus wel gebeuren, je moet het alleen de tijd geven en niets overhaasten. Je bent nog jong in tegensteling tot vele anderen.
    Lieve dappere Mary, het komt bij jou allemaal goed.
    Sterkte en ik blijf je volgen en zal je niet blokkeren of ontvrienden.

    Reageer
    • Fijn, lief en hartverwarmend zijn jullie reacties! Doet me goed.

      Reageer
      • Ik zwaai met mijn toverstokje❤

        Reageer
  7. Lief, mooi en goed mens jij, altijd een warm woord of medeleven en nu.. nu is het stil in jou en heb je genoeg aan je hoofd en daar is alle begrip voor.
    Het is al erg genoeg dat jij in een situatie zit met zorg en gezondheidszorgen en klachten. Je schrijft dit blog voor je lezers om ieder op de hoogte te stellen dus denk je wel aan ons.
    Lief en respect Mary. Nee, ik neem jou niets kwalijk. Voel je niet bezwaard. Jij bent het belangrijkste dus zorg goed voor jezelf zodat je genoeg kracht hebt om er voor je man, kinderen en moeder te kunnen zijn en ik hoop dat jouw nachten weer rustig worden en dat je goed slaapt en uitgerust bent.
    Dat telt.
    Kijk naar de mooie en begripvolle reacties en daar sluit ik me bij ieder woord aan.
    Vriendschap hoeft niet op een weegschaal. Nu heb jij steun nodig dus laat die weegschaal maar scheef hangen en voel het niet zo dat het van één kant komt.
    Heel veel sterkte en liefs <3

    Reageer
  8. Lieve Mary, vaak schrijf je dat het jou verhaal niet is, maar nu is het wel zo. Lieve sterke Mary,die ik al zo lang ken . Jou blijf ik volgen hoor. Neem zoveel als je kan je rust. Je bent er altijd voor iedereen geweest. Nu zijn we er om aan jou te denken . Heel veel liefs en sterkte ,Andre

    Reageer
  9. Laat me volledig meedrijven door jouw woorden , als je slaap uitvalt valt je eetlust uit , geen eetlust heen energie, je komt in een vicieuze cirkel terecht ,waaruit je hoopt te kunnen ontsnappen

    Reageer
  10. Lieve Mary, ik herken het!Het is een afschuwelijk probleem, ik leef er middenin. Ik bid voor je dat je vrede zult ontvangen voor de komende tijd, dit doe ik ook voor mezelf, soms neem ik wel een pijnstiller, en ik overweeg om nu ook melatonine te gaan kopen. Maar zorg goed voor jezelf, niemand neemt je iets kwalijk, stel je voor, blijf jezelf, er zijn al zoveel anderen(loesje) en wellicht is jouw rijke leven hoewel het ook moeilijk is een grote zegen voor de ander. Ik geloof dat dit zo is, en daarom kan het ook zwaar zijn! Ik zegen je Mary! liefs Ma

    Reageer
  11. Voor Mary.

    Ik denk dat wij het allemaal begrepen en nog steeds begrijpen.
    We wachten op je…houden een plekje vrij.
    Eerst jij. Denk aan jou.

    Reageer
  12. Lieve Mary, na zeker 2 jaar allerlei berichten van mensen niet meer gezien te hebben op fb, ontdekte ik dat fb ons parten speelde. Ze hebben iets veranderd en ineens zie ik iedereen terug. Jou was ik kwijt, dus ging op zoek. Ik lees dat het niet geweldig met je gaat en ik wens voor je, dat dat goed komt. Heel veel liefs, Mies.

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *