Advocaat Richard Korver legt uit

Dag meester Korver, uw kantoor is weliswaar gevestigd in Amsterdam maar u procedeert door het hele land. Verder bent u wel eens te zien op tv. Ik mag u een aantal juridische vragen voorleggen, daar maak ik graag gebruik van.

Vindt u dat er uitzonderingen gemaakt moeten worden met betrekking tot de wet die de verzorgende ouder verplicht zijn of haar ex-partner te informeren over hun kind, totdat het kind 18 jaar is?

Ja. Er zijn gevallen denkbaar waarbij het niet in het belang van het kind te achten is dat het gezag voortduurt. Daarbij valt bijvoorbeeld te denken aan gevallen waarbij de kinderen mishandeld en/of misbruikt zijn.

Graag maak ik een vergelijking met gezondheidsrecht. Als een ouder kind echt niet wil dat er informatie bij een van zijn ouders terecht komt, kan worden overwogen die wens te respecteren. In gezondheidszaken van het kind, krijgt het kind ook reeds voor het 18e levensjaar een beslissende stem. Van 12 tot 15 jaar beslissen kind en ouder gezamenlijk over medische zaken die het kind aangaan.

In bepaalde gevallen kan de wens van de ouder zelfs genegeerd worden. Zo kan de hulpverlener de jongere behandelen zonder toestemming van de ouders/voogden als dit de weloverwogen wens van de jongere is. De hulpverlener kan een eventuele weigering van de ouders/voogden in dat geval naast zich neerleggen. Jongeren van 16 en 17 jaar hebben een zelfstandig recht op medische informatie. Toestemming voor een behandeling moeten zij zelf geven. Het beroepsgeheim geldt (ook) tegenover hun vertegenwoordigers.

Wetende dat de jongere dus wel zelf mag beslissen over operaties en andere ingrijpende zaken blijft het lastig te accepteren dat de jong volwassene niet zelf de beslissing zou kunnen nemen en gevolgen zou kunnen overzien als het gaat om het verstrekken van informatie aan een van de ouders.

Veelal lees je dat moeders vaak aan het langste eind trekken bij een echtscheiding. Het zwart maken van de ex-partner, het opzetten van de kinderen tegen die ex-partner, valse beschuldigingen uiten enzovoort. Dit doen ze bijvoorbeeld om de omgangsregeling te verstoren. Het komt vaak voor.

Helaas komen valse aangiftes zeker voor. Een aangifte dient dan ook serieus en met grote zorgvuldigheid onderzocht te worden. Het tegendeel komt echter ook voor. Vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk – en/of seksueel geweld en daarom van hun man willen scheiden worden niet geloofd. Als er sprake is van een scheiding kan al snel de neiging ontstaan de beschuldigingen minder serieus te nemen.

De hele jeugdzorgketen is helaas volstrekt onvoldoende ingericht en ingesteld om aan waarheidsvinding te doen. Dit maakt dat er inderdaad soms mensen het slachtoffer worden van een valse aangifte, maar omgekeerd ook mensen niet worden geloofd die wel degelijk slachtoffer zijn.

Wat zijn er dan voor mogelijkheden voor, in dit geval, de vaders?

Vaders kunnen proberen aan te tonen dat zij onschuldig zijn, al is dat wel de juridische wereld op zijn kop. Immers, in ons rechtsstelsel behoren we ervan uit te gaan dat iemand onschuldig is tot het tegendeel is bewezen. Vaders kunnen natuurlijk ook aangifte doen van smaad/laster en/of het doen van een valse aangifte.

Een andere vraag: Wat zijn de mogelijkheden voor mensen die op social media ernstig worden beledigd, en van wie hun goede (bedrijfs)naam wordt besmeurd?

Dit zijn inderdaad wel heel verschillende onderwerpen. Deze mensen kunnen aangifte doen, schadevergoeding vorderen en een kort geding of bodemprocedure aanspannen waarin een verbod op herhaling van dat soort uitingen wordt gevorderd. Ook kan het betreffende medium gevraagd worden de onrechtmatige uitlatingen te verwijderen en/of de desbetreffende persoon geen toegang meer te verlenen.

In het verlengde van mijn vorige vraag: Hoe kunnen zij voorkomen dat de persoon/personen die deze actie hebben opgezet, terugkeren op social media?

Vrijwel niet. Je kunt proberen de persoon door het desbetreffende medium te laten blokkeren, je kunt een verbod vorderen op straffe van een dwangsom, maar een persoon kan altijd onder een andere naam het nogmaals proberen. Als dat door blijft gaan kan er sprake zijn van belaging, ook dat is een strafbaar feit.

In het uiterste geval kan iemand tot gevangenisstraf worden veroordeeld. Vanuit de gevangenis kan over het algemeen niet worden deelgenomen aan social media. Echter, iemand komt daar natuurlijk ook ooit weer eens uit…

Hartelijk dank meester Richard Korver, @jeadvocaat voor uw medewerking. Meer lezen? Kijk op www.richardkorver.nl

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd, @dokandojo.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Goed artikel! Goede zienswijze ook, van de heer Korver. Ik ben het grotendeels eens met het geschrevene. Waar ik echter mijn (ook al zijn het kleine) vraagtekens bij zet, is het feit dat het gezag voort dient te duren, tenzij er bijvoorbeeld sprake is van mishandeling of misbruik. Tot zover: eens!

    Nu is het zo dat er ook ex-partners zijn die bewust kiezen voor het geen omgang hebben met hun kind(eren). Voor het kind vergt dit een acceptatie die bijna onuitvoerbaar is. Dat terzijde (graag zou ik ook hier een pracht van een blog over lezen).

    Er zijn ook zaken waarin de ex-partner (voor het gemak vader te noemen) dus geen enkel contact wenst met zijn kind. En dit speelt zelfs zo hoog op dat wanneer de moeder om toestemming vraagt voor psychologische hulpverlening, behandeling of zelfs een operatie (noodzakelijke), de vader geen enkele respons geeft. Dit houdt in dat de behandeling niet kan starten. Na een drietal pogingen moet de moeder bij de rechtbank om vervangende toestemming gaan vragen. Die zij krijgt, gezien het in het belang van het kind is. Echter, nog voordat het op zitting komt, geeft de vader alsnog toestemming. Hierdoor werkt hij uiteindelijk dus mee aan de hulpverlening. En vervangende toestemming is niet langer nodig.

    In dit soort zaken stel ik voor dat het in het belang van het kind is wanneer er éénhoofdig gezag verzocht en toegekend wordt. Helaas zijn er nog veel rechtbanken die het gezag bij beide ouders erg hoog in het vaandel hebben staan. En zij niet zomaar een ouder uit het gezag ontheffen, indien de ouder meewerkt.

    Hoe denkt u over deze kwestie?

    Laat een reactie achter
  2. Ik ben een van de moeders wiens kind mishandeld en misbruikt is . Mijn kind is doodsbang van de biologische vader. De JGZ WIL DE KIND DWINGEN TOT OMGANG. wij werden jaren gestalkt en geterorezeerd door de vader. Inkomen beëindigen en auto’s vernielen stalkingen. Mijn kind is al een keer ook uithuis geplaatst geweest. Dat dreigde weer te gebeuren . Omdat de vader stopte niet . Hij is niet vervolgd en nooit verhoord. Wij vechten al jaren tegen JGZ en omgang regeling recht zaken. Wij voelen ons niet veilig en de dader loopt vrij . Hij eist het kind ook nog op . De pedofiel eist het slachtoffer , erger kan het niet. Niemand doet hier aan waarheids bevinding . Ik en mijn kind hebben beide door de dader postromatische stress stornis. Weworden niet gehoord en niet gezien . Kan het nog erger .

    Laat een reactie achter
  3. Graag zou ik een paar opmerkingen willen plaatsen bij het artikel waar het gaat over valse aangiften rond een scheiding. Het is aan de politie een echte van een valse aangifte van misbruik te onderscheiden. In een recent artikel in de Volkskrant stond dat onderzoek (universiteit Maastricht) had uitgewezen dat de politie denkt dat ze dat prima kunnen, maar er in de praktijk niets van terecht brengen (niet beter dan u en ik!). Daarnaast is al jaren bekend (onderzoek LEBZ 2008) dat valse zedenaangiften rond een scheiding in 95% van de gevallen vals zijn. Met dit gegeven doet de politie helemaal niets. Integendeel, de rode loper gaat uit voor deze ‘slachtoffers’. Als vervolgens blijkt dat de aangifte inderdaad onterecht is, worden deze valse aangeefsters in Nederland niet vervolgd: een lucratieve bezigheid als je je ex-partner als ouder volledig wilt uitschakelen. Wat de gevolgen van een valse (zeden)aangifte zijn kun je op dit blog lezen: http://www.gevolgenvanvalseaangifte.nl

    Laat een reactie achter
    • Op vaders kan ongestraft karaktermoord gepleegd worden .
      Vaak krijgt de valse aangever nog slachtoffer hulp ook .
      Waarheidsvinding slaat men vaak over.

      Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *