Zo gaat een narcistische ex-partner te werk

“Ik heb 10 jaren lang een relatie gehad met een narcist. Ze had onder andere last van grootheidswaanzin en geld was voor haar het belangrijkste om dit te realiseren.
Zelfs al moesten er kredieten worden afgesloten.

De gebeurtenissen in mijn jeugd hebben mij dusdanig gevormd dat ik zelf angstig mee ging in deze waanzin.

Als we ruzie hadden was ze agressief. Ze schold en gooide met spullen.

Ons dochtertje zocht steeds vaker bescherming bij mij. In 2008, mijn dochtertje was 3, besloot ik na een fikse ruzie onze woning te verlaten. Ik wilde eerder vertrekken maar vond het voor mijn meisje belangrijk dat ze eerst kon praten.

Het wachten was een hel, maar dat had ik over voor haar. De scheiding heb ik doorgezet, dit tot ongenoegen van mijn vrouw. Ze dreigde dat zij mij financieel en emotioneel kapot zou maken en dat ons kindje mij zou gaan haten.

Hoewel wij uit ons huwelijk behoorlijke schulden (verkoop woning en kredieten) hadden, nam mijn ex-vrouw ontslag van haar werk zodat zij niet voor haar helft hoefde op te draaien.

Omdat zij anders niet de echtscheidingspapieren wilde tekenen, sprak ik met haar af dat ik de gehele schuld op mij wilde nemen, als zij zou tekenen én zou afzien van alimentatieverzoeken. Daar ging ze mee akkoord.

Mijn ex hield mijn dochter 3 maanden bij me vandaan totdat ik via de rechter een omgangsregeling afdwong. Vanaf de eerste omgang met mijn dochtertje kwam ik erachter dat zij negatieve verhalen over mijn familie te horen kreeg van mijn ex.

Een jaar later kreeg ik een nieuwe vriendin, met wie ik onverwachts maar zeer verheugd een zoontje kreeg. De negatieve verhalen van mijn dochtertje hadden zelfs betrekking op mijn vriendin en ons zoontje.

Door deze verhalen kwam mijn relatie in een negatieve spiraal terecht. Daarnaast had ik een bijbaan om de schulden te kunnen afbetalen en voor mijn gezin te zorgen, dit zorgde voor grote stress.

Mijn ex kreeg het voor elkaar om ons dochtertje geïnstrueerd negatieve uitspraken te laten doen, die zij opnam. Dit gebruikte zij als reden om tot 2x toe de omgangsregeling te stoppen. De rechtbank trapte in die leugens en mijn dochtertje mocht geen contact hebben met mijn vriendin.

Ik deed aangifte wegens onttrekking van ouderlijk gezag en mijn ex schrok hiervan, zij werd door de politie aangesproken op dit strafbare feit. Zij ging toen akkoord met herstel van omgang op voorwaarde dat ik mijn aangifte zou intrekken.

Na maanden kreeg ik weer mijn normale omgang met mijn dochtertje en opeens was het contact met mijn vriendin ook geen probleem meer. Mijn dochtertje vertelde mij direct dat zij van haar moeder bepaalde zaken moest zeggen, anders zou zij geen cadeautjes krijgen.

Het contact tussen mijn dochtertje en vriendin is altijd goed verlopen, en toch ging mijn ex verder met valse beschuldigingen. Mijn vriendin besloot een punt achter onze relatie te zetten omdat zij niet tussen een vader en diens kind in wilde staan.

Ik zie mijn zoontje nu ook via een omgangsregeling, die ik samen met mijn ex-vriendin dus zonder tussenkomst van enige rechtszaak, heb opgesteld. Mijn zoontje is heel gelukkig en zo kan het dus ook.

Terwijl mijn financiële situatie verslechterde heeft mijn ex-vrouw, tegen alle afspraken in, toch een alimentatieverzoek ingediend. Ik moest met terugwerkende kracht alles terugbetalen en hiervoor nog een lening aangaan.

Vanaf haar 9e jaar stelde mijn dochtertje gedetailleerde vragen over de ruzies tussen haar moeder en mij, en over het feit dat ik financieel niet hetzelfde kon opbrengen als haar moeder. Ik kon geen dure spullen kopen. Ze vertelde ook dat haar moeder haar had gezegd dat ze op haar 12e moest kiezen tussen haar ouders.

Na de zoveelste confrontatie van mijn kind heb ik mijn ex-vrouw opgebeld met het verzoek te stoppen met de strijd en ons een keer als 1 front op te stellen voor ons meisje. Mijn ex moest hier niets van hebben en stopte 2 maanden later, in 2015, voor de 4e keer de omgangsregeling.

Ik deed weer aangifte wegens onttrekking van ouderlijk gezag. Tijdens de opname van mijn aangifte ontving ik een bericht van mijn dochter: “I love you”. De agent heeft dit ook gelezen.

De daaropvolgende kortgedingen en rechtszaken draaiden op niets uit. De Raad voor de Kinderbescherming adviseerde dat wij eerst de conflicten moesten oplossen via mediation, voordat er weer omgang was.

Mijn verzoek om herziening van kinderalimentatie moesten wij ook via mediation oplossen, maar intussen kon ik mijn dochtertje niet zien. Mijn ex-vrouw wist de omgangsbesprekingen steeds uit te stellen en wilde per se eerst de alimentatieafspraken maken.

Het duurde bijna een jaar voordat de alimentatieafspraken werden vastgelegd, en op diezelfde dag gaf mijn ex aan niet verder te willen met omgangsafspraken. Tussentijds ontving ik nog berichtjes van mijn dochtertje. In het begin waren het allemaal nog die lieve berichtjes die steeds minder lief en wel botter werden.

Toen ik mijn ex aangaf dat ik dan de rechtbank zou laten beslissen, reageerde zij dat zij ons kind erop zou voorbereiden.

Bij de rechtbank toonde zij brieven van mijn kind, waarin zij schreef mij te haten en niet meer naar me toe te willen. Mijn hart brak. Ze betrok hier ook de school en huisarts bij en toonde ook hun brieven. Ik ben steeds door beide instanties bewust buitengesloten.

De Raad voor de Kinderbescherming is uiteindelijk een onderzoek gestart. Tussentijds kreeg ik de school en huisarts aan mij zij. Ik sprak mijn ex hierop aan en meldde haar dat ik een heel dossier, inclusief een dagboek van ons kind had, welke ik zou overhandigen aan de Raad.

Dit maakte haar bang dat het bij de Raad bekend zou worden. Ik stelde weer voor om alles gezamenlijk op te lossen en nieuwe afspraken te maken. Ze stemde toe.

Uiteindelijk is het er toch van gekomen. Wij hebben gezamenlijke afspraken gemaakt met opbouwperiodes voor de omgang. De Raad heeft alleen deze afspraken meegenomen in het rapport. Zij gaven aan een heel enthousiaste moeder en kind te hebben gesproken.

Ik toonde hun mijn dikke dossier waar zij van schrokken. De Raad gaf aan dit dossier pas te onderzoeken als mijn ex zich weer niet aan de afspraken zou houden.

Nog steeds verloopt de communicatie met mijn ex moeizaam, ze probeert nog steeds zaken te verzinnen om toch contactmomenten tussen mij en mijn dochter te verstoren.

Ik heb zoveel jaren van mijn dochter moeten missen. Zij is beschadigd en leeft nog in die negatieve spiraal die constant wordt gevoed.

Feit is wel dat ik haar nu kan zien en spreken, en ik blijf voor haar vechten. Feit blijft ook nog steeds dat mijn ex sinds de echtscheiding niet 1x is aangesproken op haar gedrag.”

Leonard

Foto komt uit de collectie van Miek Koopmans.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

6 Reacties

  1. Ben er sprakeloos van… zulke personen zijn alleen maar op deze wereld om andermans leven te verwoesten. Alle ‘moederliefde’ ontbreekt. Ik heb zelf ervaringen met narcisten en ouderverstoting en de verhalen blijven me steeds weer enorm raken. Gruwelijk gewoon hoe zulke personen hun kind programmeren.

    Dapper van je dat je bent blijven vechten voor je dochtertje. Dat moet een heel moeilijke en zware strijd voor je zijn. Ik hoop voor jullie dat het goed blijft gaan en wens je veel sterkte toe.

    Warme groet,
    Jasmijn

    Laat een reactie achter
  2. Ook vaders die dit soort dingen doen worden er niet op aangesproken.

    De wet voorziet niet op mondelinge of zelfs schriftelijke afspraken.
    Als het niet in het juiste stukje juridische gedoe staat kan de ander er altijd onder uit.
    En staat er wel in, dan kan je het -vaak met succes- aanvechten.
    Of dit goed us voor de kinderen wordt niet gekeken.
    Men zegt uiteraard van wel.

    Laat een reactie achter
  3. Het is gruwelijk schandalig dat deze typen maar door kunnen gaan.
    Plegen karaktermoord op hun man/vrouw.
    Beschadigen kinderen.
    En komen onder hun zelf gemaakte schulden uit.
    De hele familie van de vader/moeder blijkt ook plotseling niet te deugen.
    Ze worden nog vaak ondersteund door slachtofferhulp ook.
    Terwijl ze een spoor van vernieling trekken .Het natrekken van de fantasie verhalen gebeurd niet of nauwelijks.
    Waarheidsvinding is noodzakelijk !

    Laat een reactie achter
  4. Zou get niet beter kunnen zeggen hebben…..Het is er leren mee leven of weg gaan!!!!

    Laat een reactie achter
  5. Heel heekenbaar. Mijn ex en haar zussen zijn nog een paar stappen verder gegaan.

    Verder ben ik van mening dat familierechters doelbewust vaders achterstellen en doelbewust alles wat negatief kan zijn over een moeder weglaten in hun beschikking. Je moet echt niet denken dat die vrouwelijke familierechters het niet weten, zij weten drommelsgoed wat veel moeders doen maar zij spreken recht vanuit hun moederlijke onderbuik en nemen veelal de doelbewuste keuze moeders te beschermen omdat ze een vooringenomen standpunt innemen dat vaders slechtere opvoeders zijn dan moeders. Tevens kan de eigen jeugd van familierechters een grote invloed zijn waarin ze hun vaders amper zagen verzorgen. Vaders die veelal met hun cariëre bezig waren….wellicht als rechter.

    Veel familierechters zijn schuldig en horen onder in de kerker wegens grove oplichting; valsheid in geschrifte; discriminatie; verontachtzaming van wet, verdragen en regelgeving; plichtsverzuim; het toebrengen van geestelijk letsel aan goedwillende ouders; het toebrengen van lichamelijk letsel aan goedwillende ouders als uitvloeisel van hun geestelijk toegebracht letsel; enz

    Laat een reactie achter
  6. Ex partners kunnen tot de vreselijkste dingen in staat zijn om hun “gelijk” te krijgen. Zeker als het ex partners zijn met een narcistische persoonlijkheidsstoornis.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *