Voor haar was er uiteindelijk maar één oplossing

Samen zaten we zwijgend tegenover elkaar in een volle treincoupé. Het was drukkend warm, die middag in juni. Zij was zestien, had lange blonde haren en droeg een strakke witte broek met daarop een fleurig topje.

Haar mooie gezicht was subtiel opgemaakt waardoor zij er ouder uitzag. Onbewogen bleef ze met nietsziende ogen door het vieze raampje naar buiten staren. Hoewel wij beiden diep in gedachten waren verzonken hield ik haar nauwlettend in de gaten.

Ik was tweeëntwintig en liep als maatschappelijk werker in opleiding, stage bij een hulpverleningscentrum. Die dag zou ik ’s avonds terugkeren naar huis. Het was mijn moeders verjaardag en het huis zou vol zitten met visite. Gezelligheid waar ik op dat moment niet op zat te wachten. Achteraf zou het mij helpen mijn gedachten te verzetten.

Het knappe jonge meisje zou ook terugkeren naar haar huis. Ze had die dag gespijbeld van school maar zou daar geen last mee krijgen. Thuis zou ze doen alsof er niets aan de hand was. Haar ouders zouden niet te weten komen dat hun dochter die dag de moeilijkste beslissing van haar jonge leven had genomen.

Ze had één misstap begaan. Een misstap met verstrekkende gevolgen. Haar streng gelovige ouders zouden haar daarvoor meteen uit huis zetten. Niets meer met haar te maken willen hebben. Uit wanhoop, want er was niemand met wie zij erover kon praten, kwam ze bij mij. Voor haar was er uiteindelijk maar één oplossing.

De gespannen sfeer, het onaardige personeel dat puur op routine leek te handelen, het gebrek aan begeleiding of een vriendelijk woord. De doordringende geur, de akelige geluiden, het gehuil uit een kamer, het harde gezoem van de zuiger. Die indrukken hakten er behoorlijk in bij mij. Ik besloot die dag dat ik nooit meer een voet wilde zetten in een abortuskliniek.

Voor het mooie zestien jarige meisje van toen was het een weloverwogen keus. Haar enige optie. Haar redding misschien.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

10 Reacties

  1. Mooi geschreven zeg! Ik heb dat nooit begrepen #Eerwraak vaak ook de dood tot gevolg.
    N inmense tragedie die vergaande gevolgen heeft. Allem gerelateerd aan angst.
    FuckedUpBrains!
    #WarmHart : )

    Laat een reactie achter
    • Ik kan me je reactie voorstellen WarmHart. En tevens raakt jouw reactie mij weer, zoals de vorige dat ook al deed. Je lijkt me een mooi gevoelsmens. Ik ben in ieder geval nieuwsgierig naar je aan het worden.

      Laat een reactie achter
  2. Ik kan me er alles bij voorstellen. Ben benieuwd hoe het meisje van 16 verder geleefd heeft. Hoe het haar vergaan is..Of ze met schuldgevoelens rondloopt…..Arm kind

    Laat een reactie achter
  3. Hartverscheurend verhaal….als de muren konden praten, maar ze praten niet!

    Laat een reactie achter
  4. Dit is in sommige kringen een bekent voorbeeld. Wat ik mij afvraag, komt zo`n meisje ooit weer in een kerk? en zo ja met wat voor gevoelens? Erg dat een geloof zoveel impact op iemands leven kan hebben. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

    Laat een reactie achter
  5. Verdrietig verhaal. Hier op de veluwe speelt geloof een grote rol. Als niet gelovige voel ik me soms buitenlander in eigen woonplaats. Erg als je geen stem hebt en je veroordeeld wordt tot een wanhoops daad.

    Laat een reactie achter
  6. Bij veel gelovigen die ook nog zeer zeker bekend zijn met de Bijbelverhalen,die ook specifiek
    met Gods opdracht ga heen en vermenigvuldig je, deze gelovigen zijn direct deze Goddelijke opdracht vergeten als het hun dochter betreft,die na een weekendje stappen thuis komt en tegen haar ouders zegt ,papa en mama ik ben zwanger, dan breekt er de hel los.

    Laat een reactie achter
  7. Wat een prachtige reacties! Dat maakt mij blij en ik hoop heel erg dat het meisje meeleest. Dat ze mag lezen en voelen dat ze begrepen wordt, zonder enig oordeel over haar en haar beslissing.

    Lief meisje, ik vind je een dapper meisje. Wat zul je het moeilijk hebben gehad. Weet dat je er mag zijn, ook met de keuze die je maakte. De andere keuze zou vele malen moeilijker geweest kunnen zijn.

    En jij, maatschappelijk werker in opleiding… dank je wel dat je er was voor dit meisje!

    Laat een reactie achter
  8. Wat lief van jou dat jij dat meisje begreep en wilde steunen op het moeilijkste moment in haar leven.Zelf was je nog jong en in opleiding, maar voor dat meisje was het een moeilijk moment in haar leven.Angstig omdat ze het niemand kon vertellen.Jij was de reddende engel voor haar en je hebt haar steun gegeven.Veel jonge meisjes hebben al in dezelfde situatie gezeten en konden er ook met niemand over praten.Mensen zoals jij zijn er niet zoveel.Steunen waar je kan, geweldig mens ben jij !

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *