Veilig Thuis wilde ons kapot maken

En dan ligt er een brief in je bus dat Veilig Thuis een melding heeft ontvangen over het feit dat er zorgen zijn omtrent de veiligheid van je kind.

Je kind dat je zo liefdevol verzorgd en opvoed.

In de brief staat dat er de volgende ochtend al een gesprek zal plaatsvinden.

Ja daag… Daar heb ik geen tijd voor. Ik moet zorg verlenen.

Ik bel zeer verbaasd op en vraag wat dit nu weer is. Nee, aan de telefoon mogen ze niet ingaan op de inhoud van het komende gesprek. Nou dat gaat er bij niet in. Zij kunnen het gesprek voorbereiden en ik niet? Daar trap ik niet in.

Al snel laat de vertrouwensarts doorschemeren dat ik word beschuldigd van Münchhausen by proxy en dat er zorgen zijn omtrent de ontwikkeling van onze zoon.

Op dat moment dacht ik heel naïef: Dat is kat in het bakkie want dat is makkelijk te weerleggen. Kom maar op met dat gesprek…Maar ik kwam van een koude kermis thuis.

De melding, vol leugens en verdraaiingen, werd tijdens het gesprek voorgelezen. Het bleek een anonieme melding te zijn. De mensen van Veilig Thuis wisten dus niet wie de melder was.

Een voor een weerlegden mijn man en ik elke beschuldiging, maar de twee dames van VT bleven maar doorgaan met insinueren en beschuldigen. Het was een weinig integer gesprek waarbij ze geen poging onbenut lieten om ons te betrappen op maar één fout woord zodat ze ons konden pakken.

Ze dreven ons een enorme hoek in. Zelfs op de vraag die ik stelde of ik wel werd geloofd, kreeg ik een keihard Nee te horen. Als ouder ben je schuldig.

Want een kind dat zo vaak geopereerd is? Nee, dat kan niet blijkbaar, dat is vast de schuld van de ouder(s). Een chronisch ziek kind dat door middel van een zeer goede samenwerking met school gewoon normaal regulier onderwijs volgt, dat zou zich niet goed kunnen ontwikkelen?

Kortom: Er werd van alle kanten aan ons getwijfeld.

Er werd zelfs getwijfeld aan de integriteit én deskundigheid van de zorgprofessionals zoals de leraren, de kinderarts en de huisarts met wie wij in nauw contact stonden en nog steeds staan.

Veilig Thuis ging de school aanschrijven. Daar reageerden ze enorm verbaasd. Ze snapten niks van de aantijgingen en lieten in hun reactie weten dat de aantijgingen tegen ons complete nonsens waren.

De huisarts was hoogst verbaasd en de kinderarts waarmee VT een gesprek had gehad, kon ook alle aantijgingen heel makkelijk weerleggen. Maar ook dat was niet genoeg… Ik kreeg het gevoel dat wij als ouders hoe dan ook moesten hangen.

Natuurlijk klopte dit van geen kant en was dit volledig onterecht!! Erg ook dat de zorgprofessionals net zomin werden geloofd als wij, de ouders.

Toen wilde Veilig Thuis het medisch dossier van ons kind. Maar dat stonden wij niet meer toe. Ze gingen veel te ver. Ook een gesprek met de kinderen verbood ik. Zij mochten niet de dupe worden van deze walgelijke praktijken.

De melder wordt serieuzer genomen dan alle zorgprofessionals en wij als ouders bij elkaar? Wij besloten om niet meer mee te werken.

Ik vroeg ze na weer een emotioneel telefoongesprek wanneer deze laster ophield. Ik wilde gewoon normaal kunnen leven zonder als verdachte te worden beschouwd. Sterker nog: Wij waren niet eens verdacht…

Wij werden vanaf het begin als schuldigen gezien en moesten maar lijdzaam afwachten totdat het weinig integere onderzoek van VT een keer afgerond zou zijn.

De kennis van de vertrouwensarts op medisch gebied is in ieder geval zeer beperkt.

Hoe ik het ook uitlegde, na een paar pogingen begreep ze nog niet hoe het zat met de voeding van mijn kind, de stoma’s enzovoort. Een Monti-stoma? Daar had ze nog nooit van gehoord. Het hele gedoe rondom een infusie was voor de mensen van VT sowieso abracadabra.

En zo waren er nog meer zaken waar ze geen enkel verstand van hadden. Dus wat zouden ze überhaupt aan zo’n super dik medisch dossiers hebben gehad? Helemaal niks… Het enige waar ze echt goed in waren, was ons als ouders kapot maken.

Nee, wij weigerden nog verdere medewerking en op grond van de wet konden ze niet verder met deze dubbel anonieme melding. Gelukkig staan we als gezin enorm sterk in de schoenen want zo’n (anonieme) melding bij Veilig Thuis hakt er ontzettend in.

Helaas blijft het dossier van VT vijftien jaar bewaard. En zo lijkt het dat laster en pesten het wint van rationeel denken.

Een boze moeder

Foto komt uit de collectie van Monique Paulina Jouvenaar-van eerden.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

7 Reacties

  1. Er zijn inmiddels verscheidene brieven gestuurd naar de Erasmus MC van mensen die ernstige zorgen hebben over het feit dat vertrouwensarts Veilig Thuis Patries Worm daar zal promoveren op PCF/Munchausen by proxy, waar nu al zoveel ouders onterecht van beschuldigd worden. Het zal straks alleen nog maar erger worden als zij voet aan de grond krijgt in de medische wereld.

    De uitzending van EenVandaag over Mbp maakte bij beleidsmakers, psychiaters en medici geen enkele reactie los, wat aantoont hoe losgezongen ze zijn op dat niveau van de maatschappelijke werkelijkheid van alledag, van normale doornsnee gezinnen met ernstig zieke kinderen en waar die mee te maken krijgen in dit verdachtmakingsklimaat. http://svensnijer-essays.blogspot.nl/2017/09/spuiten-en-slikken-met-veilig-thuis.html

    Als niemand de jeugdbeschermers en lobbyisten van het mishandelingscircus tegenhoudt zal het oeverloos beschuldigen van ouders op de meest dubieuze gronden gewoon doorgaan. Ouders moeten zich verenigen en zoveel mogelijk de publiciteit opzoeken, want dat is het enige waar politiek, bedrijfsleven en onderwijsinstituties gevoelig voor zijn.

    Reageer
    • Het komt me bekend voor. Alleen in een andere contest. Na een suicidepoging van mijn dochter nam de therapeut van onze dochter gewoon aan dat mijn man de dader was. Dat hij zijn dochter had misbruikt. Vreselijk was het. Het maakte ons gezin helemaal smerig. Heeft lang geduurt eer dat enge gevoel weg was.

      Reageer
  2. Het is toch van de pot gerukt dat VT zelfs professionele zorgverleners niet geloven? Het lijkt me logisch dat VT kritisch is op het verhaal van ouders, want er zijn een ook een aantal die heel goed kunnen verbloemen dat hun kind niet opgroeit in een veilige omgeving, maar als school en arts allemaal aangeven dat het verhaal onzinnig is dan klopt er niks van de werkwijze en is het schandalig dat het dossier niet vernietigd wordt en de ouders zwart op wit bevestigd krijgen dat de aantijgingen niet kloppen.

    Reageer
  3. Uit dit verhaal blijkt dat VT al een standpunt heeft ingenomen voordat zij de ‘aangeklaagde partij’ gezien of gehoord heeft. Dit is toch echt van de zotte. En dat zij boven alle (professionele) partijen gaat staan is uitermate arrogant. Het feit dat zij niet onbevooroordeeld op dit gezin is afgestapt doet vermoeden dat zij niet vanuit integriteit handelen.

    Het syndroom van Münchhausen by proxy is een psychiatrisch syndroom en een vorm van fysieke en/of psychische (kinder)mishandeling waarbij iemand herhaaldelijk medische hulp zoekt voor bewust gefingeerde stoornissen of ziektes bij een derde.

    Wat mij ernstig zorgen baart, is dat in Nederland teveel gezocht wordt naar psychische diagnoses wanneer iets niet begrepen wordt. Openstaan, luisteren en leren met het hart zou onze samenleving een stuk aangenamer maken voor vele mensen dan te werken met invullingen, aannames en conclusietrekkingen.

    Sterkte met het verwerken van deze zeer nare ervaring.

    Reageer
  4. Ja ze willen ons als ouders zien hangen kassa weer een kindje of kindjes in pleeggezin of gezinshuis of nog erger op een groep of in een gesloten instelling.
    Ze doen niet aan waarheids bevindingen.
    Bij mij stond er op het einde in hhun verslag na dat het gelukt was kids uit huis te plaatsen. Missie geslaagd ! Welke missie is geslaagd ? Niks geen antwoord op gekregen. Kinderen 3 van de 4 inmiddels trauma”s ect ze mankeerden niks nu over al stempltje bijna op. En ik ben vervreemd na 3 jaar van mijn kids.
    die ik nog maar 1 keer per 6 weken mag zien.
    Nl moet maar andere maatregelen treffen en niet te veel op anonieme meldingen in gaan. Mijn jarloerse buurvouw belde steeds 3 keer. En vt weet wel wie meld hoor dat zeggen hun alleen niet.

    Reageer
  5. Helaas ook slechte ervaringen met vt. Gezinnen worden kapot gemaakt door onterechte meldingen, relaties met ex partners verstoord. Moeder wordt vooral niet geloofd. Alleen de melder wordt geloofd. Drama dat de overheid niet ingrijpt bij dit soort organisaties die niet aan onderzoek en waarheidsbevinding doen.
    Een trotse moeder en oma van zorgzame dochter voor haar 3 kids

    Reageer
  6. Hier ook dezelfde ervaring met VT. Het maakt niet uit wat je als ouders zegt, VT doet wat ze wil en concludeert wat ze wil. Er is geen sprake van hoor en wederhoor, als ouders word je in een hoek gedreven waar je maar moet wachten totdat VT tijd/zin heeft om met de melding verder te gaan. Er was sprake van een incident die de melder als zorgelijk heeft beschouwd. Daar kunnen wij natuurlijk niets aan veranderen, is nu eenmaal zo beoordeeld en gemeld. En dat VT de melding serieus oppakt, idem dito. Dat wij het incident (pedagogisch) konden verantwoorden en dat er alleen sprake is van een incident, negeert VT. Er was tijdens het incident vooral gescheld van mijn man richting de melder. Daar was ons kind niet eens bij!
    Inmiddels wachten wij al 9 maanden op informatie over hoe e.e.a. nu wordt afgerond. Vijf maanden na het incident heb ik zelf maar eens contact opgenomen met VT, omdat we maar niets hoorden. Toen kreeg ik te horen dat we op de wachtlijst stonden (?????) én dat er een onderzoek zou worden gestart. Dus, VT heeft blijkbaar een veiligheidsbeoordeling gedaan zonder ons over de uitkomst te informeren. Daarmee is VT over ons heen gelopen: wij hebben geen dossier gezien, ons recht op inzage en correctie is overruled en tóch mag VT zomaar besluiten tot een onderzoek?? Toen we na mijn telefoontje het dossier ontvingen, draaide mijn maag om bij het lezen ervan. Vol aannames, overdrijvingen, fouten en misvattingen en vooral níet gebaseerd op feiten.
    We zijn naar het kantoor van VT geweest om de melding te bespreken. Afsluitend werd er afgedwongen dat er gesprekken met onze kinderen zouden plaatsvinden. Wederom zonder ons eerst toestemming te vragen. Hier heb ik VT later op aangesproken en vooralsnog zijn gesprekken met onze kinderen geparkeerd/ van tafel.
    Op het dossier, gespreksverslag en de melding zelf hebben we een aantal correctieverzoeken gedaan waarvan wonder-boven-wonder enkele zijn aangenomen en aangepast.
    In de afgelopen maanden is er zonder onze toestemming informatie opgevraagd bij school en huisarts. De betrokken VT medewerker wilde een huisbezoek plannen om de melding te bespreken. Daar trappen we natuurlijk niet in. We zijn immers al op hun kantoor geweest om de melding te bespreken incl. reactie gegeven op alle verslaglegging tot dan toe. Het was gewoon een smoes om achter onze voordeur te komen. Vervolgens horen we weer niets (nu bijna 1 maand). Ik heb nu gevraagd of VT kan aangeven wat er voor nodig is om de melding te sluiten. En vooral op welke termijn. Het is van de zotte dat we al 9 maanden in onvrijheid leven, begonnen met een inbraak in onze privacy en daarna verkrachting van ons bestaan. Het voelt alsof we in de gevangenis zitten, uiteraard als slechte ouders met een slecht opvoedingsklimaat… dat onze kinderen liefdevol en veilig opgroeien, kunnen wij onmogelijk bewijzen. We hebben echt kopzorgen, omdat VT de regie steelt en alles kan doen wat ze wil… En heb geen vertrouwen in het vervolg. Ik vind het zo jammer dat VT zogenaamd in het belang van ‘het kind’ handelt, terwijl dit totaal niet blijkt uit de handelwijze. VT interesseert zich niet voor onze kinderen als unieke personen met een unieke voornaam en uniek karakter opgroeiend in een uniek gezinssysteem. VT mist het uitgangspunt dat (bijna) elke ouder als doel heeft om het beste te doen voor zijn kind en liefdevol opvoedt. Ik zie vooral hoe verschillende medewerkers handelen vanuit hun eigen referentiekader van wat normaal, afwijkend of onveilig is in een gezin (‘zo zou ik het zelf niet doen’). Superlastig, achter elke voordeur gaat het anders!
    Heeft iemand tips hoe we zo snel mogelijk uit deze ondraaglijke bemoeienis kunnen komen? (Over veiligheid gesproken… VT creëert zelf onveilige situaties).

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.