Mijn vader leende mij uit

“Twee jaar, een peuter was ik, toen het begon.

Heel liefdevol kroop hij bij mij in bed. Ik was papa’s mooiste, liefste meisje. Hij aaide mijn bolle peuterbuikje, streek door mijn piekerige haar. Zijn liefkozen werd langzaam overgenomen door destructieve lust.

Misbruik enkel in arme gezinnen? Komt het vaker voor in gezinnen die behoren tot een lagere sociale klasse? Ik groeide op in een welvarend milieu waar geld een grote rol speelde, waar reputatie belangrijk was, allen hoog intelligent en een goed leven op vele fronten. Maar binnen de muren…

Hoe noem je het? Als mensen me vragen wat me overkomen is, dan heb ik geen idee wat ik moet vertellen. Misbruikt ben ik, meer weet ik niet. En zelfs dat vind ik moeilijk. Pas nu, als dertiger, durf ik in stapjes met behulp van eindelijk goede hulpverlening, het voor mezelf te erkennen. Leer ik hoe mijn leven was, en hoe dat niet was zoals het hoorde te zijn.

Tot mijn vijfentwintigste ben ik misbruikt. Door vele mensen. Want mijn vader ‘leende mij uit’. Hij liet het toe, gaf me weg. Er waren feestjes, hotelkamers, huizen met kamertjes waar de donkerste dingen gebeurden. Waar een groep mannen (en soms vrouwen) de voorkeur had voor SM en dat beleefde met mij, een kind.

Ik werd mishandeld, gepijnigd, vernederd maar om het nog verwarrender te maken, werd ik ook enorm geliefd. Geprezen bijna om wie ik was. Er waren momenten dat ik kreeg te horen dat ik dom was, lelijk, dik, mijn lijf afschuwelijk was, ik niet goed mijn best deed, niet gehoorzaamde, nooit een goede vrouw zou zijn. En er waren momenten dat ik bewonderd werd, hoorde hoe mooi ik was, zo lief was en het goed deed.

Soms waren het vreemden voor me maar de meeste tijd bekenden. Mensen die ik al mijn hele leven kende en dus vertrouwd voor me waren. Ik dacht dat alles zo hoorde, voor mij. Dit was goed voor me, nodig. Ik had dit nodig. En zo zou ik later echt een goede vrouw zijn. Je hoort mannen te gehoorzamen, altijd netjes te zijn, respectvol. Je moet je best doen, al-tijd. En dus deed ik alles.

Inmiddels ben ik volwassen en heb een gezin. Na jaren aan therapie, gericht op symptomen, kwam ik eindelijk terecht bij wél goede hulp. De eerste plek waar ik echt werd gehoord werd en men mij zag. Als mens, maar wel met een volle rugzak. Ik leerde er huilen, durfde te erkennen. Er werden overtuigingen afgebroken die behoorlijk hardnekkig waren. Ik werd gezien, gewaardeerd als mens. En bovenal werd ik er écht geholpen.

Of ik er al ben? Nee. Dit alles verwerken is een behoorlijke klus. Er zijn tijden dat ik het niet meer overzie. Dagelijks knok ik tegen de herbelevingen, zelfhaat (want oh, wat walg ik van mezelf) en de overige lichamelijke en geestelijke gevolgen.

Er zijn dagen dat ik moedeloos ben. Dat ik het oneerlijk vind ook om na vijfentwintig jaar misbruik nu ook nog te moeten knokken om overeind te blijven. Maar als ik die jaren overleefd heb, dan moet ik ook dit herstel aankunnen… toch?

Ik schrijf onder pseudoniem. Dat is nodig. Het gaat ook niet om mij, wel om mijn verhaal. Want het is het verhaal van vele kinderen. Kinderen die vast zitten. Het komt niet enkel voor in gezinnen die leven in armoede en de lagere kringen van de samenleving. Juist ook in de hogere.

En juist in die hogere kringen zijn weer meer ‘kringen’ waarin mensen elkaar de hand boven het hoofd houden. Het klinkt bijna als een ‘conspiracy theory’ maar het is soms waar. Mensen sluiten hun ogen. Mensen doen mee. Geld speelt een rol, samen met macht en lust. Het zijn mannen én vrouwen die dit doen.

Overal gebeuren deze dingen. Overal. En we mogen onze ogen niet meer sluiten.”

Gastblog van Lena, @lenaschrijft. Lees meer op lenaschrijft.

Foto komt uit de collectie van Ingrid@Holly1707.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

7 Reacties

  1. Wat te zeggen over wat jou is overkomen.
    Als ik nadenk over wat je schrijft, stel ik me iets voor wat de realiteit niet benadert
    Onvoorstelbaar. En jij…jij moet daar elke dag mee leven.
    En jij doet dat ook, je hebt een gezin lees ik.
    Heel veel kracht wens ik jou. Ik geef liefde mee.

    Laat een reactie achter
  2. Er is hoop. Op een mooier leven. Gelukkig wel. Veel sterkte met knokken!!!

    Laat een reactie achter
  3. Wat goed van je dat je zó hard aan jezelf werkt nadat je zulke vreselijke dingen hebt meegemaakt!
    Erg herkenbaar, voor mij, is het “Ik dacht dat het zo hoorde…”
    Dat wat je ziet/meemaakt als kind zie en beleef je als normaal. Ouders en omgeving doen niets om dat volstrekt NIET normale, bij je vandaan te houden.
    In jouw verhaal mis ik je moeder, bijvoorbeeld. Waar was ze? Wist ze het? Waarom deed ze niets?
    Het kan zijn dat ze er niet was, uiteraard. Maar dan nog is er een omgeving die niet in de akelige kring zitten/zaten.

    Je laatste alinea: ik begrijp dat je je eigen naam niet gebruikt. Zou ik ook niet doen.
    Toch kwam er bij mij op: “Waarom geen namen, JUIST omdat het allemaal gebeurde binnen een kring waarin men elkaar de hand boven het hoofd houdt.”
    Vat ’t alsjeblieft niet op als kritiek. Zo is het niet bedoeld.
    Het is meer een aanklacht tegen klieken die menen zich van alles te kunnen veroorloven. Omdat ze ’t kunnen betalen…
    JIJ betaalt de prijs, ZIJ mogen van mij aan de schandpaal.
    Dat jij je verhaal hier vertelt, vind ik ontzettend dapper!
    (En stiekum hoop ik dat tenminste 1 van dit soort “heren/dames” dit leest en zichzelf herkend).

    Ik wens je heel veel sterkte en bergen geluk! Je bent nog niet waar je wilt zijn, maar wèl op weg!
    ♡♡♡

    Laat een reactie achter
  4. Koud krijg ik het ervan, dat mensen dit hun kind kunnen aandoen. wat moedig dat je zo je schouders eronder zet. ik begrijp dat je dit niet onder je eigen naam doet, maar inderdaad ze komen er wel mee weg zo.Maar hierin gaat het nu eens om jou, dat je kunt verwerken en het een plaats leert geven, wat mij onvoorstelbaar moeilijk lijkt. Moedig en dapper maar ik voel verdriet om dat meisje dat dit moest meemaken. ik wens je veel moed, kracht en sterkte.

    groet Djoke

    Laat een reactie achter
  5. Dank.

    Ik wil graag leven, nu. Mijn kinderen, mijn man, mijn gezin. Samen maken we er het beste van.
    Rancune voel ik niet. Het gevecht momenteel is loskomen van een leven vol waarheden die niet waar blijken te zijn. Dat het niet mijn schuld is, bijvoorbeeld.

    Sowieso is veiligheid belangrijk.
    En het is waar, het gaat me niet om mij. Het gaat me om zoveel andere kinderen die opgroeien zoals ik opgroeide.

    Laat een reactie achter
  6. Het is zo als je zegt , van arm tot rijk, man of vrouw in iedere sociale kring gebeuren deze dingen, alleen kunnen sommige lagen van de bevolking het beter verstoppen, maar gebeuren doen ze, is altijd zo geweest en zal steeds zo blijven…..Dit is een ziekte die niet te genezen is , niet uit te roeien maar één met verschrikkelijke gevolgen, een kinderleven , mensenleven wordt er door verscheurd….Niets dat het zal doen stoppen , zo erg , droevig, hier zijn geen woorden voor, veel moed en sterkte wens ik je toe …..

    Laat een reactie achter
  7. Het komt inderdaad in alle kringen voor,zelfs bij zeer intelligente mensen.Want ziek kan iedereen zijn en deze mensen zijn echt ziek.Dus niet jij,het is afschuwelijk om als kind vanaf 2 jaar misbruikt te worden. Zelfs als het op puberleeftijd zou gebeuren dan blijft het je ook levenslang achtervolgen en heb je veel moed nodig om je leven normaal op te kunnen pakken.Als het meerdere mensen zijn die je dit aandoen is het moeilijker denk ik.Maar ik hoop dat je met eigen gezinnetje nog een mooiere tijd mag hebben.Je bent een sterke vrouw als je nu al na 25 jaar misbruik er zo over kan vertellen.Knap van je en de dagen zullen wisselen met stemmingen, maar je bent sterk en kan het redden.Ik wens jou veel moed en sterkte en heb bewondering voor jouw verhaal zoals je het kan vertellen !

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *