Stel je eens voor…

Stel je het volgende eens voor: jij zit in het midden van een cirkel van mensen. Ga voor het gemak uit van een stuk of tien mensen die om je heen zitten. Het zijn voor jou redelijk onbekende mensen. Niet helemaal nieuw, je kent ze van gezicht, en je hebt ze wel eens gesproken.

Een van die mensen vraagt hoe het met je gaat. Een ander heeft het over het weer. Weer iemand anders vertelt je iets waar je op wil reageren. Zelf zeg je iets over wat jou die dag is overkomen. In die kring van mensen om je heen zit ook iemand die verdrietig is, en die wil jij  graag troosten. Weer een ander discussieert met je over een gemeenschappelijk onderwerp. Ook is er een vrouw uit die kring die jouw aandacht trekt met een kort verslag van een gebeurtenis.

Behalve dat de mensen uit jouw kring met jou praten, praten ze ook onderling met elkaar. Soms rustig, soms geagiteerd. Af en toe met een dosis humor. Je besluit met een persoon een gesprek aan te gaan hoewel de kans groot is dat zich daar meer mensen mee zullen bemoeien. Oh ja, in die cirkel om jou heen zit ook iemand die ruzie zoekt. Daar houd jij niet zo van dus die persoon negeer je. Of je spreekt diegene er op aan. Dat ligt maar net aan je stemming. Vandaag besluit je te negeren, je hebt echt geen zin in nog meer heisa.

Dit geschetste tafereel hierboven lijkt gekmakend en onmogelijk om te doen. Ik zou zelf binnen vijf minuten gillend weglopen, zelfs als die kring kleiner zou zijn. Toch zijn er heel veel mensen die dat niet doen. Wat zeg ik? Er zijn miljoenen mensen over de hele wereld die wel blijven zitten. Ja, uiteindelijk heb ik gekozen om ook te blijven zitten. Nou ja, het ging wat spontaner, ik bleef op een keer plakken. Want hoe gek het tafereel van hierboven ook lijkt, ik doe er net als zo velen elke dag aan mee.

Het verschil zit hem in het feit dat ik, en al die miljoenen andere mensen, dit allemaal virtueel doen. Op twitter. In mijn geval ook wat gedoseerd. Als ik over mezelf praat dan is die kring van hierboven ook wat groter dan tien mensen, net als bij de meeste tweeps. Op twitter kan het echt voorkomen dat je de ene minuut iemand sterkte wenst en bij wijze van spreken een minuut later met iemand zit te grappen over het een of ander. Daar kan dat, en is dat vrij normaal. Het is een soort van snel (om)schakelen.

Niemand verplicht mij om direct op een ander te reageren. Ik hou helemaal zelf de de regie in handen. Als ik het zat ben kijk ik gewoon niet op mijn twitteraccount. Als tweep reageer je uiteraard wanneer het jou uitkomt. Dat kan hier. In die cirkel van hierboven zou dat wat moeilijker gaan. Twitter is net zo dichtbij als jij het maakt.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

10 Reacties

  1. Mooi overzicht, ik heb mijn groep ietwat geplitst, twee accounts. Als het aan de politieke kant wat heftig wordt, voelt mijn smiley als thuiskomen : )

    Laat een reactie achter
  2. T´sja Twitter het is een soms gevaarlijk en ook moeilijk medium ,wel interessant en soms ook leerzaam.
    Schrijven is zo wie zo moeilijker als spreken daar de mimiek ontbreekt.

    Laat een reactie achter
  3. Hoi ,leuk blog weer….heb ff gewacht met reactie,soms moeilijk om juiste woorden te vinden. Twitter is heel mooi en je kunt er alle kanten mee uit. Dit heb je echt zelf in de hand. Een heel mooi medium om heel mooie contacten te leggen ,die in een IRL ontmoeting soms ontwaren .

    Laat een reactie achter
  4. Het echte, virtuele leven. Gelukkig hoef je op twitter niet gelijk, of steeds te reageren en kun je zomaar een paar dagen uit zo’n kring stappen om later zo de draad weer op te pakken. Da’s dan weer een voordeel. Toch voelen de betrokkenheid, de interesse, maar ook de meningsverschillen net zo echt aan als in het echte leven.

    Laat een reactie achter
  5. Een leuke blog met stof tot nadenken.
    Ik krijg wel het gevoel overbodig en nutteloos te zijn, veelal omdat ik er vaak onzin uitkraam en dus geen reactie hoef te verwachten/retweets.
    Van de andere kant kan ik hier zeggen wat ik “bijna” wil (vanjeafpraten), want niet alles gaat ongestraft door op internet.
    Ik vind het jammer dat de mensen mij hier nooit leren kennen m.u.v. de tweeps die ik al jaren ken.
    Zoals ik je al eerder zei: het liefst een gesprek face to face.

    Laat een reactie achter
  6. Ik denk dat het mij hetzelfde gaat. Om niet te veel tijd hier achter/ voor de laptop te zitten. 1 account, vrienden en benodigden (haha) . Soms ben ik nieuwsgierig wat er bij anderen gebeurt. Kijk ik in de lijst of er een onderwerp is dat me aanspreekt. Geen zin in scheldpartijen en ruzies. Zie eigenlijk nooit de onderwerpen waar “men” over tweet

    Laat een reactie achter
  7. Al zoveel reactie’s zoals ik zie. Zelf ook best verknocht aan twitter,omdat niets moet en veel mag. Je bepaalt zelf hoe het contact met die ander verloopt,natuurlijk ook invloed van die ander . Het goede morgen wensen, een ander even troosten of hart onder de riem steken , het kan allemaal. Leuk blog ook weer Mary..

    Laat een reactie achter
  8. Ik vind me in elke reactie die er al staat terug, iedereen is anders en toch hetzelfde, je hebt de lachenbekjes, de mopperaars,de eenzaten die toch iets willen vertellen maar niet op een reactie zitten te wachten. Heel makkelijk na een tijdje om contact te maken doordat er geen barrière van dan ook bestaat, je antwoordt wanneer je wilt en hoe vaak je wilt. Jouw blog is daarom zo leuk, hier kan men iets meer van zichzelf kwijt…. bedankt!

    Laat een reactie achter
  9. Het maakt mij niet uit met hoeveel en met wie ik in een kring zit,
    of iemand geagiteerd is,ruzie zoekt,aandacht wil of interessant is.
    Mijn interesse gaat uit naar die persoon die wat te vertellen heeft.
    De overige negen heb ik uit zelfbescherming met hun tegenhangers in contact
    gebracht,b.v.de ruziezoeker met de geachiteerde,
    de spirituele met een jehovagetuige enz enz.
    En ik zit lekker rustig met mijn geestverwant met pilsje te ouwehoeren,
    over belangrijke zaken….

    Laat een reactie achter
  10. Twitter heeft mij veel afleiding gebracht sinds ik niet meer werk.Het is voor mij een belangrijk onderdeel van mijn leven geworden.Op mijn werk had ik collega’s en nu ondanks dat het contact niet face to face is, heb ik fijne mensen leren kennen en dat is boven mijn verwachting en soms ben ik erg nieuwsgierig hoe die mensen er echt uitzien.Maar als je behoefte aan contact hebt is dat heel goed mogelijk en soms durf je elkaar meer te vertellen dan in een relatie.Bedoel elkaar een hart onder de riem steken. Ik hoop nog lang op twitter te zitten !

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *