Een orgasme van en door mijn eigen moeder

“Angst, enorme angst was er voor de woede van mijn moeder. Ze was zo ontzettend anders. Niet de vrouw die dreigde met geweld, én het ook uitvoerde. Nee, ze was stil en haar blik was rustig. Het leek een andere vrouw. Ik was verstijfd, verbaasd en wist me geen raad…

Mijn gedachten waren bij alles behalve bij dat wat er op dat moment gebeurde.

Ik sloot me af, was compleet van de wereld als mijn moeder bezig was. Mijn eigen moeder die mijn lichaam betaste, die mijn handen over haar lichaam liet gaan. Mijn geslachtsdeel in haar hand, mijn hand op haar geslachtsdeel en erin. Haar lichaam dicht tegen me aan. Mijn lichaam dat zo reageerde dat ik zelfs vaak tot een orgasme kwam. Een orgasme van en door mijn eigen moeder…

De dag erop was ze weer de andere vrouw, was er weer mijn angst. Was ik wederom verstijfd, weer zo verstijfd van angst. De angst, het verdriet, de wanhoop, de onmacht en woede; alles onderdrukte ik. Angst voor de gevolgen wanneer ik wel mijn gevoelens zou uiten. Want ja, dan was ze weer de moeder die harder ging slaan als ik huilde. Dan was ze weer de moeder die het eten door mijn strot drukte. Dan was ze weer de moeder die het woord liefde niet in het woordenboek had staan…

Nu, na zoveel jaren is het nog steeds een dagelijkse strijd om mijn gevoelens te uiten. Nog steeds ben ik bang voor de gevolgen. De gevolgen? Nee, ik word niet meer in elkaar geslagen met een stok of een riem. Maar die stok, de riem, de woorden en haar blik hebben ervoor gezorgd dat die angst zich diep heeft kunnen wortelen. En wat vooral zo diep zit, is het niet kennen van wat liefde is en hoort te zijn.

Pas tegen mijn 20e ben ik me langzaam maar zeker gaan realiseren dat het niet normaal was. Nee, mijn opvoeding was niet zoals het had moeten zijn! Ik realiseerde het me, maar leefde vooral met een masker op en een dikke muur onder en om me heen. Ware liefde ontweek ik, ik wist er niet mee om te gaan. Eerlijk zijn over hoe ik me voelde? Kom nou, dat kon ik niet want wat zou er dan wel niet gebeuren? Als ik val moet ik weer opstaan en doorgaan. Ik mag niet zwak zijn. Er is angst. Angst voor te zijn en te voelen.

Nu, nu is die dikke muur er niet meer. Die muur is vervangen door een dun touwtje. Wel is er nu vooral de angst om van dat dunne touwtje af te vallen of niet meer te kunnen balanceren. Terwijl ik dit schrijf borrelen er tranen omhoog en schiet er woede in me. Ik voel paniek. Hoe moet ik omgaan met al deze gevoelens? Toch kies ik er nu voor om te zien, te voelen en te ervaren. Ik wil niet meer vertellen terwijl er een dikke muur om mij heen zit. Nee, ik wil vertellen vanaf dat dunne touwtje, met alle gevoelens die er zijn. Ja, dat wordt nog een hele weg voor mij maar ik wil zijn, zijn met al mijn gevoelens.

Jarenlang heb ik schaamte gehad, schuld ervaren. Hoe heb ik kunnen toelaten dat mijn eigen moeder mij kon misbruiken, hoe was ik zo stom geweest? Hoe diep zat, en soms nog zit, de schaamte! Kan jij je voorstellen dat je je eerste orgasme bij je moeder krijgt? Bij je eigen moeder? Al is het zo dat ik nog moet zoeken hoe om te gaan met deze gevoelens, er is één ding wat ik heel duidelijk wil zeggen tegen een ieder: Als slachtoffer van seksueel misbruik ben je nooit schuldig! Er is misbruik van je gemaakt. Wat de dader ook zegt of doet, het is zijn of haar schuld, niet die van jou!

Schaamte ja, ik kan het me als overlever zo goed voorstellen. Maar is het nodig? Nee nee en nog eens nee! Er is maar één iemand die zich moet schamen en dat is de dader.
Je voelt je als slachtoffer en of overlever zo ontzettend eenzaam maar zoek hulp. Want het is een onbegonnen weg om dit alleen te doen. Praat! Praat over je ervaringen. Want jij bent helaas niet de enige die dit is overkomen of overkomt. Er kunnen situaties zijn waarin je denkt dat je inderdaad de enige bent.

Ik kan me ook dat levendig voorstellen. Want wat ik heb meegemaakt, daarvan dacht ik dat dat een ander nooit zou kunnen gebeuren. Inmiddels weet ik wel beter. Er zijn meer slachtoffers die misbruikt en mishandeld zijn. Je bent niet alleen. Ik wens zo enorm dat er nog meer openheid komt in onze maatschappij om over seksueel misbruik en incest te praten. Ik hoop dat het zorgt voor meer openheid voor andere slachtoffers. Openheid om te spreken zodat je je niet alleen voelt en openheid om steun te vinden bij een ander, want delen is helen.”

Bedankt Erik @stopgeweld. Wil je meer lezen van Erik? Kijk dan op stopkindermishandeling.

Foto komt uit de collectie van @Holly1707.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

12 Reacties

  1. Dapper dat je het vertelt Erik.
    Wat vooral ook heel naar is dat je eerste ervaringen die elk ander “normaal” mens heeft van je zijn afgepakt.

    Je eerste zoen, je eerste x enz.
    Later besef je dat wat gebeurt is niet met sex te maken heeft maar met macht.

    Om alles weer opnieuw te ervaren en dat je er dan ook geestelijk van kan genieten dat het deze x niet fout is duurt lang.

    Je eigen ontwikkeling gaat wel door..je groeit je komt in de puberteit en daar komen ook de nodige gevoelens en gedachtes bij..en ondertussen groeit iemand op met mishandeling en misbruik

    De wereld draait door en de zon blijft op en ondergaan.
    Voor ons stond de wereld stil en toch ging alles door.
    Dat besef verbaasde mij en ik begreep het niet..
    Ziet niemand dan iets aan ons?
    Later als je het vertelt en over praat merk je weer dat alles doorgaat..de zon komt weer op en gaat ten onder..
    Achteraf weet je had ik maar geweten wat ik nu weet..
    Openheid is daarom erg belangrijk…om de slachtoffers van nu te laten weten: je staat niet alleen..het misbruik en de aanrakingen stoppen ooit er komt een dag dat je niet meer bang hoeft te zijn.
    Er komt een dag waarop je kunt lachen om iets stoms.
    Er komt een dag dat je kunt huilen bij een sentimentele film.
    Er komt een dag waarop je beseft dat je je vandaag gewoon stomweg gelukkig voelt.
    Er komt een dag dat je gewoon chagrijnig kunt zijn om weet ik veel wat.
    Er komt een dag waarop je hoteldentel verliefd wordt op iemand en diegene op jou.
    Er komt een dag dat je geen herbeleving meer hebt en dat je over het misbruik kunt vertellen of luisteren naar iemand zonder dat je hyperventileert

    En vergeet ook niet dat er dagen zijn waarop het rot is en dat je daar ook verdrietig of boos om mag zijn.

    Maar bovenal je mag er zijn met al je beschadigingen.
    Want je bent een mooi mens
    #nomoresilence

    Laat een reactie achter
      • Zeer moedig om dit wereldkundig te maken van Erik !
        Zijn moeder zat heel erg fout , dat staat buiten kijf !
        Maar toch kwam onder het lezen bij mij de gedachte op “Dit is niet normaal, wat bezield dat mens, is ze zelf misbruikt?”
        Zelf heb ik een normale opvoeding gehad , en daarna 3kinderen waaronder 2 dochters opgevoed !
        Nooit maar dan ook nooit is bij maar een moment de gedachte tot misbruik opgekomen !
        Daarna kwamen de kleinkinderen en ook daarbij heb ik ooit maar aan iets in die richting gedacht !
        Feliks heeft een groot probleem dat begrijp ik donders goed !
        Maar toch blijft bij mij hangen “Had zijn moeder hetzelfde probleem ?
        Desondanks had ze haar zoon nooit met eventueel “har eigen”probleem mogen opzadelen ! Erik sterkte !
        Harry.

        Laat een reactie achter
    • Wat een vreselijk verhaal!Je moeder was niet verantwoordelijk, ze kende geen loyaliteit!Geen respect!helaas kan elke vrouw zomaar moeder worden, terwijl ze het niet kunnen en mogen!Wat mij te binnen schoot was een regeltje uit de bijbel dat Jezus zei:kom tot Mij die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven. Die rust en vrede wens ik jou met heel mijn hart toe. Een nieuw begin, een ander begin, een ander leven, waar liefde voor jezelf ook centraal mag staan. Wat vreselijk da tje dit hebt moeten doormaken, wat erg dat je hebt gezwegen,maar je was niet loyaal aan jezelf, dus zweeg je! Je zorgde ook nog voor haar door te zwijgen, wat een mooi kind was je ben je! Dat is zo begrijpelijk! Ik wens jou zoveel sterkte toe met al je verwerking, wat fijn dat je nu hulp kunt zoeken en geheel en al voor jezelf mag gaan! DAt je je vermogen zult kunnen aanspreken om jouw onrecht om te kunnen buigen naar recht! alle liefde en goeds! pal

      Laat een reactie achter
    • Wow!
      Herkenbaar en voelbaar in elke vezel..
      Want ja ook ik maakte het mee zit nog middenin verwerken. .
      Dank voor jullie open verhaal dappere lotgenoten!

      Laat een reactie achter
  2. Dank voor je verhaal Erik!
    Praten is onmisbaar. Openheid ook. Voelen ook. Sterkte.

    Laat een reactie achter
  3. Dank je wel Erik voor het delen, heel dapper van je. Maar terecht er is niets om je voor te schamen dit had jou of welk kind dan ook nooit aangedaan mogen worden. Ik hoop dat veel mensen dit lezen en zich realiseren dat ook vrouwen dader kunnen zijn en ook jongens slachtoffer van misbruik. En ik hoop dat je hiermee andere mannen stimuleert om ook niet langer te zwijgen. Ik gun je kunnen genieten. Ik gun je alle liefde en geluk en met niet meer zwijgen heb je die weg opengelegd. Dank voor je openheid Erik.

    Laat een reactie achter
  4. Erik, wat moedig van je om dit te delen, jij was een kind en hebt geen schuld. Helaas zijn er meer kinderen die te maken krijgen met misbruik. Alleen al door het delen van en met anderen hoop ik dat er veel kan worden vookomen van wat jou is afgenomen. Wat goed dat Mary deze zaken niet schuwt en ze optekent.

    Laat een reactie achter
  5. Heel moedig dat je dit kan delen. Ikzelf ben als kind ook jaren lang slachtoffer geweest van seksueel misbruik door mijn stiefvader.
    Ik krijg kippenvel bij het lezen van je tekst, gewoon omdat ik daardoor het gevoel krijg dat enkel wij (lotgenoten) elkaar ECHT begrijpen.
    Makkelijk om te zeggen dat het normaal is en niet jou fout, maar het voelt heel anders aan. Vooral (bij toch) die walging van jezelf.

    Laat een reactie achter
  6. Dag Erik en Mary,

    Heel moedig, Erik, om je verhaal te delen. misbruik van zonen door moeders is nog een heel groot taboe. Ik ben al jarenlang zowel seksuoloog als sexual-grouding therapeut, (seksueel lichaamspsychotherapeut) Ik zie steeds meer mannen in mijn praktijk die door hun moeder, zus, tante of een andere vrouw in hun leven seksueel zijn misbruikt. Het is vaak moeilijk voor hen om hun ervaring als misbruik te zien want hun penis werd toch opgewonden. Ik ben nu een boek over dit taboe aan het schrijven waarin ik deze mannen anoniem hun verhaal laat vertellen. Aangrijpende getuigenissen, net zoals het jouwe Erik. De schaamte, ontreddering, niet durven voelen, de twijfel, de angst, heel vaak ook de moeder met de twee kanten, ervaringen die hun verdere volwassen liefdesleven bepalen, geen raad weten met vertrouwen en de liefde en wat voor man ben je als door een vrouw seksueel wordt misbruikt.
    Erik, nogmaals dank, je geeft het voorbeeld, door het in het daglicht te brengen, erover te praten en te delen, geef je jezelf weer respect, bestaansrecht en de liefde die je verdient. Zo kunnen ook deze wonden helen
    Marij, dank je wel om dit onder de aandacht te brengen

    hartelijk bedankt

    Maarten

    PS Erik, Als jij graag wilt dat ik jouw verhaal in mijn boek opneem, anoniem, laat maar weten

    Laat een reactie achter
  7. Wat vreselijk. Nu het verhaal naar buiten is gekomen is het tijd om goede hulp te zoeken. Ook voor de moeder. Indien er geen gedegen hulpkomt dan woek4rt alles voort en gaan de gevoelens een eigen leven leiden.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *