Mijn vrouw wilde mij vermoorden

“Na twee helse jaren van ernstige lichamelijke en geestelijke mishandeling barstte de bom.

Ik moest zorgen dat mijn kinderen ongedeerd bleven, en maande hen om het huis uit te vluchten en de politie te bellen.

Mijn vrouw had een ongekende woede-uitbarsting, en ik vreesde voor mijn leven. Zij sloeg het huis in puin en viel mij aan met een mes en een hakbijl.

Zij wilde mij vermoorden.

Vijf jaar geleden leerde ik, via een werkmakker aan de haven, zijn stiefdochter kennen. Zij was van Filipijnse afkomst en woonde net als ik in België. Wij zijn vrij snel gaan samenwonen en in de weekenden en vakanties waren ook mijn drie kinderen uit een eerder huwelijk, bij ons.

Wanneer ik mijn kinderen teveel aandacht gaf werd zij jaloers. In het begin bleef het bij schelden maar naarmate de maanden verstreken werd ik ook lichamelijk mishandeld, zelfs in het bijzijn van mijn kinderen.

De eerste keer sloeg zij met een stok mijn tanden uit mijn mond.

Het ging van kwaad tot erger. Ik kreeg stokslagen, ze stak me met een mes, liet mij verhongeren en dreigde mij te vergiftigen. Zij zorgde ervoor dat ik geen contact meer had met mijn familie en vrienden.

Ze dreigde hen zelfs te doden als ik haar in de steek zou laten. Ik was ontzettend bang en durfde niets te doen. Ik leefde constant met de angst dat ze mij en mijn kinderen wat aan wilde doen.

Ik heb haar nooit met een vinger aangeraakt. Ik wilde mij niet verlagen tot haar niveau. En ik wist dat als ik haar één keer zou slaan, ik nooit zou worden geloofd door de politie.

Die avond, toen mijn vrouw als een dolle tekeer ging en mij wilde vermoorden, kwam de politie. Op het moment dat zij de agenten zag, wierp zij het mes en de hakbijl naar mij toe, en begon om hulp te roepen.

Door haar leugens en toneelspel werd ik door de politie als dader van zwaar huiselijk geweld aangewezen. Ik moest onmiddellijk het huis verlaten.

Hoewel ik de agenten vroeg om naar mij en mijn kinderen te luisteren, deden ze dat niet. Ze werden kwaad en dreigden mij uit mijn huis te zetten als ik niet uit eigen beweging zou vertrekken.

Ik vertrok naar nergens heen.

Ik ben twee jaar dakloos geweest en kwam terecht in een psychiatrische inrichting. Niet veel later bleek dat mijn vrouw spoorloos verdwenen was, en eindelijk had de politie door dat ik het slachtoffer bleek te zijn.

Ondertussen kreeg ik wel alle rekeningen gepresenteerd.

Ik moest onder andere de schade en borg aan de verhuurder betalen, een bedrag van ongeveer 4000 euro. Daar bleef het niet bij, want ik ontdekte dat mijn vrouw ook mijn vrachtwagen en inboedel had gestolen.

De schulden stapelden zich op, ik kreeg alles op mijn bordje.

Door een fout bij het parket bleek, dat toen ik mijn vrachtwagen en inboedel op wilde halen, alles verbeurd was verklaard en onder mijn neus was verkocht.

Op dit moment vecht ik al acht jaar, ik wacht nu een hoger beroep af.

Ik heb een schadepost van ongeveer 90.000 euro. Ik ben bezig om een boek te schrijven over wat mij is overkomen. Ik wilde mijn verhaal vertellen omdat praten over mannenmishandeling een groot taboe is.

Ik blijf vechten en hoop op erkenning.

Ik heb een grote wens en dat is dat er ergens een advocaat zich geroepen voelt om mij toch te helpen mijn centen te kunnen recupereren. Ik hoop van ganser harte hierbij deskundige hulp te krijgen, want mijn rechten als mens zijn totaal geschonden, en mijn leven is zo goed als voorbij.

Elke dag sta ik op en ga ik slapen met dezelfde vraag: hoe komt het dat mannen die mishandeld zijn door hun partner, niet gehoord worden?

Ik probeer om zoveel mogelijk contact te leggen met organisaties en regeringsleden. Bij de politie en andere instanties probeer ik contacten te leggen om lezingen over dit taboe te mogen geven. Maar het lukt me hier in België totaal niet!

Het taboe op mannenmishandeling is te groot.

Hoe hoger je komt, hoe minder begrip er is voor dit enorme probleem. Ook hoop ik een uitgever te vinden in Nederland die wil helpen om mijn boek bij jullie onder de aandacht te brengen.

Sinds dit alles staat mijn leven stil. Zo iets te moeten meemaken, te moeten ondergaan…

Het is een zware rugzak die ik tot mijn dood zal moeten dragen, en het neemt echt een leven in beslag om dit taboe te kunnen doorbreken.

Voor mij is het een levensdoel geworden en hopelijk moet ik niet wachten tot na mijn dood voor er resultaten boven komen.”

Dank aan Tony Blockx, @tobotony.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

7 Reacties

  1. Jeetje, wat een verhaal. Als ik advocaat was zou ik u helpen! Het is zeker zo dat vrouwen net zo misdadig kunnen zijn. En ook dat mannen in vele gevallen de schuld krijgen. Niet oké, vind ik. Er moet goed naar gekeken worden. Nu komt het op mij over als een richtingsverkeer. U schrijft verder niet over u kinderen. Vraag me af,waar zijn ze gebleven, bij hun stiefmoeder of eigen moeder of andere familie van u? Ze lopen gevaar bij de eerste. Dat idee breekt mijn hart,en wat een angst zal dat geven! Wens u vèèl sterkte en hoop op betere tijden! Gr Wilhelmina

    Laat een reactie achter
    • Jeeee wat een ongelofelijk verhaal, onvoorstelbaar! Niet te bevatten dat een mens dit een ander aan kan doen. Eigenlijk zou hier meer media aandacht aan gegeven moeten worden. Ik wens jouw veel sterkte toe en blijf knokken, ooit zul je ervoor beloond worden. Suc6 met jouw boek, en als het in Nederland verkrijgbaar is zal ik het zeker kopen.

      Laat een reactie achter
  2. Hier val ik haast even stil van. Waar huiselijk geweld toe kan leiden…
    Maar ik heb net als Wilhelmina vragen meteen. Waar zijn de kinderen, hoezo kon zij je laten verhongeren, wist jouw familie (en bv de moeder van je kinderen) niet wat er speelde?
    Begrijp me goed: ik onderschat de vreselijke gevolgen voor jou niet, hoor!
    Ik weet niet of de wetgeving in België erg verschilt met de Nederlandse op dit gebied, ik deel iig je verhaal op social media, wie weet leest een advokaat het. Het lijkt mij dat je eea kunt vorderen bij zowel de vrouw die dit op haar geweten heeft als bij de overheid.

    Hopelijk vind je een uitgever ook, méér bekendheid is een goede zaak!

    Ik vind het dapper dat je je verhaal hier vertelt!
    Sterkte met alles

    Mary, fijn dat jij mensen deze ruimte geeft.

    Laat een reactie achter
  3. i ben op dezelfde manier aant vechten als u en kan niet anders zeggen dan ik weet wat je doormaakt en das eerlijk

    Laat een reactie achter
  4. Ja dit zijn zeer erge confrontaties tussen man vrouw.
    En ook ik weet wat je meemaakt. Mijn vriendin huisgenoot doet precies hetzelfde als ze tegengesproken word ontploft de bom ik mag mijn eigen dochter vanaf haar geboorte niet meenemen mijn moeder heb haar 3 keer gezien en dat moest dan stiekem waar je zelf eigenkijk niet achterstaat maar dat het de laatste oplossing is.Met dingen gooien spullen waar ik hard voor gewerkt heb stuk maken slaan met messen dreigen
    kinderbescherming erbij en niets voor je kunnen betekenen je staat als vader gewoon buitenspel.

    Laat een reactie achter
  5. Uw verhaal is absurd.afschuwelijk dat u dat mee moet maken .
    Ook mijn zoon moest dood.
    Zij ex vrouw speelde het zielige mishandelde vrouwtje.
    Zehad volledige medewerking van de politie.
    Familie schreef dat hij zijn huis in brand zou steken.
    Als hij er was gebleven was hun voorspelling uitgekomen denk ik .
    Maar zelf zou hij dat nooit doen .
    Er is een volledige karaktermoord op hem gepleegd.
    De schulden zij niet te overzien .
    Hij woont nu veilig in een flat.
    De familie heeft die flat voor hem gekocht.
    En hij huurt het.
    Ook daar zou ik een boek over kunnen schrijven .
    Ik wens je veel sterkte in je strijd.

    Laat een reactie achter
  6. Oh nee, verschrikkelijk 🙁 Heel veel sterkte gewenst met de weg die je te gaan hebt !!!

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *