Ik mag stiekem gewoon heel dankbaar zijn

“Wat doen wij mensen elke keer weer aan het einde van het jaar, maar ook aan het begin van een nieuw jaar? We kijken met elkaar terug en we blikken vooruit.

Wat heeft ons geraakt? Wat was een hoogtepunt? Wat was het dieptepunt? Hebben we hard gelachen? Maar ook verdriet gekend? Wat heeft ons bewogen?

Wat willen we niet meer meemaken en wat is juist voor herhaling vatbaar?

Welke gewoonte nemen we al dan niet mee? En wat willen we anders gaan doen in het nieuwe jaar?

Ook ik heb er bij stil gestaan. Dat was nodig na een enerverend jaar dat volop in het teken stond van werken, de Kindbehartiger en de organisatie verder professionaliseren alsmede nieuwe projecten ontwikkelen. Niet te vergeten trainingen geven in het belang van de kwaliteit binnen de sector.

Ook stond het jaar 2016 volop in het teken van verbindingen leggen en innoveren. Hier en daar kwamen de nodige uitdagingen voorbij en er vond een zoektocht plaats naar mijn eigen innerlijke balans alsmede de balans tussen zakelijk en privé.

Ik heb er op een serieuze manier bij stil gestaan. Maar ook op een leuke manier.

Door met vrienden spelletjes te spelen. Een kaartenspel met ‘vertel eens’ en een hartenspel, als grapje gekregen van een vriendin, kwamen goed van pas. Voor een paar euro bij de Etos heel hard kunnen lachen.

De ‘wie ben ik’ vragen kwamen langs. Maar ook de ‘kennisvragen’ en het raden van verschillen tussen mannen of vrouwen in percentages. Hoe simpel kan het soms zijn om bewuster bij de dingen stil te staan?

En ik kreeg een taak mee.

Ik kreeg drie kleine cadeautjes. Allereerst een pen met hartjes. Vervolgens een doosje met lege post-it kaartjes. En als laatste een glazen schaal. Het doel: iedere week iets positiefs opschrijven dat je hebt gezien, gehoord, hebt meegemaakt of hebt gevoeld. Een aanrader voor iedereen.

Omdat ik alles zoveel mogelijk benader vanuit positiviteit, vind ik dit een hele waardevolle taak. Trouw zal ik hiermee dan ook aan de slag gaan. Mijn eerste positieve beleving staat al op papier. Dankzij een meisje van 4 dat ik als Kindbehartiger begeleid in het contact met haar vader.

Het moment van bezinning heeft mij doen beseffen hoe waardevol een jaarwisseling eigenlijk kan zijn.

Terugkijken en vooruit blikken. Zou het bijdragen aan een stukje zingeving? Mijns inziens wel. Een stukje zelfreflectie vindt immers plaats. Door op serieuze of op ludieke wijze bij het leven stil te staan.

Een nieuw jaar staat voor nieuwe kansen. En natuurlijk ook voor nieuwe uitdagingen. Terugblikken en vooruit kijken kan moed en kracht geven.

Het kan helpen bij rouw- en verliesverwerking. Het kan helpen bij het maken van plannen en het stellen van doelen. Wellicht hoort het gewoon bij ons, de mens. Ik heb nieuwe inspiratie opgedaan. Niet alleen heb ik nieuwe ideeën gekregen. Ook heeft het mij een tevreden gevoel gegeven.

Ik mag stiekem gewoon heel dankbaar zijn voor alles wat is neergezet. Dankzij de steun van dierbare mensen om mij heen. Zowel privé als zakelijk. Op naar een mooi en vooral positief jaar!”

Gastblog van Marieke Lips, @LipsMarieke. Lees meer op Kindbehartiger en Kidsinbetween. Marieke is auteur van het boek Bekrast.

Foto komt uit de collectie van Jet Rood.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

1 reactie

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *