Ik leefde in twee werelden

 

Ik kom uit een warm, hecht nestje. Mijn vader, een echte Groninger, werkte zich op van scheepsjongen tot hoofd van een gezinsvervangendtehuis. Mijn moeder, een rasechte temperamentvolle Amsterdamse, heeft ook jarenlang keihard gewerkt.

Hoewel ik slechts één broer heb, eigenlijk moet ik zeggen broertje want hij is wat jonger, werd dat altijd ruimschoots gecompenseerd door al mijn neven en nichten.

Mijn vader heeft namelijk twaalf broers en zussen en die hebben voor het nodige nageslacht gezorgd. Mijn moeder is tot haar spijt enig kind maar had een hecht contact met haar tantes, ooms en ook neven en nichten.

In mijn jeugd was het de gewoonte om op zondag met zijn allen naar opa en oma te gaan. Het was bij opa en oma moeke altijd de zoete inval. Gezelligheid en humor overheerste. Niet zelden zaten we daar hutje op mutje in hun kleine huisje.

Opa had zich de dag ervoor al bezig gehouden met de nodige voorbereidingen en zorgde dan op die zondagen voor zowel de familietaart als voor de andere nodige lekkernijen. Je moet weten dat de familie Sjabbens bekend staat als grote (vr)eters. Vandaar dat mijn opa altijd grote pannen met eten klaar had staan. Een heerlijke tijd was dat toen.

Als we niet naar opa en oma gingen zaten we wel bij familie van mijn moeder in Amsterdam. Meestal waren we dan te vinden op de camping bij tante Dien, of tante Greetje en oom Peter. Ook daar was het altijd een dolle boel. Er werd flink geouwehoerd op zijn Amsterdams en gek gedaan met mijn vader.

Mijn vader hield niet zo van stil zitten dus hij was vaak bezig met sportieve spelletjes met ons, de kinderen. Ook daar in Amsterdam kon alles. Niets was teveel of te gek. Mijn ‘tantes’ maakten het altijd gezellig.

Wat een heerlijke tijd was dat vroeger. Ik denk vaak met een warm gevoel terug aan mijn bijzondere opa met zijn zijn puddingtaart, zijn pittige kippenpootjes en zijn Halleluja pilletje. En aan mijn allerliefste oma moeke die er altijd tiptop uitzag en klaar stond voor een ander. Aan mijn lieve tante Dien die het graag iedereen naar de zin maakte en mijn leuke familie in Amsterdam.

Ik had het best lekker voor elkaar toen. Ik leefde in twee werelden, met echte familie en verre familie, en kreeg zo van allebei het beste mee.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Herinneringen uit onze jeugd….je hoeft er juist maar aan te denken en ze verschijnen wanneer je maar wil…
    Herinneringen uit onze jeugd maken dat we soms bij een geluid of een geur zooooooo’n warm gevoel krijgen binnenin….men voel zich weer kind, onbezorgd, speels en vrolijk.
    Herinneringen uit onze jeugd….zijn de grondvesten van ons volwassen leven.
    Herinneringen….

    Laat een reactie achter
  2. Wat een mooie, heerlijke herinneringen Mary!
    Leuk dat je mij meenam naar een kijkje in jouw familiewereldje.
    Ik heb net de ingrediënten van je opa’s puddingtaart op mijn boodschappenlijstje gezet.
    Hoop dat het recept van de pittige kippenpootjes ook nog eens als blog verschijnt 🙂
    Wat is een Halleluja pilletje??
    Leuk geschreven en weet je, mijn vader was ook een echte Groninger, ‘zusje’! 😉

    Laat een reactie achter
    • Nee helaas heb ik daar geen recept van…Mijn opa was een gelovig man. Een gebed noemde hij een ‘halleluja pilletje’. Hij bad zelden voor zichzelf. Meestal voor anderen omdat hij vond dat zij het nodig hadden.

      Laat een reactie achter
  3. Leuk om op deze stralende ochtend een stralen blog te lezen uit mooie herinneringen van je jeugd. Denk dan gelijk aan mij eigen jeugd, die zag er toch heel anders uit. Verschillende jaren kwijt in een schippersinternaat leven, niet dat ik daar spijt van heb….Je was toch samen met “lotgenoten” Mooie herinneringen …….

    Laat een reactie achter
  4. Leuk Mary, als je zo opa’s en oma’s mag hebben en die herinneringen lijken mij heel gezellig.Jammer genoeg waren mijn opa’s en oma’s al overleden toen ik ben geboren.Het is een fijne jeugd die jij had en is ook altijd mooi om aan terug te denken .

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *