Ik heb alles gewonnen behalve de liefde van mijn kinderen

“Ik heb 5 gezinsvoogden zien komen en gaan en tientallen rechtszaken aangespannen én gewonnen. Maar mijn kinderen… zie ik al jaren niet meer.

Sinds 2010 bleef mijn ex aan de kinderen trekken en de omgangsregeling saboteren.

Ook was ze steeds bezig om hen negatief te beïnvloeden. Uiteindelijk kwam bureau Jeugdzorg in beeld en werd er een OTS uitgesproken.

In die periode escaleerde het meteen al.

De kinderen kwamen zo onder druk te staan dat ik, uit liefde voor mijn kinderen maar met enorme pijn in mijn hart, moest besluiten om ze rust te gunnen.

Als het voor mijn kinderen beter was dan wilde ik hen niet opzadelen met die verplichte weekend bezoeken aan mij. Ik deed dit in overleg met gezinsvoogd 1 van bureau Jeugdzorg.

Binnen een maand realiseerde ik mij dat dit niet de oplossing was, ik wilde mijn kinderen zo snel mogelijk zien want ik miste hen vreselijk.

Maar mijn ex en gezinsvoogd nummer 2 hielden dit tegen. Mijn oudste kind was inmiddels zo boos dat ze geen contact meer met mij wilde. Mijn jongste stuurde af en toe een appje.

De kaarten die ik naar de kinderen stuurde kwamen niet aan en uiteindelijk werd ik door mijn kinderen geblockt op WhatsApp.

Mijn leven werd langzaam een hel. Ik ben zelfs eens stiekem naar de school van mijn jongste geweest om een glimp van hem op te vangen.

Gezinsvoogd nummer 2 werd zonder reden vervangen door nummer 3.

Die was van plan om samen met een hulpverleenster te zorgen dat de omgang met mijn kinderen weer vlot getrokken werd. In die tijd sprak de rechter opnieuw een OTS uit en de ellende werd nog erger.

De beloftes van BJZ werden niet nagekomen en een paar maanden later kreeg ik te horen dat er 2 nieuwe gezinsvoogden zouden komen. Voor elk kind 1.

Helaas, er was geen goed plan van aanpak. De contacten die er waren gingen enkel over een niet-noodzakelijke cosmetische operatie van mijn oudste die toen 15 was.

Ik had nog steeds ouderlijk gezag en voogdij over de kinderen. Ik wilde geen toestemming geven voor die operatie want ik had morele bezwaren en vond de risico’s te groot. Zelfs de chirurg wilde liever niet opereren.

Mijn ex en oudste hebben zo gelogen tegen BJZ en hen onder druk gezet dat door BJZ de beslissing werd genomen om mij een schriftelijke aanwijzing te geven op straffe van een boete of lijfsdwang.

Dit wilden ze bij de rechter bewerkstelligen. Mijn jongste kind, die niet precies wist waar het over ging, wilde mij toen ook niet meer zien omdat ik zijn zus een “nood” zakelijke operatie onthield.

Uiteraard heb ik bij de rechtbank bezwaar ingediend en mijn gelijk gekregen. De rechter vond het onbegrijpelijk dat BJZ zo gehandeld had en was in zijn uitspraak hard naar BJZ.

Ik heb ervaren dat BJZ partijdig handelt, op basis van leugens, en niet aan waarheidsvinding doet. Ook het PAS-syndroom (ouderverstoting) erkennen ze niet.

Inmiddels is de OTS voorbij en heb ik een klacht ingediend bij de onafhankelijke klachtencommissie van BJZ over het handelen van BJZ. Mijn klachten zijn door deze commissie gegrond verklaard.

Dus nu, na zoveel rechtszaken en procedures, heb ik alles gewonnen behalve de liefde van mijn kinderen. Ze blijven altijd welkom bij mij, maar mijn leven moet verder, ook al doet het pijn zo zonder hen.”

Een wanhopige vader.

Foto komt uit de collectie van Jet Rood.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

3 Reacties

  1. Altijd als ik berichten lees over BJZ, kan ik het niet verhinderen dat een gevoel van woede mij overvalt. Ik weet nu na zo veel jaren monitoren dat regel no1 bij BJZ het onthechten van kinderen met hun ouders is.
    Het gevecht tussen ouders Kent eigenlijk alleen maar verliezers.
    En BJZ gaat bijna altijd als winnaar met de buit er vandoor.
    Ik wens deze wanhopige vader heel veel sterkte met zijn verliest. #WarmHart

    Laat een reactie achter
  2. Ik herken je verhaal, maar vooral de onmacht en ellende. Mijn man overkwam dit ook. Hij ziet zijn twee kinderen al tien jaar niet. In zijn zaak is zo ongeveer alles onderzocht, onder andere door de Nationale ombudsman en rechtspsycholoog Peter van Koppen. Deze laatste zei terecht over al die onderzoeken: ‘Hij (mijn man) krijgt overal gelijk, maar nog altijd ziet hij zijn kinderen niet.’ De familierechter zal het allemaal een worst wezen; als de ex geen zin heeft, krijg jij als gescheiden vader je kinderen gewoon niet meer te zien. Zo gaat dat in Nederland! Heel veel sterkte!

    Laat een reactie achter
    • Heel herkenbaar, gelukkig geen jeugdzorgperikelen omdat ik dat altijd afgehouden heb. Ik zie mijn kinderen bijna niet, de pijn en het gemis ken ik, Heb geen enkel vertrouwen in jeugdzorg en andere instanties. Dus sta je alleen met je rug tegen de muur. Wens je veel kracht en sterkte

      Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *