Ik ben een triest geval

“Ik ben een triest geval. Ja, enig zelfinzicht is mij niet vreemd. Ik ben niet dom, doch mijn uiterlijk en voorkomen doen anders vermoeden.

Ik ben die kerel die op zijn dooie gemak door de supermarkt sjokt en alle etiketten leest voordat hij weloverwogen artikelen in zijn mandje legt.

Die kerel met een ietwat kromme rug, te lange onverzorgde haren en te dikke wallen onder zijn ogen, die nog dikker lijken door verkeerde brillenglazen.

Eigenlijk ben ik niet graag onder de mensen. Voel mij dan altijd opgelaten, ongemakkelijk en weet nooit wat ik moet zeggen. Ik ben vooral bang om iets verkeerds te doen of te zeggen.

Op mijn werk praat ik alleen als mij wat gevraagd wordt. Als er etentjes zijn vanuit het werk ben ik gespannen, en voel mij alsof ik onder een vergrootglas lig.

Ik ben mij bewust van elke handeling, elke hap die ik neem en transpireer dan overmatig. Zo bang ben ik dat ik eten van mijn vork laat vallen of smak of mijn drankje omstoot.

Het ligt in geen geval aan mijn collega’s. Het ligt helemaal bij mij, die sociale angst. Want zo noem ik het maar. Het voelt als een marteling, dit soort verplichte bijeenkomsten.

Grappen? Ik ken er genoeg maar zal die nooit in zo’n setting maken omdat ik weet dat ze uit mijn mond belachelijk klinken. Zelf een onderwerp aansnijden om over te praten? Nee zeg, stel dat ik word uitgelachen.

Ik heb me nu voorgenomen om bij de eerstvolgende bijeenkomst van mijn werk meteen te zeggen dat ik mij niet prettig voel en waarom dat zo is. Dat is voor mij al een grote stap om te doen, maar ik weet dat het noodzakelijk is.

Voordat mijn collega’s denken dat ik gestoord ben.

Op verjaardagen of familiebijeenkomsten heb ik precies hetzelfde. Ik neem uit voorzorg een deo mee, die blijft in mijn jas zitten voor het geval dat. Want door mijn spanning ga ik dus transpireren en ook daar schaam ik mij voor natuurlijk.

Stel je voor dat ik een onaangename geur verspreid?

Als het ook maar enigszins mogelijk is verzin ik een smoes en bel ik zo’n familieaangelegenheid af. Vermijden is voor mij nog altijd beter dan ondergaan. En dat terwijl het familie is. Raar toch, dat ik zo in elkaar zit?

Social media is mijn redding. Beter gezegd, mijn vlucht uit de werkelijkheid. Ik geniet van de berichten van anderen en laat ook veel van mij horen daar. Om eerlijk te zijn, daar ben ik dé man.

Ik maak spitsvondige opmerkingen, deel wijsheden, geef commentaar en flirt waar het kan. Uiteraard staat bij mijn account een foto van mezelf, maar wel een van een jongere ik, waarop ik er nog goed uitzag.

Gelukkig heb ik in mijn onlinewereld veel vrienden.

Die contacten peppen mij op, laten me leven. Geven mij, hoe vreemd dat misschien ook klinkt, moed om met mijn sociale angst aan het werk te gaan. Daar kan ik het wel, zijn wie ik wil zijn.

Dus, ik heb nu besloten met mijn angsten aan het werk te gaan. Ik heb mijzelf een aantal doelen gesteld: ik ga naar de kapper, schaf lenzen aan, zet de stap naar de sportschool en zoek een psycholoog die mij kan helpen.

Over een paar maanden hoop ik te kunnen zijn wie ik echt ben. Aan mijn motivatie zal het niet liggen.”

Pierre

Foto komt uit de collectie van Erik Koeslag.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Wat dapper!
    Zó onzeker over jezelf en dan tòch “aan de slag gaan”.

    Ik ben ontzettend benieuwd hoe de mensen om je heen gaan reageren; vinden zij jou ook een triest geval en gaan ze je helpen en en enzzz

    Ik wens je heel veel irl geluk!
    (Hoe leuk online-contacten ook kunnen zijn 😉 )

    Laat een reactie achter
  2. Ieder mens is waardevol, je mag er zijn, gewoon zoals je bent, hoe je bent en het belangrijk is dat je er bent. Knap om dit zo te verwoorden. Maar echt, ieder mens is de moeite waard, ook jij.

    Laat een reactie achter
  3. Wat goed dat je die stappen gaat zetten. Ik weet niet of je soms in de buurt van Den Haag woont, want ik ken een hele goede psycholoog daar die je vast kan helpen. Hij is gespecialiseerd in faal/sociale angst mee aan te pakken. Als je belangstelling hebt, laat t dan even weten. En…goed bezig!!!

    Laat een reactie achter
  4. Je mag echt trots op jezelf zijn. Als iedereen nou juist rekening houdt met iemand zoals jij zou de wereld mooier zijn.
    En als ik dit lees denk ik….het gaat helemaal goed komen.bij deze een knuffel!!

    Laat een reactie achter
  5. Wat jammer, jouw start en hoe het nu gaat als je onder de mensen komt.
    Het gekke is dat je het zo goed weet, niks mis met jou.
    Succes met je plannen…laat jezelf maar eens Zien.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *