Houdt het dan echt nooit op?

“Begin vorige week zaten wij ouders met de gezinscoach en de perspectiefbegeleidster van de kliniek om de tafel.

We bespraken de mogelijkheden voor ons zoontje als hij over 6 – 12 maanden weer naar huis kan komen.

Voorwaarde: onderwijs op maat en dagbesteding met behandelmogelijkheden.

Nu hebben wij ouders het geluk dat wij een oprechte gezinscoach toegewezen hebben gekregen.

Ze laat ons ouders weten dat het best risicovol is om hem naar huis te halen, gezien alle benodigde zorg en onderwijsmogelijkheden op dat terrein.

Echter, de inzet is om weer thuis te kunnen wonen. En zo hoort het ook.

Een paar dagen later belt de vader van mijn zoontje. Ik hoor meteen dat er iets aan de hand is en dat blijkt.

Door de enorme bezuinigingen op de Jeugdzorg laat de kliniek de ouders per brief weten dat er (weer) een verhuizing aan zit te komen. En ook al zeer spoedig. Over drie weken, zo laat de brief ons weten.

Ons zoontje kampt met een meervoudige ontwikkelingsstoornis binnen het autistisch spectrum. Een complexe aandoening voor het kind en zijn omgeving.

Uit een eerdere verhuizing van oktober vorig jaar hebben het behandelteam en wij, de ouders, kunnen concluderen dat hij zeer gevoelig is voor verandering in zijn directe omgeving.

Het maakt hem angstig en dat uit zich in opstandig gedrag en woede aanvallen.

Pas nu zien we dat hij weer wat stabieler aan het worden is en de verhuizing een plekje heeft kunnen geven. Ook op school gaat het weer beter.

Ik denk meteen aan de gevleugelde uitspraken van onze staatssecretaris Martin van Rijn. ‘Geen kind tussen wal en schip’ en hij beloofde ‘waarborging van de zorgcontinuïteit’.

Ik vraag mij toch opnieuw af hoe de staatssecretaris dit dacht te kunnen ondervangen in combinatie met de exorbitant hoge bezuinigingsbedragen op de jeugdhulp.

Mijn vertrouwen in de financiële gezondheid van jeugdggz instellingen en klinieken is finaal de grond in geslagen.

Mijn zoontje onderbrengen voor de rest van zijn behandeling bij een andere kliniek is al lang niet meer denkbaar. Wie zegt ons dat deze niet dezelfde ongezonde krimp meemaken?

Dit is de tweede verhuizing die jij, mijn kind, moet doorstaan.

Moeten, of eigenlijk, mogen wij jou wel blootstellen aan opnieuw maandenlang leren met je angst om te gaan? Of maandenlang leren om te wennen aan nieuwe groepsleiders en een nieuwe kamer?

Weer door die afschuwelijke verhuizingen dagelijks naar de stille kamer gebracht moeten worden omdat jouw veilige fundament wederom aangetast is.

Nee, dit is te oneerlijk voor jou, mijn 11 jarig mannetje. Het houdt gewoon nooit op.

Daarom hebben wij besloten jou naar huis te halen.

Besloten om jou niet opnieuw door een, voor jou, onveilige en uiterst onrustige periode heen te laten gaan.

De gezinscoach vond het risico al groot om jou naar huis te laten gaan. Nu is het een te groot risico jou in de kliniek te laten!

Ik voel me inmiddels verslagen door zoveel bezuinigingsgeweld op mijn kind.

Dit mannetje, nog maar net op deze wereld, had alle recht op zorg moeten hebben inclusief de beloofde zorgcontinuïteit.

Maar onze staatssecretaris besliste anders, liet de bezuinigingen doorgaan en verslikt(e) zich een paar keer enorm in de gevolgen, om vervolgens oorverdovend stil te blijven op ieder groeiend probleem uit de jeugdhulp.

Ik concentreer me nu op het goede nieuws en zie reikhalzend uit naar de terugkeer van onze kanjer.

De dag dat er een blije vlag uit gaat met een zwart randje.

NB. Mijn diepe respect voor de medewerkers van de kliniek. Een ongekend kwalitatief sterk team van mensen dat mede getroffen wordt door de meest onderontwikkelde hervorming ooit binnen de Nederlandse kinder- en jeugdpsychiatrie en Jeugdzorg. Hen treft geen blaam. In tegendeel.”

Gastblog van Angelique Bergsma, @ab_tje.

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd, @dokandojo.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

7 Reacties

  1. Wat vreselijk voor jullie! En wat onnadenkend vanuit Den Haag! Ze hebben echt geen idee wat een impact dat heeft op kwetsbare kinderen met autisme. Om zo mod van te worden je daar telkens bij neer te moeten leggen. Hoop van harte dat het vanuit thuis beter gaat. Liefs Wilhelmina.

    Laat een reactie achter
    • Dank voor je reactie Wilhelmina. Men vergat voor het gemak dat de Jeugdwet niet voor iedereen passend zou worden.

      Laat een reactie achter
  2. Dat is nog t allerergste van alles dat geld en systemen boven t kind gaan en kinderen voor de rest vanhun leven door een kille sanering buiten spel worden gezet. En degene die hier verantwoordelijk voor is zich doof blind en in zwijgen huldt. Wie niet mee kan in de stroom telt niet mee.en dat is schandalig!!! Een samenleving wordt beoordeeld op de manier waarop wordt omgegaan met de zwaksten.En die is momenteel niet best!!!
    En verbetering hoeven we niet te verwachten…

    Laat een reactie achter
    • Dank voor je reactie Petra. Het is een onbegrijpelijke keus vanuit DH.

      Laat een reactie achter
  3. Dit is vreselijk voor jullie en zoon.

    Wens jullie heel veel sterkte en kracht.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *