Het voelt als een enorme lange domper

Dag Eefje, waaraan merk je dat je last hebt van een winterdepressie?

Er is een totale vermoeidheid, ik heb geen energie, ik slaap veel en het wordt sneller donker. Zodra in augustus de herfst ruikbaar wordt, heb ik er al last van. Ik weet dat dit gaat gebeuren en zie er ook tegenop. Er is te weinig licht, te veel grijs, te donker, te korte dagen en ik vind het te koud. De gedeprimeerdheid daalt in. Ik weet het, er tegenop zien helpt al helemaal niet, maar het gebeurt wel.

Hoe lang heb je dit al?

Al een aantal jaren en de laatste jaren wordt het eigenlijk alleen maar meer en erger en dieper. Het heeft ook te maken met het feit dat ik jarenlang heel hard heb gewerkt in met name het najaar. Ik had en heb een eigen bedrijf en de drukste periode is vooral in het najaar. Toen had ik er geen tijd voor, ik buffelde gewoon door. Het is gestaag rustiger geworden met werken waardoor er alle tijd en ruimte is gekomen voor de neerslachtigheid. Overigens, in het verleden heb ik regelmatig huilend in de auto gezeten. Of ik nu onderweg naar huis was of in een file stond, ik was gewoon veel te moe om nog lang onderweg te zijn. Maar ook toen was het dat ik gewoon doorging.

Wat heeft het voor invloed op jouw gestel?

Het voelt als een enorme lange domper. Er is al weinig licht dan in deze periode en wat er wel is dat zie ik niet meer. Ik kan niet opstaan, heb grote behoefte aan slaap en geef daar ook aan toe. Ik kan me eigenlijk helemaal nergens toe zetten. Ik vraag me dan af wat ik hier doe…

Gebruik je er iets tegen? Wat helpt een beetje?

Ik gebruik geen medicijnen. Ik probeer iedere dag iets leuks te doen. Sinds anderhalf jaar heb ik mijn fotografie dat me voor een deel helpt. De herfst- en winterkleuren zijn prachtig namelijk, en als ik door die bril kijk, en daar bij stilsta, gaat het beter. Ik kan me (als ik in beweging ben gekomen) daar zeker op concentreren en genieten. Mooie foto’s, warme kleuren, paddenstoelen, spelen met de flits, het statief, fotograferen op spiegels, enzovoort. Dat is een stukje creativiteit waar ik mij mee bezig kan houden.

Wandelen helpt ook, bewegen zeg maar. Ik heb een hond dus iedere dag ga ik meerdere keren met hem naar buiten. En dan kijk ik ook weer om me heen; naar de kleuren, de lijnen en patronen voor de eventuele foto’s dus.

Verder heb ik een lux lamp die ik soms aanzet. Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik me dat ik die vaker zou moeten gebruiken. Ook probeer ik te genieten van eten koken, want dat vind ik leuk. Dus af en toe maak ik lekkere dingen en sta ik extra lang in de keuken met een muziekje erbij. En verder kijk ik uit naar dat heerlijke eerste kopje koffie buiten in de zon, in het voorjaar. Raar maar waar, het besef dat het voorjaar er weer aankomt, doet ook iets.

Wat ik nog wil zeggen: ik heb in mijn jeugd op een plek in het buitenland gewoond waar nauwelijks seizoenen zijn. Ik weet zelf dat dat iets is wat ik toen heel erg miste, dus ik besef het nut van herfst en winter voor mijn gestel. Maar iets meer zon en minder grijze regen en vervelende kou zou heerlijk zijn. Het is een onmogelijke combinatie, ik weet het. Maar goed, dit besef helpt ook om te weten dat het andere geen walhalla is.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert, @kitty_gemert.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *