Het leveren van de allerbeste zorg staat bij ons bovenaan

Dag Jelle, heb jij je roeping gevonden?

Ik heb mijn ‘roeping’ inmiddels wel gevonden, maar niet in een keer. Mijn route naar IC en SEH (Spoed Eisende Hulp) verpleegkundige ging met een grote omweg. Na 12 jaren gevangeniswezen besloot ik om het over een andere boeg te gooien.

Onder gedetineerden zit een grote groep psychiatrisch patiënten. Door het volgen van cursussen, om deze groep beter te begeleiden, kwam ik terecht in de jeugdpsychiatrie en vandaaruit heb ik de HBO-V gedaan. Uiteindelijk ben in toch terecht gekomen in de reguliere gezondheidszorg. Via de afdelingen interne en medium-care naar de afdeling IC. Inmiddels heb ik ook de SEH opleiding afgerond en heb ik een prachtige combinatiebaan waarbij ik 3 maanden op de IC, en daarna weer een aantal maanden op de SEH werk.

Wat zijn de mooiste aspecten van jouw werk?

Op de IC staat het leveren van de allerbeste zorg bovenaan. Dit vind ik ook het mooiste aspect. Patiënten op de IC zijn heel ziek, angstig en onzeker. Als verpleegkundige zorg je er tijdens je dienst voor dat je er voor hen bent. Je wast hen niet alleen, maar je bent een belangrijke schakel in de weg naar herstel, indien dit mogelijk is.

Het ontwennen van de beademing is een zeer belangrijk aspect, evenals mobiliseren en het stabiliseren van lichaamsfuncties. Als mobiliseren ook maar enigszins mogelijk is zullen we dat ook proberen, het is een niet te onderschatten interventie. We zeggen op de IC vaak dat patiënten op de IC niet beter worden als ze in bed liggen. Ze moeten vooruit en werken aan herstel als dit mogelijk is.

Op de IC halen we alles uit de kast. We letten op de voeding, ondersteunen lichaamsfuncties en nemen ze indien nodig over. We proberen alle interventies uit te voeren op bewezen effectiviteit. Maar ook kleine dingen zijn belangrijk, onder andere het strak trekken van lakens om het ontstaan van drukplekken te voorkomen. Daarnaast is de psychische ondersteuning erg belangrijk.

Dat is lang niet altijd mogelijk omdat de patiënten daarvoor te ziek zijn en communicatie niet lukt. Maar als het kan, dan zijn we er voor de patiënten. Niet alleen de patiënten hebben onze aandacht nodig. Ook familieleden krijgen bij ons veel aandacht. Ook zij verdienen ondersteuning in deze lastige periode. Om dit te verbeteren heb ik me de laatste tijd met succes sterk gemaakt voor het verruimen van bezoektijden. Bezoek kan een bijdrage leveren aan herstel.

Op de SEH komen 80% van de patiënten met klachten van pijn. Zeker in die situaties waarin de pijn ondragelijk is (bijvoorbeeld bij nierstenen), streven we in zeer korte tijd naar verlichting van pijn. Door snel en adequaat in te grijpen kunnen we patiënten in 5 minuten helpen en ontstaat er voor hen een dragelijke situatie. Ook hier speelt het sociale aspect een rol. Mensen verkeren veelal in onzekerheid op de SEH. Ze willen graag weten wat er met hen aan de hand is. Door goede voorlichting kan je de patiënten helpen om hun gedachten op een rij te zetten, en krijgen ze meer controle over de situatie.

Heb jij een stressvolle baan?

Als er op de SEH een groot trauma binnenkomt dan heb je een gezonde spanning en weet je dat je maximaal moet presteren en er geen tijd verloren mag gaan. Zeker niet in situaties waarin het gaat om leven en dood. Met deze stress moet je leren omgaan. Rustig blijven, nadenken en goed communiceren met collega’s helpen om dergelijke situaties onder controle te krijgen.

Training van dergelijke situaties waarin crew resource management een belangrijke rol speelt, is daarbij erg belangrijk. Het bereidt je voor en zorgt dat er geen zaken vergeten worden. Iedereen is bewust van zijn of haar taak. Als een reanimatie succesvol is dan geeft dat geweldig veel voldoening, maar het werk gaat door. Er liggen nog meer patiënten die zorg nodig hebben. Kortom, geen tijd om er lang bij stil te staan.

Wat doe jij zoal op een werkdag?

Veel mensen kennen misschien de spoedeisende hulp of zijn er geweest. Diagnostiek en het opstarten van de behandeling is onze belangrijkste taak. Dit houdt onder andere in dat je na het verkrijgen van alle informatie begint met bloed afnemen voor onderzoek, zorgt voor pijnstilling, er foto’s, een echo of een CT wordt gemaakt. Daar komt een behandeling of een advies uit. Mooi is het om de mensen gerustgesteld naar huis te kunnen sturen. Een ander deel wordt opgenomen voor behandeling die bij ons al begint.

Op de IC is naast de eerder genoemde taken onze belangrijkste taak om de mensen in leven te houden. Veel IC patiënten hebben medicijnen nodig om de bloeddruk of de functie van het hart te ondersteunen. De dosering van deze medicijnen is precisiewerk. Teveel is niet goed en te weinig kan fataal zijn. Dit ‘finetunen’ van medicatie, kleine aanpassingen doen aan beademing zorgt ervoor dat IC patiënten stabiel blijven en kunnen herstellen.

Zijn er zaken waar jij vanuit jouw professie tegenaan loopt?

Ongeveer 70% van alle kosten die een afdeling maakt, bestaat uit personeelskosten. Het is logisch dat daar kritisch naar gekeken wordt. Daarbij speelt de onvoorspelbaarheid van de zorgvraag een zeer grote rol. We weten nooit hoeveel verpleegkundigen we nodig hebben op een dag. Is het rustig, dan zijn er snel te veel zorgverleners, is het druk dan moet iedereen een stap extra zetten.

Het is lastig voor het management om hier goed op te anticiperen. Dit neemt niet weg dat je voor goede zorg soms personeel tekort komt. Dit zijn de dagen waarin we ook kamers te kort komen en patiënten behandelen op de gang. Het mooie is dat we inmiddels op weg zijn dergelijke situaties ook onder controle te krijgen. Extra artsen worden ingezet om patiënten te zien voor diagnostiek en behandeling. Aan het eind van zo’n dienst verlaat je uitgeput maar voldaan het pand.

Gelukkig heb ik in mijn ziekenhuis niets te klagen over de betrokkenheid van managers of hoger-management. De laatste tijd hebben we veel heftige incidenten gehad. Reanimeren van kinderen hakt er bij ons behoorlijk is. Zeker in situaties waarin kinderen overlijden. Gelukkig staan op deze moeilijke momenten mensen voor ons klaar. Niet alleen managers ondersteunen maar ook collega’s onderling. Daarnaast hebben we nog een team van collega’s (BOT team) dat ook na heftige incidenten een vinger aan de pols houdt en zo nodig tijd neemt om met ons te praten.

Foto komt uit de collectie van Jet Rood.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *