Het is zoals het is

Vele medische uitslagen kregen we al te verwerken in het 13-jarige leven van onze zoon.

Zo waren er belangrijke en minder belangrijke uitslagen. Positieve uitslagen, negatieve uitslagen. Uitslagen met een gevolg. Uitslagen zonder gevolg.

Ook morgen is er weer een uitslag. De zoveelste. Het went nooit. Het is een kunst op zich. De kunst van het leren omgaan met.

Want de uitslag is onvermijdelijk. Degene die de uitslag brengt, doet z’n werk.

Wij incasseren en verwerken. Al 13 jaar. Een nooit eindigend proces, als je een kind hebt met een progressieve spierziekte.

Morgen de uitslag van een recent medisch onderzoek. Een belangrijk onderzoek. Een belangrijke uitslag.

Een uitslag hopelijk positief en zonder gevolg. Want is deze uitslag negatief dan houdt dit in dat er nog weer een apparaat in het leven van zoon bij komt.

Los van de medische functie van dit apparaat, heb ik me laten vertellen dat die apparaten nogal vaak (en ook vaak loos) piepen. Midden in de nacht.

De kunst van het naar een uitslag toeleven is niet te denken aan het ‘wat als…’- scenario. Zéker niet in negatieve zin. Geen ruimte voor horrorscenario’s.

Ik laat daarom m’n lijfspreuk overheersen, sinds ik moeder ben van een zorgintensief kind: ‘Het is zoals het is’. Of een uitslag nu positief of negatief is, je verandert niets aan die uitslag.

Je moet uiteindelijk leren dealen met. Dus ik probeer. Doe m’n best. Uiterste best. In aanloop naar. Vooral en dan maar: positief denken én loslaten!

En als ik dan in aanloop naar deze uitslag, last minute toch weer neig naar een terugval in 1 van de mogelijke doemscenario’s, dan bedenk ik ineens het volgende: ‘los van gebroken nachten, waar we toch al mee bekend zijn, krijgen we er – in het slechtste geval – gewoon een piep bij cadeau!’

Omdenken. Laat ik me daar maar aan vasthouden. Ik gá me daaraan vasthouden.

Adem in. Adem uit. Met piep of zonder piep. We gaan dóór. Het vergt kracht. Maar het is… zoals het is. Wat de uitslag ook moge zijn.

Tussen het schrijven en verschijnen van dit blog zaten enkele weken. Inmiddels is de uitslag binnen: positief (of zeg je dan in geval van medische uitslag: negatief?) en zonder gevolg. We halen weer even opgelucht adem. Zonder piep.

Gastblog van @MarijeTweetjes.

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

3 Reacties

  1. Het is zo als het is
    Lijfspreuk in ons gezin.
    Inmiddels lees ik dat de uitslag positief was voor jullie.
    Veel sterkte….je bent moedig

    Laat een reactie achter
  2. Gelukkig was deze uitslag positief (gunstig) zoals je zei.Het lijkt me zwaar met een progressieve spierziekte.Het is vaak zo snel dat je veranderingen niet bij kan houden,zag ik bij mijn zusje met ALS ook.Knap vind ik het zoals jij uitspreekt, het is zoals het is en aan de situatie kan je zelf niets veranderen.Bewonder hoe je er mee omgaat en veel sterkte voor de toekomst wens ik jou !

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *