Het draait allemaal om geld

Dag Wim, hoe lang werk jij al in de verslavingszorg?

Ik werk nu 8 jaar in de verslavingszorg als maatschappelijk werker bij de sociale verslavingszorg. We hebben verschillende afdelingen die zich met allerlei aspecten van de verslaving bezig houden. Dit varieert van internet behandelingen tot individuele trajecten en behandelingen in de groep.

De afdeling waar ik werk houdt zich bezig met mensen die dakloos zijn en naast hun verslaving vaak psychiatrische of andere problemen hebben. Ook hebben wij een hostel. Daar mogen mensen die chronisch verslaafd zijn wonen en zij krijgen 24 uur per dag begeleiding.

Waarom heb jij hiervoor gekozen?

Ik had voordat ik in de verslavingszorg werkte in de psychiatrie gewerkt. Omdat verslaving en psychiatrische problemen vaak hand in hand gaan, was het voor mij een nieuwe uitdaging om hier mijn werk van te maken. Het is een avontuur geworden waar ik geen spijt van heb gekregen.

Wat doe jij precies als maatschappelijk werker?

Wat heel belangrijk is dat je mensen accepteert zoals ze zijn. Vaak voelen mensen zich minderwaardig en weg gezet. Ik probeer als een intermediair een vertaalslag te maken naar de ‘gewone wereld’. Huisartsen hebben vaak grote moeite met onze cliënten. Het kan een groot verschil maken als je met iemand mee gaat op een huisartsenbezoek of kunt bemiddelen bij een huurschuld.

Kan je iets vertellen over de problematiek van de cliënten?

Mijn werk is heel divers, vaak hebben mensen die verslaafd zijn een ingewikkelde mix van problemen waaronder schulden en somatische en psychiatrische klachten. De laatste jaren zie je dat de klassieke junk aan het verdwijnen is. Wel zien we een enorme toename van cliënten met een licht verstandelijke beperking en mensen die het gewoon niet meer redden in onze complexe maatschappij.

Kunnen cliënten nog wel goed geholpen worden nu de veranderingen in de zorg zoveel mensen raken?

Ik heb zelf een tijd meegedraaid in een pilot voor een sociaal wijkteam voor de gemeente. In het begin was iedereen die meedeed vol goede moed. Helaas moet ik nu constateren dat er geen ruimte is om te improviseren, het draait alleen maar om geld. De gemeente en de overheid willen voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Het liefst voor niks en met de inzet mantelzorgers. Die hele verandering is gewoon teveel geweest in een te korte tijd met te weinig budget.

Dat is vragen om problemen. Bovendien zitten er in veel wijkteams ambtenaren die inhoudelijk geen verstand van zaken hebben van de vaak complexe problematiek waar mensen voor staan. Het zou allemaal met minder regels gaan maar het is alleen maar complexer en onoverzichtelijker geworden. Denk hierbij ook aan het gedoe rondom de PGB’s.

Ik voorspel dat er over een jaar of 5 een parlementaire enquête gaat komen. Er vallen teveel slachtoffers. Bovendien hebben de zorgverzekeraars teveel macht gekregen. Ze zijn op de stoel van de arts en de behandelaar gaan zitten. Ze zitten er niet voor de patiënt of cliënt maar voor het grote geld. Het is een grote vergissing de zorg als markt te zien. Nederland is daar te klein voor, 4 grote verzekeraars domineren het speelveld en bepalen de spelregels.

Kan je afstand nemen van je werk?

Ja, over het algemeen lukt dit wel goed, dat moet ook wel anders houd je het gewoon niet vol. Ik hoor vaak nogal ellendige verhalen en zie dat mensen terugvallen in gebruik enzovoort. Maar er valt gelukkig ook veel te lachen, cliënten hebben vaak het nodige meegemaakt en zijn soms verrassend relativerend.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert @kitty_gemert

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

2 Reacties

  1. Na aanleiding van wat je werk is kan ik mij indenken hoe moeilijk het is om deze mensen goed te verzekeren. Het is zo dat de verzekering bepaald wie wat betaald. Zijn wij als Nederlander in staat om gezamelijk in opstand te komen om de verzekringsmatschappijen te dwingen anders om te gaan met clienten. Ook in financieel zullen wij daar druk op moeten uitoefenen om dit voor elkaar te krijgen.

    Laat een reactie achter
  2. Zo is het , de Gemeente en overheid willen voor een dubbeltje inderdaad op de eerste rij zitten, zo zie ik het ook.De problemen met PGB’s is ook afschuwelijk en als mensen niet kunnen betalen voor zorg is het triest.Mantelzorgers hebben ze steeds meer nodig en waarom, omdat ze alles voor niets kunnen doen en daar hopen Gemeente en zorgverzekeraars op.En mensen met schulden zullen altijd wachten tot ze geen kant meer opkunnen en dan hulp inschakelen ,meestal als het eigenlijk voor hun al te laat is.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *