Er gloort een sprankje hoop aan de horizon

Het jaar 2017 was voor mij niet bepaald een gelukkig jaar. In het voorjaar werd ik plots geconfronteerd met zeer ernstige en valse beschuldigingen door mijn ex.

Ik zou een bedreiging zijn voor de lichamelijke veiligheid van mijn zoontje.

Het gevolg was dat ik van de een op andere dag werd meegezogen in een wereld die Jeugdzorg heet.

Ineens was ik het lijdend voorwerp van een onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming. Aangezien ik niets had te verbergen, had ik alle vertrouwen in een goede afloop. Maar niets bleek minder waar.

Ik kwam erachter dat de Raad niet aan waarheidsvinding deed, en zich liet leiden door zorgelijke uitlatingen die mijn zoontje deed (in mijn optiek door zijn moeder in de mond gelegd).

Hoe dan ook, de Raad adviseerde aan de rechtbank om hem onder toezicht te plaatsen (OTS) van Bureau Jeugdzorg. En tot mijn stomme verbazing werd dit verzoek door de rechtbank ook nog gehonoreerd.

Ik was totaal uit het veld geslagen en jullie mogen best weten, ik heb echt gehuild om zoveel onrecht.

Mijn advocaat heeft mij destijds geadviseerd om me neer te leggen bij de uitspraak van de rechtbank en mij te gedragen zoals een goed huisvader betaamt. Vroeg of laat zal ik dan toch wel het gelijk aan mijn zijde krijgen.

Ik mocht mijn zoontje alleen nog maar onder begeleiding, enkele uurtjes per week, zien op neutraal terrein. Dus niet bij mij thuis.

De afgelopen maanden waren daarom zwaar want je hebt als ouder weliswaar nog steeds de ouderlijke macht maar je voelt je onder curatele geplaatst. Maar het is nog veel meer het idee dat ik mij constant moet bewijzen tegen de valse beschuldigingen, hiervoor genoemd.

Inmiddels gloort er een sprankje hoop aan de horizon.

Bij de begeleide omgang met mijn zoontje is niets bijzonders geconstateerd en, zoals ik al had gehoopt en verwacht, de Raad heeft daarom recent aan de rechtbank geadviseerd om de omgang met mijn zoontje ook weer bij mij thuis te laten plaatsvinden.

Eerst nog onder begeleiding, maar met het uiteindelijk doel om weer onbegeleide omgang mogelijk te maken. Uiteraard hoop ik dat de rechtbank dit advies zal opvolgen en dat de moeder zich daarbij neer zal leggen.

Want uiteindelijk is het ons zoontje die niet gevraagd heeft om deze afschuwelijke strijd tussen twee ouders, maar hier zeer zeker wel het slachtoffer van is.

Ik hoop dat alles in 2018 weer ten goede keert, mijn zoontje weer onbevangen bij mij kan verblijven en hij ook weer eens de vakanties, kerst of oud en nieuw samen met mij en zijn halfbroer en halfzus kan doorbrengen.

Veel meer heb ik niet te wensen voor het nieuwe jaar… Ik wens jullie allen een gelukkig 2018 toe!

Dennis (Gefingeerde naam)

Foto komt uit de collectie van Jeanet.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

6 Reacties

  1. Wat een vreselijk verhaal: hoe kunnen mensen elkaar zoiets aandoen? Ik ben ook gescheiden en de omgang met mijn ex-partner loopt helaas niet echt geweldig maar ik blijf moed houden: het is zo egoïstisch om strijd, haat en nijd via je kind te spelen.. Dat is mijn eer te na en ik heb geen goed woord over voor mensen die dit doen: ze beseffen niet hoe je het kind en je ex-partner hiermee zwaar emotioneel kunt beschadigen. En als ze dit wel weten zijn ze de moeite absoluut niet waard… Heel veel sterkte gewenst, hopelijk komt het allemaal goed!

    Reageer
  2. Ik ben blij dat jij een goed bericht kreeg. Een bericht dat hoop geeft. Ook het gevoel dat er recht wordt gedaan.
    Hoop met jou..dat dit jaar een mooi jaar wordt.
    Houden van je kind, gewoon bij jou thuis. Natuurlijk.

    Reageer
  3. Heerlijk dat dit zo goed is gegaan tot nu toe. Hopelijk is de ex geen jaloerse ex en komen er weer geen volgende nieuwe acties.

    Reageer
  4. Wens je samen met je zoontje en nieuw gezin in 2018 een jaar vol liefde toe …Veel succes

    Reageer
  5. Kinderen mogen nooit de dupe worden van vechtende echtelieden. Gebeurd nog te vaak en vooral ( in veel gevallen) is de Vader mede de dupe!mik vind dat echt niet okey en pleit voor hen juist meer rechten!
    Sterke, weet niet wat ik anders zeggennkan.
    Liefs Wilhelmina

    Reageer
  6. Wat fijn dat het goed komt. Je hebt veel geluk.
    Veel vaders zien hun kinderen nooit meer. Door invloed van boosaardige exen .Die gunnen de kinderen en de vader geen enkel contact.
    Om dit te berijken gaan ze ongestraft heel erg ver in hun leugens.
    Daarom blij dat ik dit verhaal lees .
    Veel geluk .

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *