De zorgen van een cliëntondersteuner

“Ik heb lang nagedacht over een openingszin. Waar ik de komende paar minuten u als lezer in mee wil nemen is namelijk best een zorgelijke situatie maar ik wil geen stemming maken.

Ik ga zo meteen gewoon beginnen en hoop dat ik er een zo eerlijk en helder mogelijk geheel van kan maken. Ik ben namelijk een cliëntondersteuner voor de Jeugdwet.

Sinds jaren hield en houd ik me nog steeds bezig met de jeugdwet en de PGB’s. Landelijk, regionaal en lokaal heb ik alles de afgelopen jaren nauwlettend gevolgd.

De kennis van de wetten en regelgevingen gebruik ik nu voor ondersteuning van gezinnen met een kind waar een jeugdhulpvraag ligt. Uiteraard ben ik ook inzetbaar bij ondersteuning voor de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) en WLZ (Wet Langdurige Zorg).

Ik ben me ervan bewust dat ik ingeschakeld word zodra er een knelpunt is komen te liggen tussen de zorgvrager en de gemeente. Dan lijkt het automatisch erop dat het ‘allemaal’ aan het scheeflopen is.

Ik wil sterk benadrukken dat we samen moeten transformeren.

De jonge zorgvrager heeft inmiddels geen recht meer op zorg vanuit de nieuwe Jeugdwet. Deze jonge mensen en kinderen hebben daarmee automatisch de transformatie opgelegd gekregen.

Daar is eigenlijk niets mis mee zolang een transformatie ook doet waar het voor staat. Er zijn meerdere definities te vinden voor het werkwoord transformeren. Uiteindelijk is de uitkomst vrijwel hetzelfde namelijk het omvormen dan wel hervormen van iets.

In de situatie waarover ik spreek zie ik de transformatie gelijk staan als experimenteren. Houd in gedachten: het ‘transformatie-kind’.

Geen enkele gemeente heeft kennis in huis waar het gaat om kinderen met depressies, anorexia, autisme, adhd et cetera. Onze overheid heeft dit ondervangen in de jeugdwet door verwijzingen via de huisarts te kunnen laten lopen en speciale multi-teams waar alsnog een psychiater of psycholoog geraadpleegd kan worden.

Terug naar de praktijk.

In mijn gemeente worden adviezen van een specialist gepareerd door een aantal gezinscoaches. Deze coaches ondersteunen en indiceren het gezin in hun zorgvraag voor hun kind. Let wel, zij moeten van goede huize zijn om een onderliggend probleem goed te kunnen herkennen.

Wat aanvankelijk wordt aangezien als een bozig kind dat strakker aangepakt moet worden kan lelijk verslechteren qua ontwikkeling als er geen juiste indicatieschatting wordt gedaan.

Ook is het van belang te weten als gezinscoach hoeveel ondersteuning en/of behandeling nodig zal zijn bij een kind of jongere. Nog belangrijker is om in te kunnen schatten hoe lang ondersteuning nodig zal zijn.

Ik zie in de praktijk alle knelpunten.

Dat geeft niet, we zijn immers aan het transformeren. Samen zullen we op een hoog niveau hoor en wederhoor moeten plegen binnen alle disciplines (denk ten eerste aan de ouders, specialisten jeugd ggz en jeugdzorg).

Ik maak nu mee dat een kleine groep gezinscoaches werkt met eigen aannames. Let wel; op een voor hen totaal onbekend terrein. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Ik zie dat door deze kleine groep gezinscoaches de ondersteuning bij ‘mijn’ gezinnen wordt weggenomen in plaats van geleverd. Deze kleine groep is onvriendelijk, niet communicatief en domineert gezinnen met hun eigen visie en bevindingen.

Gaat nu daarmee zeggend alles mis binnen mijn gemeente?

Welnee, ik ken ook legio voorbeelden van gezinscoaches die een zeer scherp oog hebben voor de zorgvraag en het soort ondersteuning. Deze mensen werken hard aan de transformatie mee en helpen niet alleen het gezin daarmee uit de brand, maar weten heel goed dat het mes aan twee kanten snijdt.

Namelijk, goed zorgen voor een gezin betekent immers dat er op langer termijn minder of zelfs helemaal geen ondersteuning meer nodig zal zijn. Uiteraard de uitzonderingen daargelaten.

Mijn advies naar alle gemeenten in Nederland is dan ook het volgende:

Volg uw medewerkers kritisch en oprecht. Een gezinscoach die niet functioneert, zorgt ervoor dat een incident structureel wordt. Ontwikkel een tevredenheidsonderzoek voor uw zorgvragende burgers en maak de transformatie tot een succes zoals het ook beoogt is.

Ik heb het nu nog naar mijn smaak veel te druk met branden blussen maar omdat mijn gemeente me uitnodigt om te komen praten over dit soort dingen, heeft het mij geleerd dat ook het woord van de gemeente van grote waarde kan zijn.

Zij kunnen je soms ook wel zomaar eens verbazen met de initiatieven welke zij hebben genomen omdat ook zij willen transformeren op een eerlijke manier. Ik geef het tijd. Maar niet te lang.”

Gastblog van Angelique Bergsma.

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

1 reactie

  1. Mooi dat er tussen alle ellende van de transitie ook nog hoop gloort. Fijn voor al die kinderen die tussen wal en schip dreigen te geraken. Nu nog zorgen dat er meer Angelique’s beschikbaar komen voor Nederland.

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *