De Emmenthaler apotheek

Nee, het gaat niet over een apotheek in de mooie vallei in Zwitserland.

Het gaat over de Nederlandse apotheek die steeds meer gaat lijken op de bekende Emmenthaler kaas.

Uitstekende kaas, maar wel met hele grote gaten.

Als apotheker wil je graag mensen helpen. Voor een apotheek wil dat zo veel zeggen als zorgen dat mensen de juiste medicijnen en hulpmiddelen krijgen, goed begrijpen hoe de medicijnen werken en ook verder zorgen dat alles geregeld wordt. En met alles bedoelen we dan het totale pakket.

Helaas wordt dat steeds lastiger. Het assortiment van de apotheek wordt al jaren steeds verder uitgehold.

Dat betekent dat de apotheek niet meer alles voor iedere patiënt mag leveren. Het toverwoord daarbij is “marktwerking”. In het kader van deze marktwerking proberen verzekeraars zo goedkoop mogelijk allerlei zaken in te kopen.

Een goede prijs is belangrijk, maar in de zorg is er meer dan alleen de prijs.

Binnen de marktwerking wordt door verzekeraars graag aanbesteed, leveranciers kunnen daarbij inschrijven op het leveren van diensten voor een bepaalde prijs. Bij het aanbesteden kan een verzekeraar al meteen allerlei leveranciers uitsluiten.

Zo kan een van de basiseisen zijn dat de leverancier landelijk moet leveren. Dat sluit de stadsapotheek vaak al uit. Bovendien wordt er vaak geëist dat de leverancier een minimale omzet heeft.

Deze wordt vaak zo hoog gesteld dat geen enkele apotheek daaraan kan voldoen. Het gevolg is dat eigenlijk alleen landelijk werkende (postorder) leveranciers mee kunnen bieden.

Naast verzekeraars zijn er ook leveranciers die een eigen rechtstreekse levering verplichten. Bepaalde middelen worden alleen rechtstreeks door de leverancier en een postorderapotheek geleverd aan de patiënt.

De gewone apotheek kan deze vaak niet eens bestellen zodat het niet eens mogelijk is om bijvoorbeeld samen met de eigen thuiszorg de patiënt te helpen. Deze uitholmethode heeft er toe geleid dat de patiënt niet meer van tevoren weet dat hij met zijn vraag bij de apotheek terecht kan.

Zo mag de medicatie voor het stoppen met roken voor VGZ verzekerden alleen geleverd worden door een postorderapotheek, anders wordt het niet vergoed. Deze postorderapotheek meldt het afleveren niet aan de eigen apotheek, waardoor die ook geen volledig overzicht meer heeft.

Voor andere verzekeraars geldt dat dan weer niet, zodat de huisarts ook vaak voor een verrassing staat. Gevolg is dat de patiënt moet worden teruggestuurd naar de huisarts die het recept naar elders moet sturen. Erg patiëntonvriendelijk.

Bij de hulpmiddelen zoals incontinentieluiers is de situatie nog veel verwarrender. Zo leveren we voor één verzekeraar wel de incontinentieluiers, maar weer niet de diabetes teststrips. Wel gewone bijvoeding, maar sondevoeding weer niet.

Het is dan ook geen wonder dat een veel gestelde vraag van de assistenten is: “Mogen we XXX leveren voor verzekeraar YYY?” Extra lastig voor patiënten die veel zorg nodig hebben.

Vaak is er dan intensief overleg met bijvoorbeeld de thuiszorg of het verzorgingshuis. En dan blijkt dat je de thuiszorg niet kunt helpen omdat ze voor dit specifieke item elders moeten zijn. Onoverzichtelijk en zeker niet kwaliteit verhogend.

Voor 2018 heeft Zilveren Kruis al aangekondigd nog meer middelen rechtstreeks te willen aankopen buiten de apotheek om. Hierdoor zal de situatie alleen nog maar onduidelijker worden voor de patiënt.

Deze trend maakt het voor de apotheek moeilijker om de patiënt zo goed mogelijk te helpen. Langzamerhand gaat de apotheek steeds meer lijken op een Emmenthaler kaas.

Er ontstaan steeds meer gaten in de dienstverlening, en de gaten worden ook steeds groter. Maar als de gaten te groot en te talrijk worden stort de hele kaas in. En dan is de kaas waardeloos geworden.

Gastblog van Jaap Uithof, @Apohasselt.

Foto komt uit de collectie van Ton Jacobs.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Heel het systeem met ZV en apotheek ligt langzamerhand op zijn gat.Apotheker en patiënten weten niet meer waar ze aan toe zijn.Machtsmisbruik van de ZV en we moeten massaal de klachtenafdelingen van ZV aanschrijven en zoveel mogelijk werk bezorgen.Ze doen hun best maar eens een keer om er iets fatsoenlijks van te maken.Anders uit protest ieder jaar uitschrijven en een andere ZV.Het is om ziek van te worden als je het nog niet bent!!

    Laat een reactie achter
  2. Eerlijk…ik heb nog niets van dit alles meegemaakt.
    Platte land…misschien.
    Zoals jij het beschrijft, wordt het inderdaad een gaten kaas, en geen beste.

    Laat een reactie achter
  3. Toch ligt de oplossing primair bij de patient. Als die dit soort afgekloven verzekeringen niet meer afsluit is het gauw over voor de verzekeraars. Maar ook aanstaande december zien we weer uitsluitend reclames voor verzekeringen die een paar euro goedkoper zijn. En de onaangename verrassingen voor de patient komen in januari weer.

    Laat een reactie achter
    • Je hebt helemaal gelijk. Helaas is het voor de meeste mensen te ingewikkeld een goede keuze te maken. Waardoor ze de goedkoopste kiezen en uiteindelijk vaak duurder uit zijn.

      Laat een reactie achter
    • Ja precies. Dat is het werkelijke probleem. Er zijn zoveel bomen dat men het bos niet meer ziet en geen idee heeft wat nou werkelijk een goede keuze is. Daarbij is in december vaak nog niet eens precies bekend hoe het nou zit met vergoedingen. Niet zelden zijn verzekeraars erg laat met hun pakket en wat er wel en niet in zit.

      Vaak komen mensen er pas achter als ze het nodig hebben…

      Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *