De allergrootste fout van mijn leven

Natuurlijk had ik het allemaal goed voor elkaar. Om mijn twee studerende kinderen hoefde ik mij geen zorgen te maken. Die hadden helemaal hun draai gevonden in de grote stad.

En mijn man, over hem hoefde ik mij ook geen zorgen te maken. Hij heeft een goed betaalde baan en is veel onderweg. Maar dat doet hij met plezier, zegt hij altijd. Hij heeft een opgewekt karakter, is altijd belangstellend en draagt mij op handen.

Ik was altijd wat voorzichtig in contacten, bewaakte mijn grenzen in een vriendschapsrelatie. Was als de dood om mijn ziel en zaligheid bloot te geven. Dat komt vast allemaal door vroeger, toen ik om onduidelijke reden altijd het mikpunt van pesterijen was op school.

Ik zat al tijden niet lekker in mijn vel. Ik had last van overgangsklachten, voelde me lusteloos, betekenisloos, onbegrepen en ondergewaardeerd en miste de kinderen. Ons gezin was voor mijn gevoel geen gezin meer. Ik was niet meer nodig en dat vrat aan mij.

Op een dag zocht ik op Facebook mijn eerste grote liefde op. Ik bekeek zijn foto’s – hij was goed opgedroogd zag ik – en werd op slag opnieuw verliefd. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde hem een berichtje. Tot mijn grote opluchting was hij net zo enthousiast als ik.

In korte tijd deelden we in privégesprekken van alles over ons leven. Hij was oprecht geïnteresseerd in mij. Ik leefde helemaal op. Voelde mij weer vrouw, was weer vrolijk en zag het leven weer van de positieve kant. We maakten een afspraak om elkaar in het echt te ontmoeten.

Wat was ik nerveus en onzeker voor die ontmoeting. Ik haalde mijn hele kledingkast overhoop want ik wist niet wat ik aan moest doen. Achteraf was dat allemaal niet nodig geweest. Hij was heel blij mij te zien en maakte mij keer op keer complimenten over mijn uiterlijk. Ik zweefde gewoon.

Het was heerlijk hem weer te zien en het leek alsof we elkaar nooit uit het oog waren verloren. We hebben veel gelachen ook. Na die keer bleven we intensief contact houden en maakten een afspraak voor een etentje.

Mijn man viel het ondertussen wel op dat ik zo opgewekt was. Hij vroeg wat er aan de hand was. Ik loog glashard door te zeggen dat ik me aan het oriënteren was op een nieuwe hobby waar ik erg enthousiast over was. Die leugen deed toen geen pijn…

Het etentje met mijn eerste liefde verliep boven verwachting goed. Wat voelde ik mij prettig in zijn gezelschap, wat kleurde hij mijn leven weer roze. We belandden na afloop in bed en dat was toen voor mij een logisch vervolg op onze hernieuwde kennismaking.

Ik genoot, ik liet me gaan en vertrouwde hem volledig. De seks was beter dan ooit. Zelfs beter dan de seks met mijn man. Pas toen ik weer thuis was besefte ik dat ik de allergrootste fout van mijn leven had gemaakt. Ik wilde die fatale avond uit mijn geheugen wissen, wilde mijn eerste liefde uit mijn leven laten verdwijnen.

Ik heb hem de volgende dag direct laten weten dat ik absoluut geen verder contact met hem wil. Hij nam het goed op, zei zelfs dat het ook voor hem eenmalig was en hij wenste me alle goeds.

Maar, hoe kon ik zo stom zijn geweest om mijn mooie leventje, mijn gezinsgeluk, op het spel te zetten? En waarvoor? Voor een oude liefde? Wat dacht ik wel niet. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn?

Nu leef ik met een geheim, want over mijn misstap zal ik nooit met mijn man praten. Ik wil niet kwijt wat ik heb, dat ben ik mij de afgelopen tijd wel gaan beseffen. Ik voel me dom, vies, en schaam me diep over de fout die ik begaan heb.

Ik doe er alles aan om mij van mijn goede kant te laten zien en laat mijn liefde voor mijn man nu veel meer aan hem merken. Nu moet ik leren leven met mijn grote fout en hopen dat het nooit uit komt.

Patricia

Foto komt uit de collectie van Jeanet.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

4 Reacties

  1. Dag Mary, Ooit eens gedacht aan zelfvergeving? Dacht je dan dat je alleen bent die grote fouten maakt? Ik heb de indruk dat we allemaal dat wel doen na verloop van tijd. En dat betekent inderdaad dat je je geluk op het spel zet. En ook dat je een geheim hebt. Je hebt geluk dat het daarmee geëindigd is en niet op stalking enz is uitgedraaid. Maar goed nu weet je ook dat je nooit meer mag liegen in de toekomst. Niet dat je dit moet gaan opbiechten.Als je gaat liegen tegenover iemand die zoveel van je houdt dan is dat toch een rood signaal. Maar tevens ook dat je waarschijnlijk iets te weinig jezelf graag ziet zodat je gevoelig bent voor complimentjes? Zou dat kunnen? groeten Johan

    Reageer
    • Dag Johan,

      Dank voor je reactie. Om misverstanden te voorkomen: dit is niet mijn verhaal, maar dat van Patricia (haar naam staat onder het blog).
      Patricia leest uiteraard de reacties hier, dus dank voor het reageren.

      Mary

      Reageer
  2. Patricia, ik snap 1 ding niet omdat het vroeger met hem niets is geworden.Dan ga je terug in de tijd en weet je eigenlijk al dat het niets kan worden.Maar als het spannend was en het is eenmalig, dan zou ik me er niet zo druk om maken.Zou het lekker voor mezelf houden en gewoon proberen wat meer aandacht voor je eigen man te hebben.Per slot van rekening wil je hem niet kwijt zeg je.Iedereen zal weleens een periode in zijn relatie hebben die saai is en dan kan dit weleens gebeuren.Veel succes en geluk met je relatie !

    Reageer
  3. Lieve Patricia, je was helemaal ingedut in je relatie, een lieve man,maar wat is hij veel op reis. Ik kan goed begrijpen dat je even een update in je leven verlangde. Wat voelde het fijn dat verliefd zijn , iemand die je complimentjes maakt….Het kon alle kanten opgaan,maar je speelde met vuur. Ik ken het gevoel wel. Voel je niet schuldig, het heeft zover ik lees ook zijn nut gehad. Je had ff een boost nodig,dat het in deze vorm is gebeurd zal zo hebben moeten zijn. Mensen komen op je pad met een bedoeling……De seks was nog beter als met je man. Wat seks betreft wordt dat met die vriend ook weer gewoon met der tijd ,dat weet je ook best. Gewoon iemand naast je relatie om eens wat mee te delen is niet verkeerd..Gewoon vriendschap met iemand die je vertrouwd. Zonder maar een moment aan seks te denken met die persoon. Elkaar eens ontmoeten door iets leuks te doen ,ff lunchen of wat anders. Waarom kan dat als je vrouw bent alleen maar met een vrouw ?
    Zie je “misstap” niet als een geheim,maar als fijne herinnering van je leven .
    Groetjes Andre

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.