Dáárom werk ik in de zorg

Hallo allemaal, mijn naam is Frank van Eis. Ik ben 22 jaar oud, werkzaam als verpleegkundige en ik woon in Purmerend.

Mensen vragen mij regelmatig waarom ik de zorg in ben gegaan.

Ik zeg dan altijd meteen dat ik er nooit over getwijfeld heb om de zorg in te gaan en dat het altijd al mijn passie is geweest.

Maar er is natuurlijk wel een uitgebreidere onderbouwing voor deze keuze.

Het is inmiddels vier jaar geleden dat mijn oma overleed. Ik vond mijn oma anders dan de gemiddelde oma. Ze deed alles om mij blij te maken en het maakte haar niks uit of het te inspannend voor haar was.

Ze was een oma die alles voor mij over had.

Of ik nou in een pretpark was met haar of voor een grote waterglijbaan stond. Haar motto was: ‘Kind, wij gaan het gewoon doen! Aan het eind van de dag rust ik wel weer uit, maar nu wil ik het samen beleven met je.’

Toen mijn oma wat meer op leeftijd was, ging zij geestelijk achteruit. Op het moment dat de diagnose Alzheimer bij haar werd gesteld, kwam dat bij de hele familie hard aan.

Gelukkig konden wij als familie mijn oma meenemen, hetgeen zij ook altijd voor ons deed. Van Texel tot Maastricht, ze vond het allemaal geweldig.

Toen mijn oma niet meer zelfstandig kon wonen, kwam ze in een verpleeghuis terecht. Maar ook toen namen we haar nog mee op vakantie. Later kwam ze echter in een rolstoel terecht, waardoor ze veel minder mobiel werd.

Door een val-incident werd mijn oma zelfs immobiel en bedlegerig. De zelfredzaamheid daalde fors en zij werd steeds afhankelijker. Uiteindelijk heeft mijn oma zes jaar lang, dag in en dag uit, op bed geleefd.

Ze was volledig afhankelijk en herkende de familie amper meer. Telkens wanneer ik bij mijn oma langsging, legde ik mijn hand op haar hand, gaf haar knuffels, en een grote zoen op haar wang.

Ik probeerde ondanks haar toestand toch te communiceren met haar. Opeens draaide ze haar hoofd, keek mij recht in mijn ogen aan en knikte. Er was een teken van herkenning.

Mijn ogen traanden van geluk. Al in geen tijden had ik emotie bij haar gezien, maar toen zij mij aankeek zag ik niks anders dan blijdschap. Blij dat ze een stem hoorde die ze herkende.

Zes jaar lang heb ik bij elk bezoek mijn oma op bed verzorgd en eten gegeven.

Er kwamen daarbij zoveel emoties in mij op. Blijdschap, verdriet. Maar het voldane gevoel overheerste. Het gevoel dat je hebt als je wat kan betekenen voor iemand die afhankelijk is.

Er bestaat werkelijk waar geen mooier gevoel. Opeens kreeg ik een idee. Dat mooie voldane gevoel wilde ik voortzetten. Toen mijn oma kwam te overlijden wilde ik haar gedenken door de zorg in te gaan.

Mensen een helpende hand bieden op het moment dat zij het niet meer weten. Een arm om hen heen slaan op het moment dat zij eenzaam zijn. Er is niks mooiers dan dat!

Gastblog van Frank van Eis. Lees meer van Frank op www.frankvaneis.nl

Foto komt uit de collectie van Erik Koeslag.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

6 Reacties

  1. Jij snapt het Frank.
    Er zijn voor iemand is het belangrijkste werk wat je kan doen.
    Hoop dat je een werkplek hebt/vindt waar je daar ook de tijd voor krijgt c.q. weet te nemen.

    Reageer
  2. Mooi Frank als je van die liefde, houden van mensen,, ook nog je werk kunt maken moet dat heel fijn zijn.
    En…gelukkig de mensen die jou aan hun bed krijgen.

    Reageer
  3. Mooi geschreven Frank, jij bent een mens met het hart op de juiste plaats.Het zorgen zit er bij jou gewoon in .Het is zo mooi ook dat jij die liefde voelt voor je oma en dat verzorgen van haar is prachtig dat je dat doet.Zelf heb ik ook meer dan 40 jaar in de zorg gewerkt en heb veel verpleegkundigen gezien met deze goede gave, op een paar na. Toen mijn moeder in verzorgingshuis was en blind was, nam ik altijd op zondag de zorg voor haar over, broers en zussen vonden dat daar de verzorging voor was.Ik vind het fijn als je zelf 1 dag voor haar kan zorgen. De liefde en dankbaarheid voel je dan gewoon.De eenzaamheid is dan even een stukje minder.Prachtig als jij de zorg in wil gaan omdat we mensen met een hart zoals jij heel hard nodig hebben.Ik weet zeker dat jij een hele goede verzorgende of verpleegkundige bent.Veel succes met je toekomst !

    Reageer
  4. Je hebt jouw hart op de juiste plek. Wat een rijkdom om iemand als jij aan het bed te mogen krijgen. Laten we wensen dat de hectiek van het werk dit gevoel laat behouden. Zorg ook goed voor jezelf.

    Reageer
  5. We hebben meer mensen nodig die met zo veel enthousiasme in de zorg werken en hun inspirerende verhaal gaan delen! @Frank Heb je al eens over nagedacht om ChoozGuide te worden? Ik denk dat je jongeren kunt inspireren en dat je hun kunt helpen bij een studiekeuze om in de zorg te werken!
    >> https://www.youchooz.nl/choozguides/aanmelden 🙂

    Reageer
  6. Prachtig hoe jij je in zet voor de zorg. vol passie en liefde, leuk om te lezen ga zo door!

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.