De belangrijkste dag van het jaar

De vroedvrouw was er zeker van. Mijn moeder, die zich ongans at aan zure bommen en Italiaans ijs, zou een meisje krijgen. Ook oma Moeke was overtuigd. Mijn moeder zou een ‘klein poppie’ krijgen. Oma kon het weten, die had dertien kinderen. De jongste was op dat moment een peuter.

Mijn moeder was op eerste Kerstdag uitgeteld. Ik vond het welletjes en kwam zes dagen eerder. Op een heel koude decemberdag. Het ijs stond aan de binnenkant op de ramen, zo weet ik van mijn ouders. Ik werd geboren in het kleine huis van mijn opa en oma. Met al mijn al mijn tantes en ooms om mij heen.

Na mijn geboorte verhuisden mijn ouders met mij naar een flat. Een flat met een kachel waar in de zomer de meikevers uit kropen. Met paarse muren aan de ene kant, en een soort van psychedelisch behang aan de andere kant. Een oranje bank van kriebelstof en een kleine kleuren tv met een paar zenders. Mijn slaapkamer paste best goed bij de woonkamer. Ook ik had vrolijk psychedelisch behang, wel in een andere kleurstelling.

Rond mijn verjaardag hadden mijn ouders het vast niet makkelijk.

Zo had ik net de Sinterklaas spanning doorstaan en cadeautjes gehad, en zo moesten ze weer piekeren over een verjaardagscadeau. En ik, ik leefde in de decembermaand van het ene hoogtepunt naar het andere hoogtepunt.

Jarig zijn was voor mij als kind fantastisch. Het voelde als ‘de belangrijkste dag van het jaar’.

Dagen van buikpijn, slecht slapen en fantaseren over ‘het cadeau’ gingen er aan vooraf. Op de dag zelf was ik een nerveus en blij meisje. Ik stond gewoon een hele dag in de belangstelling!

Op school was iedereen die dag extra lief tegen mij. Trots ging ik de klassen rond met wat verantwoord lekkers. Man, ik was jarig! Ik kon het wel uit schreeuwen van blijdschap. Ik vond het fijn en eng tegelijk.

Ik was zo verlegen dat ik vaak met mijn mond vol tanden stond en een hoofd als een boei kreeg als iemand mij feliciteerde.

Thuis hingen de slingers en ballonnen bijna in de kerstboom, stonden de hapjes klaar en zat de kamer vol met visite. Maar heel soms drukte het winterse weer, denk aan hevige sneeuwval, de pret een beetje.

Dan kon familie uit het westen de barre tocht naar het verre oosten niet maken en dus niet op mijn verjaardag komen. Ik keek enorm op tegen die familie want ze waren zo spannend en vlot met hun Amsterdamse accent.

Ook al ben ik al lang geen meisje meer, nu nog ben ik blij als het de grote dag is.

Niet vanwege de cadeautjes maar omdat ik weer een jaar heb volgemaakt. In redelijke gezondheid.

Leeftijd zegt mij weinig, het is maar hoe jong je je voelt. Het feit dat ik mijn geboortedag kan en mag vieren, maakt mij gewoon blij.

Er zijn zoveel mensen die het niet halen. In gedachten vink ik op die dag een streepje af. Ik heb het weer gehaald, denk ik dan.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert, @kitty_gemert.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Tijdens het lezen aan mijn dochter Silvia denken die op 9 dec. jarig is,zo kort voor sinterklaas…Alleen was het niet ijzig koud,die winters waren er al lang niet meer…leuk blog…

    Laat een reactie achter
  2. Ach wat ben je toch een lieverd als ik dit weer eens lees.
    Nog 6 maandjes Mary, eventjes geduld nog
    #WarmHart

    Laat een reactie achter
  3. Wat leuk geschreven Mary,dat jij bij je oma in huis bent geboren binnen dat grote gezin .Doet me denken aan mijn eigen geboorte,ik was nr. 7 bij ons thuis en volgens mijn moeder riep mijn oudste broer,ik ruik het al we hebben weer een kindje.Dat was de geur van lysol (ontsmetting).Mooi jou herinnering aan je verjaardag en nu gaat het inderdaad alleen om je gezondheid en dat je blij bent ieder jaar het weer mee te mogen meemaken.Leeftijd speelt geen rol, maar ik word in 2017 65 jaar enis een kroonjaar.Dat wil ik overslaan dat feest en ik moet blij zijn als ik het haal,mijn broer en zus hebben het niet mogen halen en mijn 2 zwagers en neefje ook niet.Dus……pluk de dag, als er iets te plukken valt.Het is over een paar weken weer een mooie dag voor jou en ik hoop dat jij nog heel veel jaren dat mag doen in goede gezondheid dan wel !

    Laat een reactie achter
    • Als je je verjaardag niet wil vieren is dat toch geen probleem? Ik vier het al jaren niet meer 🙂

      Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *