Ik ben bedrogen en bedonderd

Ik viel voor haar ontwapenende lach, haar enthousiasme en haar ‘Ik doe wat ik wil’ houding. Zij was zo anders dan ik, zo vlot en spontaan. Ik daarentegen was wat behoudend en voorzichtig.

Maar, met haar durfde ik een sprong in het diepe te maken dus trok ik al snel bij haar in. Ik had weinig eigen spullen, dat gaf ook niet want haar huisje was helemaal af. En wat ik had, vond ze toch niet zo mooi.

We genoten van elkaar en het goede leven. Daar hoorde etentjes bij en elke week gingen we uit. Het leven was zorgeloos en mooi. We maakten plannen voor de toekomst. We trouwden, kregen kinderen en waagden ons op de huizenmarkt.

We vonden ons droomhuis en richtte alles naar wens in. Nou ja, vooral haar wens maar ik had toch geen verstand van inrichten dus dat vond ik niet erg.

Ik kwam in een fase dat ik meer rust nodig had naast mijn drukke baan, mijn vrouw had daar absoluut geen behoefte aan. Zij wilde graag mensen om zich heen dus liep ze alle feestjes af en ging elk weekend uit.

Verder hield ze veel van shoppen, vooral voor zichzelf, dus ook daar was ze druk mee. Ach, zolang we elke maand rond konden komen was dat toch prima, vond zij.

Want, aan sparen had ze geen behoefte. “We leven nu, waarom zou ik sparen?” Als ik het weleens had over de toekomst, geld achter de hand houden voor onzekere tijden, wimpelde ze het op die manier weg.

En nu is alles anders. Ik ben bedrogen en bedonderd. Ik zit klem en kan voor mijn gevoel geen kant op.

Mijn vrouw is gevallen voor een charmante gemeenschappelijke vriend. Hij is net als zij een feestbeest, en dus ook zo’n type van ‘lang leve de lol’. Hij past precies bij haar, zegt ze. Ik was toch niet de man die ze had gedacht.

Ik ben saai, heb geen mening, zeur te vaak over geld en heb te weinig aandacht voor haar. Dat doet zeer en ongelooflijk veel pijn.

Ik ben tot op het bot afgemaakt, door mijn eigen vrouw. Ik word als een zak vuilnis aan de kant gezet. Althans, dat is haar plan maar dat gaat dus niet door.

Voorlopig zullen we aan elkaar vast blijven zitten want ons huis, gekocht in een tijd dat een tophypotheek heel normaal was en aflossen niet noodzakelijk was, moet eerst verkocht worden.

Met verlies dus, want de prijs die wij ervoor betaalden, krijgen we er nooit voor. Deel dat door 2 en we zitten allebei met een megaschuld waar we misschien nooit vanaf komen.

Een nieuw leven opbouwen zal voor mij niet makkelijk zijn. Voor haar wel, zij is nu al meer bij haar vriend dan hier thuis. En de scheiding is nog niet eens rond.

Voor onze kinderen is dit erg moeilijk te accepteren. Zij zien hun moeder ineens stukken minder en voelen dat zij er minder toe doen. Mama heeft alleen maar oog voor haar vriend.

Mama blijkt ineens alleen maar aan zichzelf te denken, zeggen de kinderen. En ik probeer het nog wat goed te praten ook.

Ik wil hun moeder niet zwart maken maar besef nu wel dat mijn vrouw altijd al een egoïst was. Jammer dat ik oogkleppen op had.

Sander

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht op

3 Reacties

  1. Beste Sander , je kunt niet alles voor zijn . Ik vraag me soms af of er echt stellen zijn die echt bij elkaar passen. Je vrouw is de weg kwijt ,dat is geen excuus hoor. Ze moet verantwoordelijkheid nemen voor haar gezin. Een herkenbaar verhaal. Voor je kids is dit heel erg. Toch als die vriend niet meer voldoet wordt hij ook bij het grofvuil gezet. Het is te hopen dat ze met der tijd inziet wat ze heeft aangericht. Ook die gemeenschappelijke vriend is nooit een echte vriend geweest. Veel sterkte wens ik je toe

    Reageer
  2. Sander, ik begrijp dat je jezelf bedrogen voelt ( kinderen eigenlijk ook) alle aandacht voor een andere man en voor haarzelf.Toekomst zal uitwijzen of zij daar gelukkig mee is.Voor jou hoop ik dat je een andere vrouw mag tegenkomen die verstandiger en liever is voor jou en de kinderen.Hopelijk heb je meer geluk in de toekomst, dat verdien je!

    Reageer
  3. Wat erg Sander voor jou en je kinderen.
    Ik zou maar gauw de scheiding rond maken.
    Voordat je a.s. ex haar verliefdheid over is.
    Misschien kun je eens informeren of je voor schuld hulpverlening in aanmerking kan komen .
    Dat is beter dan jarenlang door schuld nog verbonden te zijn met een bedriegende ex. Ik wens je veel sterkte.

    Reageer

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *