Als zelfliefde ontspoort in narcisme

“Om harmonieus en evenwichtig door het leven te wandelen, zijn er ingrediënten nodig om volledig tot bloei te komen.

In deze blog wil ik het onderwerp zelfliefde naar voren brengen. Een stukje gezond narcisme is niet verkeerd, elk mens heeft narcistische trekken.

Echter, wanneer kunnen we spreken van gezonde zelfliefde, waar overschrijdt het de grens en wanneer ontspoort het?

Goed in je vel te zitten, zelfverzekerd en blij zijn met jezelf begint met een ontdekkingsreis. Een zoektocht naar wie je bent, en waar je voor staat. Een belangrijke basis wordt gelegd in je jeugd en ontwikkelt zich verder door alle mooie en moeilijke momenten op je levenspad.

Heb je geleerd te geven en te ontvangen? Heb je meegekregen in je leven hoe je met moeilijke conflicten moet omgaan? En open te staan voor kritiek? Heb je geleerd te luisteren en niet alleen te horen?

Om evenwicht te vinden in onszelf is het nodig om regelmatig een kijkje te nemen in ‘de spiegel’. Daarmee bedoel ik een stukje zelfreflectie toepassen.

Om een positieve ontwikkeling als mens door te maken, mag je fouten maken. Ieder mens maakt fouten en wanneer je ze durft toe te geven, leer je mooie lessen. Open en eerlijk toegeven wat niet helemaal goed gaat, en herstel doormaken.

Met vallen en opstaan, soms nog struikelend over de obstakels in je leven kun je dan tot de conclusie komen…ik mag er zijn! Met alle positieve en negatieve karaktertrekken kunnen zeggen dat je jezelf een lief en waardevol mens vindt, is de belangrijkste weg om innerlijke rust te vinden.

Kunnen accepteren dat je helemaal jezelf bent, dat straal je uit naar de wereld om je heen. Van jezelf kunnen houden vraagt ook dat je empathisch vermogen bezit.

Waar gaat zelfliefde over de grens en spreken we van narcisme?

Dan hebben we het over mensen die zichzelf op een voetstuk plaatsen, manipuleren, dominant gedrag vertonen en alle zaken in het leven naar eigen hand willen zetten. Zo op het eerste gezicht lijken deze mensen een enorm groot zelfvertrouwen te hebben.

Wetenschappelijk is het bewezen dat hoe hogerop in het bedrijfsleven, hoe groter de kans is dat je een narcist tegen het lijf loopt.

Het is ook bewezen dat het te maken heeft met het brein.

Er zitten twee plekken in onze hersenen die, wanneer ze goed samenwerken, zorgen voor het empathisch vermogen. Bij narcisten is er een zwakke verbinding tussen deze twee plekken of er is helemaal geen connectie. Juist daardoor hebben deze heel onzekere mensen de bevestiging nodig van de buitenwereld.

Deze wetenschap maakt het voor de buitenwereld niet minder makkelijk. Een narcist heeft bevestiging nodig, wil horen dat hij goed bezig is en vist graag naar complimenten.

Een narcist neemt graag de leiding, luistert naar niemand en inlevingsvermogen ontbreekt volledig. Achter het masker van de goddelijke zelfliefde gaat eigenlijk een zeer onzeker mens schuil, en om dit te verhullen wordt gevaarlijk spel gespeeld. Welke ten koste gaat van de omgeving.

De voeding om te overleven haalt hij/zij uit de omgeving, maar op een zeer ongezonde en pijnlijke wijze. De narcist blijft vragen om bevestiging en complimenten omdat hij het gevoel, wat hoort bij belonen, niet kent of eigen maakt. Daardoor wil hij telkens weer de aandacht op zichzelf blijven vestigen.

Erik Scherder (neuropsycholoog) heeft hierover gezegd: “… deze mensen voelen niet hun eigen gevoel intern, het komt niet aan.”

Met deze wetenschap blijft het voor de omgeving ongelooflijk zwaar om zowel in werkrelaties als in liefdesrelaties hiermee om te gaan. Want door de tactieken en spelletjes die de narcist inzet om zijn grote gebrek verborgen te houden, maakt hij/zij vele slachtoffers.

En het zit vaak zó geniaal in elkaar, dit spel welke stap voor stap uitgedacht wordt, dat de omgeving waarin slachtoffers/survivors verkeren, simpelweg niet inziet welk leed er gaande is.

Het zijn survivors, omdat je heel krachtig in je schoenen moet staan in en na een relatie met een narcistische persoon. Of dat nu is op het werk, of in een relatie als geliefden. Er wordt voortdurend een aanslag gepleegd op je innerlijk zelfbeeld.

De krachtige goede persoon die men was bij de start van een relatie, wordt als voeding gebruikt door de narcistische persoon en hij probeert je positieve zelfbeeld beetje bij beetje af te breken.

Deze schokkende ontdekking betekent een lange weg naar wederopbouw van het innerlijke zelf van een ‘slachtoffer’.

Het gedrag van een narcist wordt niet herkend in de hulpverlening, niet in het bedrijfsleven én niet in het familierecht. Het demoniseren kan zover gaan dat de dader slachtoffer wordt, en het slachtoffer dader, zonder dat het duidelijk merkbaar is voor de buitenwereld.

Daardoor zet men in de geestelijke gezondheidszorg vaak de verkeerde hulpverlening in. Of brengt men naar het familierecht de verkeerde adviezen over, waardoor in rechtszaken onjuiste besluiten vallen.

Ik noem dat ook wel een dubbeltrauma. Het trauma zelf, én de schokkende ontdekking dat de hulpverlening en het familierecht slachtoffers in de kou zet en laat staan.

Als het besef doordringt dat 1 op de 20 personen in meerdere of mindere mate een dergelijke narcistische stoornis heeft, dringt het misschien ook door dat dit zijn uitwerking heeft op alle sociale banden tussen mensen in onze maatschappij.

Narcisme komt dus veel vaker voor dan men vermoedt, en het zou een goede stap voorwaarts zijn als hier meer aandacht aan besteedt gaat worden. Volwassenen zouden immers de veiligheid van kinderen moeten kunnen waarborgen”.

Gastblog van Elles Menke, @ellesmenke herstelcoach en ervaringsdeskundig werker in persoonlijkheidsproblematieken en hoog-conflictscheidingen.

Foto komt uit de collectie van Kitty van Gemert.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig:
Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Helder beschreven, Elles. Niet alleen de pijnpunten wanneer je te maken hebt met een narcist. Ook de pijnpunten in de hulpverlening, familierecht.

    Er is werk aan de winkel!

    Laat een reactie achter
  2. Bedankt Inge en Brigitte!
    Meer bekendheid omtrent dit onderwerp, vraagt dat er mensen zijn die het naar buiten brengen en er open over zijn.
    Uitleg geven, welk proces er gaande is, en waarin er hulp nodig is.
    Kennis en inzicht is de weg naar verandering!!

    Laat een reactie achter
  3. Het wrange is idd dat je de kinderen niet kunt beschermen tegen deze waanzin

    Laat een reactie achter
  4. Het duurt soms jaren eer men tot het besef komt dat men met een narcist leeft, gewoon omdat je lang de schuld bij jezelf zoekt…
    Zelfs al is je kindertijd door een narcist gestuurd geweest toch zie je niet in dat het je nog kan gebeuren in je latere leven….Zo spijtig !!!

    Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *