Als het verleden zich herhaalt

Ellenlange mails heb ik van Willem ontvangen. Hij moest zijn verhaal kwijt.

Het zat hem zo hoog…

Willem is een rustige man die is getekend door het leven.

Hij heeft dusdanige lichamelijke beperkingen dat hij veel hulp nodig heeft.

Het leven van Willem tekent zich door up’s en vele downs.

Op zijn vijftiende was hij een hardwerkende jongeman die het leven moeilijk aankon.

Hij raakte toen voor het eerst overspannen.

Later, nadat hij vader werd van een zoon en een dochter kreeg hij veel last van onverklaarbare woede uitbarstingen, fobieën en depressies.

Soms waren de depressies zo hevig dat opnames noodzakelijk waren. Zijn pillendoos zat elke dag bomvol.

Willem heeft altijd geweten dat er iets was met hem, maar hij kon er nooit een vinger op leggen.

Stug doorgaan met werken was zijn manier van afleiding zoeken. Totdat dat niet meer ging.

Hij wilde niets weten van thuiszitten en begon een eigen bedrijf. Helaas was dat vanwege zijn depressies niet vol te houden.

Jaren later, zo’n vijftien jaar geleden, kreeg hij last van herbelevingen en heftige agressie aanvallen.

Hij was veranderd in een agressief, emotioneel wezen die, bij vlagen, van alles in mekaar sloeg en zichzelf daarbij graag verwonde.

Gelukkig reageerde hij zich niet af op de mensen om hem heen, maar die hebben hun portie ellende toch wel meegekregen.

Hij kreeg, ondanks dat de medicatie inmiddels bestond uit 14 pillen per dag, fobische klachten. Hij werd bijvoorbeeld panisch voor seksueel contact.

Voor zijn veiligheid, en dat van zijn gezin, moest hij worden opgenomen.

Daar, met behulp van langdurige therapie, kwam hij er achter wat er met hem aan de hand was.

Willem was in zijn vroegste jeugd misbruikt door zijn vader.

Deze gruwelijke ontdekking maakte van hem een zeer kwetsbare en emotionele man.

Hij moest hard werken om zichzelf staande te houden.

Maanden later kwam Willem weer thuis. De medicatie was afgebouwd en hij voelde zich weer een beetje de oude.

Dat duurde echter niet lang want er bleken problemen te zijn met zijn dochter.

Zij had al sinds haar jeugd terugkerende aanvallen van hevige buikpijn. Zo erg dat er ziekenhuisopnames volgden, echter, er werd nooit wat gevonden.

Nu bleek dat zij veel last had van spanningen.

Die spanningen hadden te maken met haar logeerpartijtjes bij haar opa en oma.

De dochter bleek, net als Willem, misbruikt te zijn door zijn vader, haar opa.

Willem’s wereld stortte in. Hij was des duivels.

Hij wilde zijn dochter helpen maar die wilde alleen maar met rust gelaten worden.

In de afgelopen jaren kreeg zij, met hulp van therapie en haar geloof in God, haar leven ogenschijnlijk op de rails.

En Willem? Willem kan niet leven zonder zijn medicijnen.

Hij leeft met de dag. Piekerend en schrijvend probeert hij los te komen van zijn verleden.

Samen met zijn hulphond probeert hij van elke dag iets te maken. Maar dat is niet zo eenvoudig…

Foto komt uit de collectie van André Brockbernd, @dokandojo.

Auteur: Mary

Mijn bio op twitter is aardig volledig: Kritisch, Nieuwsgierig, Moeder, Behulpzaam, Humor, Gehuwd, Regelaar, Spontaan, Flapuit, Creatieve geest, Ideeënbrein, Blogger, #twittertaalgids en oh ja ook nog: a-technisch ben ik.

Deel dit bericht

5 Reacties

  1. Dit is inderdaad anders dan de titel deed vermoeden, een diep tragische geschiedenis op mininiveau. Helaas niet uniek, dat maakt het nog schrijnender.

    Laat een reactie achter
  2. Willem, ik wens je álle moed en kracht van de wereld die jij nodig hebt.
    Mijn hart breekt en huilt voor je.
    Blijf schrijven, blijf communiceren. Doe wat voor jou goed voelt om je staande te houden.
    Ik zou willen zeggen dat ik weet wat er door je heen gaat, maar dat kan ik slechts vermoeden.
    Maar mijn verhaal heeft wel diverse raakvlakken met het jouwe.
    Ik herken de herbelevingen, de agressie, de angsten. Dingen waar ik ook elke dag mee worstel en de ene dag beter mee boven kom dan de andere.
    Respect voor je eerlijkheid en openheid, ook daarin ben ik jouw bondgenoot.
    Met liefdevolle groet,
    Britt

    Laat een reactie achter
  3. Willem. Zie ook veel herkenning in jouw verhaal,al is het van een andere orde. Herbelevingen heb ik ook,en als dat nou leuke waren!! Niet dus! Chronische PTSS. Een plakaat waar ik het mee moet doen. Loodzwaar bij tijde. Te vaak naar mijn zin,niets aan te doen. EMDR gehad,hielp niet. Wens jouw veel sterkte. Ps: je dochter word nu voor meer leed bespaard door de ontdekking. Dat is wel prettig lijkt me.

    Laat een reactie achter
    • Moeten ervaren dat wat voor engs en triest jij mee hebt moeten maken ook je eigen dochter te pakken heeft , jouw vader , dit is om gek te worden , hoe iemand twee levens kan stuk maken .
      Wens Willem en zijn dochter veel moed en sterkte toe en hoop dat ze bij elkaar toch ooit nog warmte vinden , hoop het zo, want warmte en liefde van iemand is het enige medicijn dat echt helpt bij deze wansmakelijke ziekte veroorzaakt door een mens waar geen woorden voor zijn….!!!!

      Laat een reactie achter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *